การทำความดีและการปฏิบัติธรรม : หน้า 88/128

ความดีหรือกุศลกรรมเหล่านั้นบ่อยๆ จึงจะสำเร็จขึ้นมาค่ะ นั่นไม่มีโอกาสทำดีทำชั่วมากนัก เพราะ การปฏิบัติธรรมเป็นการทำความดีชนิดหนึ่งในเรื่องบุญกิริยา ฉะนั้นใครฉลาดและเข้าใจเรื่องนี้ถ่องแท้ วัตถุ ๑๐ คือเรื่องทำดีด้วยการภาวนา ป้าเคยคุยกับคุณไว้เมื่อเดือน ที่แล้วว่า จะไม่ยอมให้เวลาผ่านไปเปล่าๆ จะ จะปฏิบัติธรรมให้ได้ผลต้องประกอบด้วยปัจจัยสนับสนุน พยายามกันเต็มที่ที่สุดที่จะกอบโกยเอา หลายประการ เช่น อยู่ในวัยที่มีร่างกายแข็งแรง ไม่ใช่วัยชราลด บุญกุศลติดตัวเป็นกำไรไปให้มากๆ ใจทำความดีมาแทบตายตั้งแต่รู้และ เข้าใจหลักศาสนามาตั้งแต่ปี ๒๕๐๓ ถ้า น้อยถอยกำลัง ร่างกายไม่มีโรคภัยไข้เจ็บ ไม่มีความวิตกกังวลทุกข์ คุณก็ดูตัวอย่างป้าเถิดนะคะ ตั้ง ร้อนในการครองชีวิต บ้านเมืองร่มเย็นเป็นสุข มีกัลยาณมิตรดีงาม ซึ่งเป็นข้อความที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสสอนไว้ ทีนี้จากประสบการณ์ของตัวป้าเองเรื่องอากาศและที่อยู่อาศัย ตายตอนนี้ก็เป็นได้แค่เทวดาชั้นต้นที่สุด ก็สำคัญไม่น้อยเลย ที่อยู่ปลอดโปร่ง ผู้คนที่อยู่ด้วยมีจริตอัธยาศัย ไปด้วยกันได้ ไม่ขัดใจกันด้วยคำพูดหรือท่าทาง ทำให้หงุดหงิด อาหารการกินถูกปาก ไม่อดนักไม่อิ่มนัก นี่ก็เป็นเรื่องสำคัญ ยิ่งเรื่องดินฟ้าอากาศก็สำคัญไม่น้อยเลย อากาศร้อนเกินไป เหงื่อออกเหนียวตัวเหนอะหนะคันเนื้อคันตัวยุบยิบ ใช้พัดลมเป่า ลมที่พัดออกมายังเป็นลมร้อนเสียอีก อย่างอากาศเดือนเมษายน เดือนพฤษภาคมที่ผ่านมา บางแห่งถึง ๓๘ องศา หรืออย่างอินเดีย เกือบ ๕๐ องศา มีคนตายเพราะอากาศร้อนที่เดียว ร้อนเกินไป อย่างนี้เป็นทุกขเวทนาแรงกล้า ปฏิบัติธรรมได้ผลยาก หรือที่มีอากาศหนาวเกินไป เหยียดมือเหยียดเท้าเหมือนจะ พากันแข็งตาย เย็นยะเยียบทะลุเข้าไปภายในตัว ลมหายใจแทบ จะเป็นน้ำแข็ง ป้าเคยไปนั่งภาวนาในที่แห่งหนึ่งเมื่อปี ๒๕๒๘ อุณหภูมิ ๒ องศา น้ำในตุ่มเป็นฝ้าเย็นเจี๊ยบจวนจะเป็นแผ่นน้ำแข็ง หนาว จนเนื้อตัวชา อย่างนี้ก็เป็นทุกขเวทนารุนแรงอีกแบบหนึ่ง กำหนด ภาวนาอย่างไร จิตก็หยุดได้ยากลำบากเต็มที่ ด้วยเหตุนี้ สถานที่มีอากาศดี เย็นสบายกำลังเหมาะ ๒๐-๒๔ องศาไม่เกินนั้น ซึ่งมักจะเป็นช่วงฤดูฝน จึงเป็นอากาศสัปปายะ เหมาะสมในการบำเพ็ญเพียรทางจิตด้วยการภาวนา คุณอย่าปล่อย ให้ผ่านไปเปล่านะคะ พอฝนตกนึกถึงเรื่องที่ป้าคุยให้ฟังนี้ด้วยค่ะ รับตั้งใจทำความเพียรให้ยิ่งขึ้นทันที ป้าชอบเน้นเรื่องทำความดีด้วยการทำจิตภาวนา เพราะเป็น ความดีที่ไม่ต้องมีการลงทุนอะไรมาก ใช้ใจทำอย่างเดียว อยู่ที่ไหนๆ ก็ทําได้ทุกแห่งทุกเวลา เพราะใจเป็นของมีอยู่กับตัว ทุกเวลานาที ที่ผ่านไป ผ่านแล้วเอาคืนมาไม่ได้ จะซื้อด้วยเงินสักกี่พันล้านต่อ หนึ่งวินาทีก็ทำไม่ได้ และดินแดนของภพมนุษย์เปรียบไปแล้วก็ เหมือนภพกลาง ใครจะทำดีก็ได้ ทำชั่วก็ได้ เป็นที่ค้าขายกำไร บุญขาดทุนบาป แล้วแต่จะเลือกเอาว่าจะใช้ชีวิตทางไหน สำหรับ เทวภูมิและพรหมภูมิเป็นที่รับผลบุญ ส่วนอบายภูมิก็รับผลบาป ที่ ๔๖ สิงหาคม ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร เท่านั้น คุณล่ะได้ทำความดีไปถึงไหน แล้ว อย่าประมาทในชีวิตนะคะ รีบสร้าง ความดีเอาไว้เยอะๆ เพราะสิ่งที่เราทำ ไป คนที่ได้ก็คือตัวเราเอง มีบางคน คิดมักง่ายจริงๆ บอกกะป้าว่า เวลา ตายแล้วเราขอให้คนที่มีบุญมาก ๆ เช่น หลวงพ่อหรือคุณยายท่านส่งเราไปอยู่ ในสวรรค์ชั้นสูงๆ ไม่ได้หรือ? ดินแดนของ ภพมนุษย์เปรียบ ไปแล้วก็เหมือน ภพกลาง ใครจะทำ ดีก็ได้ ชั่วก็ได้ เป็นที่ก้าขาย กําไรบุญ ขาดทุนบาป