การบวชของโจรองคุลิมาล : หน้า 106/128

ดูอุปนิสัยก็ทรงทราบว่าโจรองคุลีมาล เป็นผู้ที่จะได้รับบริขาร ๘ อันเป็น ทิพย์ เพราะเคยถวายบริขาร ๘ แก่ ผู้ทรงศีลมาแล้วในชาติปางก่อน จึง ทรงประทานเอหิภิกขุอุปสัมปทาให้ และในทันใดนั้นพระองคุลิมาลก็ได้ มีบริขาร ๔ อันสำเร็จด้วยบุญฤทธิ์ มาสวมลงที่กาย งดงามประดุจพระ เถระผู้อุปสมบทมาแล้วนับเวลาอัน ยาวนาน ในวันรุ่งขึ้น พระสัมมาสัม พุทธเจ้าทรงพาพระองคุลิมาลออก ไปบิณฑบาตด้วยกันกับพระองค์ ผู้ คนทั้งหลายยังไม่ทราบเรื่องราวที่โจร องคุลิมาลกลับใจบวชเป็นพระใน ครั้งนี้ พอเห็นพระองคุลิมาลออก ไปบิณฑบาต ก็พากันวิ่งหนีขึ้นบ้าน น้องหญิง นับตั้งแต่เราบวชแล้ว ในอริยวินัยนี้ เราไม่เคยมี ความปรารถนาที่จะทำลาย ชีวิตผู้ใดอีกเลย ด้วยค่า ตย์นี ขอความสวัสดีจงมีแก่เธอ และครรภ์ของเธอ ๑๐๔ สิงหาคม ๒๕๓๓ กัลยาณมิตร รำพึงถึงพระพุทธองค์ด้วยหัวใจแห่ง เรือนไปหมด บางพวกยังมิทันเห็น ความปีติโสมนัสเป็นอย่างยิ่ง เพียงแค่ได้ยินชื่อเท่านั้น ก็วิ่งหนี “ข้าแต่พระสมณะ พระองค์ เข้าป่าไปบ้าง วิ่งเข้าไปในกำแพง ทรงเป็นผู้ที่เทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย พระราชวังบ้าง บางพวกหนีไม่ทันก็ เคารพบูชา เป็นผู้ทรงแสวงหาคุณ ธรรมอันประเสริฐ เพื่อช่วยเหลือ ยืนหันหลังให้ บ้างก็ลือกันไปต่างๆ นานาว่า ท่านหลบหนีราชภัยมาบวช เกื้อกูลมนุษยชาติให้หลุดพ้นจากห้วง บ้างก็ว่าท่านหวังจะฆ่าคนภายในพระ วัฏฏสงสาร พระองค์เสด็จมา ณ ที่ นครให้หมด ด้วยคำเล่าลือเช่นนี้ นี้เพื่อช่วยเหลือข้าพระองค์โดยแท้ ทำให้ท่านไม่ได้ภัตตาหารเลยแม้แต่ ข้าพระองค์ขอเคารพบูชาพระองค์ ทัพพีเดียวในการบิณฑบาตเช้าวันนั้น เมื่อคิดได้ดังนั้นโจรองคุลีมาล ทางเดียวกันกับท่าน ก็พลอยไม่ได้ ตลอดไป” ซ้ำร้ายพระภิกษุที่ไปบิณฑบาตร่วม ก็โยนอาวุธต่างๆ ทิ้งไปจนหมดสิ้น ภัตตาหารไปด้วย เหตุการณ์ดำเนิน แล้วทูลขอบรรพชาต่อพระพุทธองค์ ไปเป็นเช่นนี้อยู่หลายวัน ซึ่งพระพุทธองค์ก็ทรงพระกรุณาประ จนกระทั่งวันหนึ่งพระองคุล ทานบรรพชาให้ในวันนั้น ทรงตรวจ มาลเข้าไปบิณฑบาตในพระนครสา