พระองคุลิมาลและการบำเพ็ญมหากุศล : หน้า 107/128

วัตถี ได้พบกับหญิงผู้หนึ่ง ครรภ์แก่ ปรารถนาที่จะทำลายชีวิตผู้ใดอีกเลย ด้วยคำสัตย์นี้ ขอความสวัสดีจงมี เนื่องอีกต่อไป จึงติดตามมาตอบ สนองพระองคุลิมาลในเวลาที่ท่าน กำลังบำเพ็ญมหากุศลเช่นนี้ พลัน ใกล้จะคลอดแต่คลอดไม่ออก พระ องคุลิมาลเห็นดังนั้นจึงได้คิดว่า “สัตว์ แก่เธอและครรภ์ของเธอ” โลกทั้งหลายนี้ช่างลำบากแท้” เมื่อ ทันทีที่กล่าวสัจกิริยาจบลง นิมิตอันโหดร้ายที่เกิดในขณะบำเพ็ญ ท่านกลับจากบิณฑบาตแล้ว จึงเข้า หญิงผู้นั้นก็คลอดบุตรออกมาได้อย่าง ไปเฝ้ากราบทูลเรื่องนี้ให้พระพุทธ ง่ายดาย พระพุทธมนต์นี้จึงมีชื่อว่า พระมหาปริตร ซึ่งต่อมาแท่นที่พระ องค์ทรงทราบ วิปัสสนากรรมฐานได้ปรากฏขึ้นเป็น ภาพของผีร้ายนานาชนิด ทั้งน่า เกลียดน่ากลัว ต่างพากันมารุมล้อม ท่าน และแสดงความเจ็บปวดร้อง ครวญคราง ตลอดจนมีอาการประ นมมือร้องขอชีวิต ดุจเดียวกับ ภาพที่ท่านเคยเป็นโจรฆ่าผู้คนอย่าง เหี้ยมโหด ผีร้ายเหล่านั้นล้วนเป็นผู้ ที่ท่านเคยฆ่า เมื่อมาปรากฏกายให้ สงบจิตใจให้เป็นสมาธิได้ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงดำริ องคุลิมาลนั่งกล่าวพระมหาปริตรนั้น ว่า เวลานี้ผู้คนทั้งหลายยังคงเกรง ได้กลายเป็นสถานที่สักการะของผู้คน กลัวพระองคุลิมาล ถึงกับไม่ยอม ทั้งหลาย ไม่ว่าคนหรือสัตว์ที่ตลอด ใส่บาตรเลย ทำให้ท่านต้องทนทุกข์ ลูกยาก ก็จะถูกนำมาที่แท่นนี้ ก็จะ อยู่กับความหิวจนไม่สามารถกระทำ คลอดได้อย่างง่ายดาย และหากใคร สมณธรรมได้ จึงทรงอนุเคราะห์ ไม่สามารถที่จะมา ณ ที่นี้ได้ ก็จะ พระองคุลีมาลไม่ให้ต้องลำบากใน ใช้วิธีเอาน้ำไปล้างแท่นนี้แล้วรองเอา เห็น จิตใจของท่านก็ฟุ้งซ่านไม่อาจ เรื่องของภัตตาหารอีกต่อไปด้วยทรง น้ำนั้นไปรดศีรษะของหญิงที่จะคลอด แนะนำให้ท่านกระทำสังกิริยาต่อหน้า บุตร ก็สามารถคลอดบุตรได้ทันที หญิงผู้กำลังจะคลอดบุตรและผู้คน โดยปลอดภัยอีกด้วย ทั้งหลายเหล่านั้น ด้วยประสงค์ที่จะ หลังจากที่กระทำสัจกิริยาต่อ หรืออนาคตที่ยังมาไม่ถึง ให้ทุกคนได้ยินได้ฟังสัจกิริยาจาก หน้าผู้คนทั้งหลายในวันนั้น เมื่อ พิจารณาธรรมะที่เป็นปัจจุบันเพียง พระองคุลิมาล ซึ่งจะเป็นผลให้คน ท่านไปบิณฑบาตในวันต่อ ๆ มาก็มี อย่างเดียวเท่านั้น สิ่งเลวร้ายต่างๆ ทั้งหลายเชื่อมั่นว่า บัดนี้ท่านเป็นผู้ ผู้มาใส่บาตรอย่างบริบูรณ์ ร่างกาย ก็จะไม่เกิดขึ้น เมื่อพระองคุลิมาล มีจิตเมตตาแก่บุคคลทั้งหลายแล้ว ไม่ต้องทนทุกข์ทรมานอยู่กับอาการ ปฏิบัติตามคำแนะนำสั่งสอนของ หาได้มีจิตใจอำมหิตดังเช่นเมื่อครั้ง หิวโหย ในเวลาเจริญวิปัสสนากรรม เป็นโจรองคุลิมาลไม่ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงทรง แนะนำไม่ให้ท่านนึกถึงอดีตที่ผ่านมา แต่ให้ พระพุทธองค์ ไม่ช้าท่านก็ได้บรรลุ ฐาน ก็ดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง ดวง อรหัตผล เป็นพระอรหันต์นับเข้า พระองคุลิมาลได้เดินทาง จิตของพระองคุลิมาลมุ่งตรงแน่วแน่ ในอริยบุคคลชั้นสูงสุดในพระพุทธ กลับไปยังสถานที่ที่หญิงคนนั้นกำลัง สู่หนทางพระนิพพาน ทิพยสถาน ศาสนา ด้วยเคยสร้างสมบุญกุศล คลอดบุตรใหม่อีกครั้งหนึ่ง ซึ่งบัดนี้ อันอุดมไปด้วยอมตสุขชั่วนิรันดร์กาล อันเป็นอุปนิสัยแห่งพระนิพพานไว้ เขาได้กันผ้าม่านไว้โดยรอบ ท่าน ท่านปลีกตัวหลีกเร้นไปจากหมู่คณะ จึงได้นั่งอยู่บนแท่นซึ่งเขาจัดไว้ภาย มุ่งหน้าสู่พงไพร ตั้งใจนั่งเจริญวิปัส แล้วกล่าวมนต์อันเป็นการ สนากรรมฐานอย่างขะมักเขม้น ทั้ง นอก กระทำสัจกิริยาว่า “น้องหญิง นับตั้งแต่เราบวช กลางวันและกลางคืน หากแต่ผลกรรมที่ท่านได้กระ, ในภพต่างๆ ตลอดระยะเวลาอันยาว เมื่อท่านสำเร็จเป็นพระอร หันต์แล้ว ในวันรุ่งขึ้นที่ท่านเข้าไป บิณฑบาตในพระนครสาวัตถี ขณะ แล้วในอริยวินัยนี้ เราไม่เคยมีความ ทำไว้นั้นมากมายจนมิอาจจะนอน ที่ผู้คนทั้งหลายกำลังใช้ก้อนดินก้อน กัลยาณมิตร สิงหาคม ๒๕๕๓๗ ๑๐๕