การขับรถและการมีสติ : หน้า 45/128

โมงแล้ว ต้องรีบขับรถออกไปก่อนที่จะติด หนูก็เคยเจอนี่จ๊ะ ถ้าแม่ออกจากบ้าน ๔ โมง วันนั้นถึงโรงเรียนหนูก็เกือบ ๑ ทุ่ม แม่แสนจะสงสารทั้งตัวเอง และพวกหนู จังเลย แต่จะสงสารตัวเองมากที่สุดก็ตรงที่บางวันต้องมารบกับพวกหนูที่มาทะ เลาะกัน เถียงกันในรถอีก เช่น แย่งกันฟังเทปเพลงบ้าง แย่งกันอ่านการ์ตูน อ่าน หนังสือพิมพ์ในรถบ้าง แย่งกันฟังเทปเพลง คนหนึ่งจะฟังเพลงของเบิร์ด อีก คนจะฟังของอัสนี ไปๆ มาๆ เลยต้องฟังเสียงแม่อบรมพวกหนูแทนเสียงดีเจ หรือเสียงนักร้องคนโปรดของหนู เมื่อก่อนแม่ขับรถซิ่งมาก เพราะความที่ต้องให้ทันเวลา แข่งกับเวลา มัน จะหงุดหงิดมากเวลารถติด ปากก็จัดขึ้น เพราะถ้าขับไปอยู่ข้างหลังรถที่ขับช้าก็ รำคาญ จะแซงก็ไม่ได้ โดยเฉพาะเวลาจะขับให้ทันพ้นไฟแดงตามแยกต่างๆ แหม! ถ้าได้ขับพ้นไฟแดงเป็นคนสุดท้าย ก็จะโล่งใจทีเดียว แต่ถ้าเป็นคันแรกที่ ติดไฟแดง จะหงุดหงิดพาลต่อว่าคนขับรถข้างหน้าเราซะอีกว่าขับช้า แต่เดี๋ยวนี้ หนูสังเกตไหมว่า แม่ใจเย็นขึ้นนะ ขับรถมีมารยาทดีขึ้น เพราะใจแม่ไม่มีเวลาไป หงุดหงิดกับการจราจรบนท้องถนน ใจแม่จะเข้ากลางองค์พระไปเรื่อยๆ อย่างมี ความสุข รถติดก็เป็นเรื่องของรถ แต่ใจแม่จะดำเนินไปในกลางของกลาง เห็น องค์พระผุดขึ้นมาเป็นสาย องค์พระขยายใหญ่ขึ้นๆ เรื่อยๆ จนใหญ่คลุมเต็ม ท้องฟ้า เลยไม่ได้สนใจกับรถที่มีจำนวนเต็มแน่นบนถนน มองเห็นการจราจรเป็น เพียงจุดเล็กๆ ในกลางองค์พระองค์ใหญ่ มีความสุขในกลางตลอดทาง พวกหนู ก็เช่นกัน ต้องหัดเอาใจตรึกเข้ากลาง นั่งสมาธิในรถนั่นแหละ แทนที่จะมาเถียง กันให้อารมณ์เสีย ใจเราจะขยายไปตามองค์พระ เป็นความสุขจริงๆ จนไม่รู้ตัวว่า อ้าว ขับถึงบ้านเมื่อไหร่ ลืมเรื่องรถติดเลย มือเราว่างเราก็ทำหน้าที่ขับรถไป ใจเรา ก็ดำเนินเข้าไปในกลางด้วย มีสติตลอดเวลา ไม่ใช่ขับรถไปเห็นแต่องค์พระ มอง ไม่เห็นการจราจร มันคนละส่วนกันระหว่างหยาบกับละเอียด ของหยาบเราก็มอง เห็นด้วยตาหยาบของเรา ส่วนละเอียดก็เห็นด้วยตาภายใน (คือตาของพระธรรม กาย) ซึ่งมองได้รอบทิศทั้งข้างหน้า ข้างหลัง ข้างซ้าย ข้างขวา และข้างบนกับ ข้างล่าง มองไปทีเดียวก็เห็นได้รอบตัว ไม่ต้องหันหน้าที่ หันหลังที หันมามอง ข้างซ้าย หันมาทางขวา หรือต้องก้มหน้ามองข้างล่าง เงยหน้ามองข้างบนเหมือน ตาหยาบของเรา กว่าจะดูได้รอบก็เมื่อยคอไปหมด เห็นไหมจ๊ะลูก? อานุภาพของ พระธรรมกายมีมากแค่ไหน วิชชาธรรมกายจึงเป็นเรื่องที่น่าศึกษาต่ออย่างที่ หลวงพ่อท่านปรารภกับพวกหนู เอาล่ะจ๊ะ วันนี้แม่เขียนถึงหนูแค่นี้ก่อนนะจ๊ะ ตั้งใจนั่งธรรมะกันให้ดีๆ แล้วอย่านอนดึกนะจ๊ะ เดี๋ยวจะง่วงนอนในเวลานั่งสมาธิ สวัสดีจ้ะ รักและคิดถึงหนูเสมอ คุณแม่ กัลยาณมิตร สิงหาคม ๒๕๓๗ ๔๒