การสร้างเจดีย์และความสัมพันธ์กับธรรมะ : หน้า 72/128

สิ่งก่อสร้างเพื่อการเคารพบูชา ในละดับ ภายในช่องท้องของตนเอง เหนือบริ วาลประมาณมิได้ และความสัมพันธ์ เวณสะดือขึ้นมาประมาณสองนิ้วมือวาง ที่ต่อเนื่องมายังการสร้างเจดีย์นั้น เป็น นอนทาบกัน หรือประมาณหนึ่งนิ้วฟุต เพราะเมื่อพระเจ้าอโศกมหาราชทรง หรือตรงจุดปลายสุดของลมหายใจเข้า ปรารภที่จะสร้างพระสถูปเจดีย์ขึ้นถวาย ส่วนผู้ที่ยังไม่เคยประพฤติธรรม จุด เป็นพุทธบูชา ทรงมีความปรารถนาที่ ศูนย์กลางกายคือ จุดซีจีพอยด์ (Centre จะถ่ายทอดลักษณะอันเป็นนามธรรม of Gravity) ตรงบริเวณเหนือสะดือ ของธรรมะของพระพุทธองค์ ออก ที่เมื่อเอามือวางทาบลงไปแล้วมีความ เป็นรูปธรรม เพื่อส่งทอดความเข้าใจ รู้สึกตับๆ ของการเต้นของชีพจรให้ ในเรื่องของธรรมะต่อไปยังอนุชนรุ่น หลังๆ จึงตัดสินพระทัยให้สถาปนิก ส่วนความสัมพันธ์ของจุดศูนย์ และวิศวกร ร่วมกันออกแบบด้วยการ กลางโลก หรือจุดศูนย์กลางกาย กับ มณฑลจักรวาล หรือสกลมหาจักรวาล นั้น เป็นดังนี้คือเป็นเรื่องของสภาวะ สัมผัสได้ อันกระจ่างแจ่มจ้าแห่งธรรมะขององค์ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่เปล่งจากศูนย์ กลางกาย ณ สภาวะแห่งพระธรรม กายของพระองค์ท่าน เป็นธรรมรังสี ฟังอรรถธิบายจากพระองค์ และพระ อุปคุปต์ พระอรหันต์คู่พระทัยถึงสภาวะ ธรรมที่เป็นไปของพระพุทธเจ้า และ พระธรรมกายภายใน ดังคำกล่าวของท่านอุปคุปต์ที่ผู้ เขียนมักนำมาอ้างถึงเสมอว่า “การสร้าง พระสถูปเจดีย์ให้มีรูปร่างดังนี้ เป็นไป ออกไปครอบคลุมทั่วทั้งสกลมหาจักร หรือเกิดขึ้นได้จากการเห็นของพระ ๗๐ สิงหาคม ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร