การทำบุญและการสร้างพระธรรมกาย : หน้า 90/128

ที่ยังเปื้อน ไม่ได้ซักให้สะอาด จะย้อม ด้วยสีอะไรก็ไม่สวยงาม ป้าเอามาเล่าเป็นตัวอย่างนะคะ วัดของเราเป็นองค์กรใหญ่ มีหลาย หน่วยงาน และกำลังทำงานใหญ่ๆ ให้ แก่ชาวโลก การกระทบกระทั่งกันย่อมมี เป็นธรรมดา จะให้ใครทำอะไรให้ถูกใจ เราหมดย่อมเป็นไปไม่ได้ ในเมื่อตัวเรา เองก็ยังทำให้ถูกใจตัวไม่ได้ เราจึงควร คิดเอาเรื่องประโยชน์ของตัวเราเป็น ใหญ่ๆ อะไรไหม เขาตอบว่า “ไม่มีเลยคุณป้า มันเรื่อยเปื่อยไปไม่ มีหลักอะไร ไม่ว่าจะตั้งใจทำความดีอะไร ทำไมไม่รู้ ไม่รู้สึกชุ่มชื่น เบิกบานใจเหมือนก่อนเลย แม้แต่เรื่องภาวนา ก็ไม่ได้ผล ใจไม่ เคยหยุดนิ่ง นิดเดียวก็ทำไม่ได้” ปากป้าก็ชวนเขากลับวัด แต่ใจป้าคิดอีกอย่าง คือป้าพูดว่า “กลับวัดเราเถอะคุณ ไปที่ไหนไม่ชื่นใจหรอก เพราะคุณไปเพราะ ว้าเหว่ ไม่ใช่ไปเพราะศรัทธา ไปแล้วคุณก็หาครูบาอาจารย์ถูกใจ ไม่ได้ คุณก็ยิ่งว้าเหว่หนักขึ้นไปอีก” สำคัญดีกว่า อย่าไปแล้วเสียประโยชน์ คือเสียโอกาสทำบุญใหญ่ในเนื้อนา บุญดี ๆ อย่างสองรายที่เอามาเล่าไว้นี่ เลยค่ะ ก่อนจากกัน ป้าขอเรียนเตือน นะคะ มาร่วมสร้างพระธรรมกายประ จำตัวกันนะคะ ของป้าบริจาคแล้ว ตอน นี้ป้ากำลังชวนสร้างพระธรรมกายประ จำหมู่คณะ ซึ่งจะประดิษฐานอยู่ตอน บนของพระเจดีย์ เรามารวมกันสร้าง ส่วนใจป่าก็คิดไปถึงความฝันของเจ้าคุณหลวงพ่อท่าน สมัย เป็นหมู่คณะนะคะ ท่านบวชใหม่ๆ ปกติแล้วท่านเป็นคนที่จำวัดแล้วไม่ค่อยฝัน ถ้า พวกมิจฉาทิฏฐิเขาจะบ่นเรื่องสิ้น ต้องฝันก็มักจะเป็นเรื่องจริง ท่านฝันว่าท่านเดินตามหลวงพ่อวัด ปากน้ำ ออกไปในทะเลใหญ่ เอาไม้เสาไปปักในทะเล พอปักเสา ลงไปเสาไหนก็ตาม ก็มีกุ้งหอยปูปลามาเกาะ เกาะแล้วก็กลายเป็น คนหมด แต่ก็มีบางตัวเกาะแล้วหลุดก็เป็นกุ้งหอยปูปลาไปตามเดิม เหมือนคนมาเจอหลวงพ่อ แล้วหนีไปนั่นแหละ พวกเรามาพบ หลวงพ่อท่าน อาศัยสร้างบารมีไปกับงานและคำสั่งสอนของท่าน เปลืองเศรษฐกิจอย่างไรก็ช่างเขา เรา รู้ว่าเจดีย์ของเรานี่แหละจะพาผู้คนมา ชมทั่วโลกทีเดียว เงินตราต่างประเทศ ที่มาใช้จ่ายในบ้านเมืองเรานั้น เราจะ เป็นฝ่ายเสียเศรษฐกิจไปได้อย่างไร เรามาช่วยกันสร้างให้เสร็จทันปี จึงมีสัมมาทิฏฐิพ้นจากอบาย เราต้องคิดถึงประโยชน์ตนเองตรงนี้ ๒๕๓๙ เพื่อน้อมเกล้าฯ ถวายพระราช ตรงที่ว่าร่วมงานบุญกับหมู่คณะแล้วเราได้มีโอกาสทำบุญใหญ่ๆ กุศลแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว หลายเรื่อง เป็นกำไรติดตัว ถ้าไปพบข้อบกพร่องของใคร หรือ แม้แต่ของหลวงพ่อท่านก็ตาม ต้องไม่เอามาคิดขุ่นเคือง ตัดรอน บุญของตนเองด้วยการเลิกกระทำ เพราะถ้าทำอย่างนั้น คนที่เสีย ประโยชน์ไม่ใช่คนอื่น แต่เป็นตัวของตัวเอง อีกอย่างถ้าต้องจากไปด้วยใจที่ขุ่นเคือง จะไปภาวนาอย่างไร ก็ไม่มีทางก้าวหน้า เพราะความโกรธนั้นยังเป็นรากฝังลึกกั้นจิตใจ อยู่ ซึ่งเป็นข้อหนึ่งในนิวรณ์ ๕ อย่าง เครื่องกั้นความดี เหมือนผ้า ๘๘ สิงหาคม ๒๕๓๓ กัลยาณมิตร ของเรา ในวโรกาสเสวยราชย์มาครบ ๕๐ ปีด้วยกันนะคะ สะ-หวัด-ดี ad days