การอธิษฐานในพระพุทธศาสนา : หน้า 74/128

อริษฐาน ฉะนั้นเมื่อคำทั้ง ๒ รวมกันแล้ว ก็จะได้ความหมายว่า ธรรมชาติที่ตั้งอยู่ ในสิ่งที่ยิ่ง ธรรมชาติที่ตั้งไว้ในสิ่งที่ยิ่ง เป็นต้น แต่ลักษณะการอธิษฐานนั้นทำ ด้วยใจ ความหมายก็จะเป็นธรรมชาติ ที่ตั้งไว้ในใจในสิ่งที่ยิ่ง ธรรมชาติที่ตั้ง ไว้ในใจในสิ่งที่ใหญ่ ส่วนที่ว่า ยิ่ง หรือ ใหญ่ นั้นหมาย นแวดวงของชาวพุทธโดยทั่วไป ถึงการตั้งใจที่เป็นบุญที่ยิ่งๆ ขึ้นไป แล้ว คงต้องคุ้นเคยกับคำกล่าว คือมีความปรารถนาที่จะสร้างบุญสร้าง ที่ว่า “หาบุญได้ ใช้บุญเป็น” กุศลที่ยิ่งกว่าเดิมยิ่งกว่าที่ทำในขณะนี้ เพราะคำกล่าวนี้เป็นนิยามของ เพราะธรรมชาติของใจที่อิ่มด้วยบุญ คำว่า อธิษฐานนั่นเอง ในทาง นั้นมักจะมีความต้องการบุญที่ยิ่งๆ ขึ้น พระพุทธศาสนาให้ความสำคัญกับการ ไป ถึงแม้ในปัจจุบันนี้ตัวเอง สามารถ อธิษฐานมาก เพราะเป็นคุณธรรมข้อ ที่จะทำได้แค่นี้ แต่ก็มีความปรารถนา หนึ่งที่พระโพธิสัตว์ทุกพระองค์ทรง ที่จะทำให้ยิ่งๆ ขึ้นไปในอนาคต เพราะ ตอกย้ำและกระทำอย่างต่อเนื่องเสมอมา ตระหนักถึงอานิสงส์ที่เกิดขึ้น คือทำ คำว่า อธิษฐาน ความหมายคือ ให้ใจสูงส่งยิ่งกว่าเดิม เช่น อธิษฐานที่ ธรรมชาติที่ตั้งไว้ในใจอย่างยิ่งหรือใน จะทำความดีอย่างต่อเนื่องตลอดชีวิต หนังสือพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตย- ขอให้สามารถทำทาน รักษาศีล และ ของดีจา, ws: lasinn โดย แก้วปริยัติ ๒๒ สิงหาคม ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร คือ อธิ และ ฐาน ทั้ง ๒ คำนี้เป็นศัพท์ สถานให้ความหมายว่า ความตั้งใจมั่น ปฏิบัติธรรมได้ตลอดไป ฯลฯ การอธิษฐานนั้นเป็นการกระทำ อธิษฐานนั้นมาจากคำ ๒ คำ ในภาษาบาลี คือ ที่ควรกระทำอย่างยิ่ง เพราะเป็นสิ่ง สำคัญอย่างมากในการที่จะดำเนินชีวิต เพื่อไปให้ถึงที่สุดแห่งกองทุกข์ในวัฏฏ สงสาร การอธิษฐานจะเป็นคุณธรรม ที่คอยประคับตัวเราให้เราอยู่ในเส้นทาง ยังเป็นเครื่องตอกย้ำให้เราตั้งใจทำ ความดีต่อไป มาจากศัพท์เดิม คือ ฐา ธาตุ แปลว่า การอธิษฐานควรทำในทันที หลังจากการทำความดีหรือแม้กระทั่ง อธิ เป็นคำที่ทางบาลีไวยากรณ์ เรียกว่า อุปสัค ใช้สำหรับนำหน้านาม หรือกิริยาก็ได้ แปลได้ ๓ อย่างคือ ยิ่ง, ของการสร้างความดีอยู่ตลอดเวลาและ ใหญ่, ทับ ส่วน ฐาน เป็นคำนามที่สำเร็จ ตั้งอยู่, ตั้งไว้