การนั่งสมาธิและการเข้าถึงองค์พระ : หน้า 39/128

ฉบับที่ ๑ น้อต, นุ่น ลูกรัก ขณะนี้แม่เชื่อว่าลูกคงนั่งสมาธิกับเพื่อนๆ ยุวะฯ อย่างมีความสุข ธรรมะคงละเอียดยิ่งๆ ขึ้นไป ถ้าแม่ ไม่ติดภารกิจที่บ้าน คงได้นั่งต่อกับพวกหนูด้วย กำลัง นั่งได้ดีทีเดียว แม่มีความสุขในการนั่งมาก นั่งครั้งล่า สุดที่หลวงพ่อท่านให้พวกเรานั่งเข้ากลางให้ละเอียด โดย การทบทวนใหม่ เริ่มจากดวงปฐมมรรคไปจนถึงกายใน กายจนครบ ๑๘ กาย แล้วให้เข้ากลางองค์พระไปอย่าง สบายๆ โดยไม่มีการลุ้น เร่ง เพ่ง จ้อง ที่ลูกถามว่า เราจะรู้ตัวได้อย่างไรว่า กำลังลุ้นหรือเปล่า จากที่แม่สังเกต ตัวเอง ถ้าลุ้นละก็ ยิ่งนั่งก็ยิ่งซื้อ ใจมันหนักๆ ตื้อๆ เข้าไปในกลางแทนที่จะ กว้างออกไป กลับแคบลง องค์พระที่เราเข้าไปถึง ถ้าใจเบาสบายไม่มีการลุ้น องค์พระจะขยายใหญ่ขึ้น (ไม่ใช่ปาฏิหาริย์ให้ท่านใหญ่ขึ้นนะ แต่เป็นการเข้าไปถึง องค์ที่ใหญ่ขึ้นเอง ไม่ใช่นึกให้ท่านองค์ใหญ่ขึ้น องค์พระจะใส สว่าง และชัดเจน ขึ้นตามลำดับ กายขยายกว้างออกไปตามกายองค์พระที่ใหญ่ขึ้นเช่นกัน) ยิ่งเข้า กลางดิ่งลงไปอย่างเร็วก็ยิ่งเบาสบาย เหมือนเวลาลูกดีดเปียโน ถ้าลูกสบายใจก็ จะดีดได้อย่างเบาสบายมือ และมีเสียงที่ไพเราะต่อเนื่องกัน ลูกก็จะมีความรู้สึก ว่าสนุก ไม่รู้สึกว่าเมื่อยหรือเบื่อที่จะติดต่อไป การเข้ากลางก็เช่นเดียวกัน ถ้าไม่มี การลุ้น ยิ่งเข้ากลางไปยิ่งเร็วขึ้น ยิ่งเบาสบาย มีความสุขมากขึ้น ไม่มีความรู้สึก ว่าเบื่อหรือเมื่อย ตรงกันข้ามถ้าหนูดีดเปียโนด้วยอารมณ์ที่ไม่ดี การกดของนิ้วมือ ก็ดูจะหนักๆ ไม่เบาสบาย มันจะสะดุดมือ ฟังดูก็ไม่ไพเราะต่อเนื่องกัน แล้วก็ พาลเบื่อไม่อยากติดต่อ เห็นไหมลูกว่าอยู่ที่ใจสบายๆ หรือใจหยุด ใจนิ่ง ไม่ว่า เรื่องทางโลกหรือทางธรรม ก็จะนำไปสู่ความสุขและความสำเร็จในที่สุด ที่แม่ว่าแม่มีความสุขดี เพราะเวลาเข้ากลาง องค์พระก็ขยายใหญ่ขึ้นๆ การเข้ากลางก็เร็วขึ้นๆ จนเหมือนโดนดูดดเข้าไปเลย เสียงหลวงพ่อถามพวกหนูว่า เวลานี้องค์พระใหญ่เท่าไรแล้ว บางคนก็ว่าใหญ่เท่าดอย ใหญ่เท่าเรือนตำหนัก ใหญ่เท่าตัวเมืองเชียงใหม่ เรื่อยๆ ไปจนใหญ่เท่าโลกเท่าจักรวาล แม่ก็เข้ากลาง ดูองค์พระไปเรื่อยๆ องค์พระใหญ่ขึ้นๆ จนมองเห็นจักรวาลเป็นเพียงจุดเล็กๆ ในกลางองค์พระ ความรู้สึกมองกายหยาบที่นั่งอยู่ ค่อยๆ หลุดติดเข้าไปใน ความละเอียดของกลางเรื่อยๆ ไปตามลำดับ จนเข้าไปในความละเอียดทั้งหมด จนเหมือนไม่มีตัวแม่นั่งอยู่เลย มีแต่องค์พระ ไม่มีความรู้สึกว่าเป็นตัวเราเลย เรา เป็นองค์พระ องค์พระเป็นตัวเรา ใจเบาสบาย มีความสุข สงบ นิ่ง เป็นความสุข ที่กว้างขวางออกไปไม่มีขอบเขต องค์พระทุกองค์ขัดใสสว่างเวลาลืมตา หรือ หลับตาก็จะเห็นเช่นนี้ตลอดเวลา ถึงแม่อยู่ที่บ้านหรือจะไปไหน ๆ ก็จะเห็นภาพ กัลยาณมิตร สิงหาคม ๒๕๓๓ ๒๗