การทำให้คุณแม่สมหวัง : หน้า 98/128

เราผู้ติดใจถ้อยคำอ่อนหวานของเจ้า บัดนี้เราจะ กลับไปละ” หลานๆ คะ การที่เราหวังอะไรไว้แล้วก็ให้ หมั่นเพียรพยายามสร้างเหตุให้ดีจะต้องมีสักวันที่ อาสังกากุมาริกาได้ฟังพระราชดำรัสแล้วจึง สมหวัง คงจะไม่มีใครเนรมิตอะไรให้เราสมหวังได้ นอกจากหลานๆ จะลงมือทำเอง อย่าลืมนะคะ ชื่อนี้แก่บิดาของหม่อมฉัน แล้วรับเอาหม่อมฉันไป หลานๆ มีหน้าที่ทำให้คุณแม่สมหวังค่ะ การทำ ทูลพระราชาว่า “ข้าแต่มหาราช ขอพระองค์จงบอก เถิด” พระราชาเมื่อได้ฟังชื่อของนางแล้ว จึงได้ ความดีต้องอดทนหน่อยนะคะ สําหรับหลานๆ ที่ส่งจดหมายมาถึงป้าน้อย เสด็จไปยังสำนักของท่านพระฤาษี ตรัสว่า “ข้าแต่ ทำให้ป้าน้อยมีกำลังใจที่จะค้นคว้าเรื่องราวที่น่า พระคุณเจ้าผู้เจริญ ธิดาของพระคุณเจ้าชื่อ อาลัง กา” พระโพธิฤาษีได้ฟังคำนั้นแล้ว จึงทูลว่า “ขอ ถวายพระพรมหาบพิตร ทรงรับนางไปเถิด” พระราชาเสด็จมายังวิมานแก้วผลึกตรัสว่า “น้องนางเอ๊ย วันนี้บิดาได้ให้น้องแก่พี่แล้ว” นางได้ฟังดังนั้นแล้วจึงทูลว่า “ข้าแต่มหา ราชทรงรอก่อน” หม่อมฉันขอบอกบิดาก่อน แล้ว ลงจากปราสาทไหว้พระโพธิสัตว์ ร่ำไห้ขอขมาโทษ พระราชาทรงพานางเสด็จไปนครพาราณสี ๙๖ สิงหาคม ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร สนใจมาเล่าให้หลานๆ ฟัง เรื่องที่เขียนขอมา ถ้า เรื่องไหนยังไม่เคยลงมาก่อน ป้าน้อยจะทยอยลง ไปเรื่อย ๆ ถ้าเคยลงแล้วป้าน้อยจะส่งไปให้ที่บ้าน นะคะ อย่าลืมนั่งสมาธิกันด้วยนะคะ แล้วจะสมหวัง ในทุกสิ่งที่หวัง และถ้าหลานๆ ว่างก็เขียนจดหมาย มาคุยกันอีกนะคะ พบกันใหม่ฉบับหน้าค่ะ