การใช้ชีวิตประจำวันและการนั่งสมาธิ : หน้า 41/128

เพราะดูว่าเย็บประณีต แข็งแรงดี และก็ไม่ทราบหรอกว่าเป็นแบบที่กำลังฮิตกันอยู่ กระเป๋าที่แม่ซื้อมา ก็ซื้อมาใช้จริงๆ ไม่ได้ซื้อมาโชว์ ใช้ไปตลาด ไปซุปเปอร์มาร์เก็ต ไปจนถึงธนาคาร ไปทุกแห่ง โดนทั้งแดด ลม และฝน เพราะฉะนั้นต้องเป็นกระ เป้าที่ทนทานจริงๆ แม่ถึงจะซื้อ ของจริงๆ ก็มี แต่จะใช้ได้เฉพาะที่ที่ไม่มีฝน ไม่มีแดด เพราะกระเป๋าหนังแท้นี่โดนฝนไม่ได้เลย เสียทันที ทีนี้พอแม่ถือไป มี คนมาทักเสมอว่า ทันสมัยจัง! ซื้อที่ไหนเขายังหาซื้อไม่ได้เลยรุ่นนี้ เพราะมันสวย ไม่ผิดจากของจริงเท่าใด ถ้าไม่ได้สังเกตรายละเอียด และแม่ก็ไม่อายหรอกถ้ารู้ ว่ามีคนรู้ว่าเป็นของปลอม เพราะบอกแล้วว่ามีไว้ใช้ ใช้อย่างสมบุกสมบัน โยน เข้าโยนออกในรถอย่างสบาย ไม่ต้องทะนุถนอมมาก เพราะแม่ไม่มีเวลาดูแลมัน มาก เอาเวลาไปดูกลางในกลางของตัวเองดีกว่า แม่อยากให้ลูกเอาเวลามานั่งตรึกถึงองค์พระในตัวให้มากที่สุด อย่าให้ธรรม หยาบหรือหายไปเลย เพราะท่านเป็นที่พึ่งที่ระลึกของเรา ทั้งในชาตินี้และชาติหน้า และตลอดกาลทีเดียว ช่วยได้ทั้ง ตัวเราเอง คนอื่น และช่วยได้ทั้งโลกในที่สุด อย่างที่หนู เห็นในห้องทำวิชชา หลวงพ่อมีให้พระธรรมกายช่วยคน โน้นคนนี้อยู่เสมอ ๆ เพราะฉะนั้นอย่าประมาท หมั่นทำ ความละเอียดอยู่เสมอทุกวัน อย่าอ้างว่า หนูต้องทำการ บ้านเยอะ หนูง่วงนอนแล้ว สารพัดจะอ้าง แล้วที่หนูอ่าน การ์ตูน หรือดูทีวีเป็นชั่วโมงหลายชั่วโมง ยังทำได้ไม่มีข้อ แม้เลย บางทีก็ไม่เลือกสถานที่ด้วย แม่เห็นบางทีเข้าห้อง ไปตั้งนานยังไม่มีเสียงอาบน้ำ แม่ก็แอบย่องไปดู แหม! กำลังอ่านการ์ตูนเพลินเชียวในอ่างอาบน้ำ น่าจะให้นอน หลับในอ่างนั่นแหละ บางทีก็ใช้เวลาโทรศัพท์คุยกับเพื่อนๆ เป็นหลายชั่วโมง จนสายโทรศัพท์แทบไหม้ จนแม่โดน เพื่อนๆ ต่อว่า ว่าโทรมาทีไร โทรศัพท์ไม่เคยว่างเลยสัก เบอร์ เดี๋ยวนี้ทำธุรกิจอะไร โทรศัพท์ใช้ตลอดเวลาเลย เพราะฉะนั้นต่อไปนี้ไม่ต้องมีข้ออ้างนะจ๊ะสำหรับการนั่งสมาธิ นั่งให้ได้ทุกวันสม่ำเสมอ ทำให้ได้เป็นนิสัย เป็นกิจวัตรประจำวัน เหมือนเราตื่นมา ต้องเข้าห้องน้ำ อาบน้ำ แปรงฟัน แต่งตัว ทานข้าวก่อนไปโรงเรียน สำหรับแม่ แม่จะตรึกถึงองค์พระทันทีที่ตื่นขึ้นมา ใจจะจรดอยู่กลางทันทีโดยอัตโนมัติ การ แตะใจเบาๆ มีลักษณะเหมือนใบไม้แห้งหรือขนนกที่ค่อยๆ ปลิวหล่นลงแตะ ผิวน้ำโดยแผ่วเบา องค์พระก็จะผุดขึ้นมาซ้อนๆ กันจนนับไม่ถ้วน จะแปรงฟัน อาบน้ำ หรือทำธุระส่วนตัว แม่ก็จะเข้ากลางไปเรื่อยๆ เพราะแม่รักตรงกลางเหมือนชีวิต จิตใจของแม่ทีเดียว เป็นแม่บ้านนี่นะจ๊ะ ใคร ๆ ก็นึกว่ามีเวลานั่งสมาธิได้นานๆ แต่สำหรับแม่ แล้ว เวลาดูเหมือนหมดไปกับถนนใน กทม. แล้วขับรถไปส่งหนูไปโรงเรียน ออก จากบ้านประมาณ ๐๖.๐๐ น. ขับไปส่งหนูที่โรงเรียนราชินี ปากคลองตลาด กัลยาณมิตร สิงหาคม ๒๕๓๙ ๒๕