การรักษาศีลและการทำบุญ : หน้า 24/128

คนอื่นในทางที่ไม่ชอบทีเดียว บางคน ทั้งหลาย ถึงกับยืนยันว่า บุญนั้น เชื้อโทสะจะหายไปจากใจแล้ว บุญ หย่อนลงมาหน่อยคือไม่โลภอยาก เกิดต่อเนื่องกันถึง ๗ วัน ๗ คืน จากการรักษาศีลด้วยการเอาชีวิต ได้ของใครหรอก เพราะของตัวมี ลองนึกดูก็แล้วกันว่ามันจะชุ่มฉ่ำหัว อยู่มากแล้ว แต่ว่าเห็นใครตกทุกข์ อกหัวใจได้มากมายปานไหน ได้ยากก็ไม่อยากจะแบ่งจะปันให้ ประการที่ ๒ ความไม่ดีของ เป็นเดิมพันอย่างนี้ มันทำให้ใจของ เราสว่างมาก งวดนี้ไม่ใช่สว่างแค่ เหมือนกับดวงจันทร์ในคืนวันเพ็ญ แต่สว่างเหมือนอย่างกับดวงอาทิตย์ ยามเที่ยงวันส่องอยู่ในใจทีเดียว ซึ่ง คือตระหนี่ ความตระหนี่นี้เป็นข้อ คนอีกประการหนึ่ง คือความโกรธ เสียหายในใจของเราเป็นประการ ความเร่าร้อนใจ ความอึดอัดขัดข้อง แรก วิธีแก้ไขก็คือ ตัดใจให้ทาน ไปเสียในสิ่งที่เรามี พอจะแบ่งจะ ปันให้เขาได้ แต่จะว่าไปละนะ ยิ่ง ใครตระหนี่มาก หวงมากละก็ เวลา จะตัดใจให้อะไรใครละก็ต้องบอกว่า หรือความเดือดดาลใจ หรือภาษา แน่นอนละถ้าใครรักษาศีลไม่เหนียว พระว่า โทสะ ปรากฏว่าโทสะนี้ก็ เหมือนกัน มักเข้าไปห่อหุ้มใจให้ ดำมืดเป็นนิลในทุกครั้งที่เกิดบันดาล โทสะขึ้นมา วิธีแก้ไขก็คือให้ตั้งใจรักษา เสียงดังหนึบทีเดียว เสียงดังหนึบ ศีลให้ดี พอเรารักษาศีลได้ ไม่ว่า นั่นน่ะ ถ้ามองทะลุเข้าไปในใจละก็ ใครเขาจะล่วงเกินเราด้วยเหตุผล จะมองเห็นเลยว่าความตระหนี่หรือ กลใดก็ตาม หรือมีสิ่งที่มายั่วใจให้ ความโลภมันได้ถูกถอนถูกทำลาย เรากริ้วโกรธอย่างไรก็ตาม แล้วเรา ไปจากใจ และบุญได้เกิดขึ้นในใจ ควบคุมใจของเราไว้ได้ ไม่ล่วงละ- สว่างวูบขึ้นมา ไม่ต่างกับเวลาฟ้า เมิดศีลไม่ล่วงละเมิดไปทำความไม่ดี แลบในเวลากลางคืน ถ้าสิ่งที่เรา ต่างๆ พอควบคุมใจได้ละก็ ขั้นต้น ตัดใจให้ไปเป็นสิ่งสำคัญหรือสิ่งที่มีค่า เลยเจ้าเชื้อโทสะ หรือเจ้าเชื่อมืดที่ เป็นสิ่งที่มีความจำเป็นทั้งผู้ให้และ มันห่อหุ้มใจอยู่ก็กำเริบขึ้นมาไม่ได้ ผู้รับ ทั้งผู้รับเองก็เป็นผู้ที่ทรงศีล ครั้นเราประคับประคองรักษาศีล ทรงคุณธรรม จะพบเลยว่าบุญที่ อย่างต่อเนื่องไปทุกวันๆ จนกระทั่ง เกิดขึ้นนั้นมากมายมหาศาล ไม่ใช่ กลายเป็นนิสัย เจ้าเชื้อโทสะ เจ้า เหมือนฟ้าแลบเสียแล้ว แต่เหมือน เชื้อมืดที่มันอยู่ในใจมันจะค่อย ๆ กับดวงจันทร์ทอแสงขึ้นมาในศูนย์ หายไปทีละน้อยๆ เมื่อเรารักษาศีล กลางกาย ศูนย์กลางใจของเราทีเดียว ไปนานเข้าชำนาญเข้าจนกระทั่งว่า บุญที่เกิดจากการทำทาน ใครจะเอามีดมาจ่อคอ เอาปืนมา ก้อนสำคัญจริงๆ แล้วหลวงพ่อ จ่อหัว เราก็ไม่ยอมเสียศีล ถ้ารักษา หลวงปู่ หลวงตา นักปฏิบัติธรรม ศีลมาได้ถึงระดับนี้ละก็ ๒๒ สิงหาคม ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร นอกจาก แน่นนัก ไม่ใช่ชนิดเอาชีวิตเป็นเดิม พัน บุญที่เกิดจากการรักษาศีลก็จะ หย่อนลงมาเป็นลำดับ ประการที่ ๓ ในใจของ คนเรามันก็มีเชื้อไม่ดีอยู่อีกประการ หนึ่ง ซึ่งทางพระเรียกว่า โมหะ ซึ่ง เป็นเชื้อไม่ดีอย่างหนัก บางทีเรียกว่า ความหลง ความมืดบอด เชื้อนี้ร้าย แรงกว่าเชื้อโลภะ เชื้อโทสะที่กล่าว มาแล้วเสียอีก เชื้อโมหะนี้โดย ธรรมดาแล้วกำจัดยากเหลือเกิน จะ ให้เบาบางไปก็ยาก แต่ว่าเมื่อได้นั่ง สมาธิกันต่อเนื่องอย่างดี จนกระทั่ง ใจหยุด ใจนิ่ง ใจใส แล้วเราก็จะ เห็นด้วยตัวของเราเองว่า เชื้อโมหะ มันได้ถูกทำลายไป เหมือนอย่าง เมื่อดวงอาทิตย์พ้นขอบฟ้าขึ้นมา ทำลายความมืดไปตามลำดับๆ ฉะ นั้น ท่านที่นั่งสมาธิได้ดี เจริญ ภาวนาได้ดี จะยืน จะเดิน จะนั่ง จะนอน บุญที่เกิดขึ้นภายในจะไหล ต่อเนื่องกันมาเลี้ยงใจไม่ขาดสาย