ข้อความต้นฉบับในหน้า
สมบูรณ์ สงบสุข และอิสระมากกว่าประเทศ อ้อ....แล้วก็เคยมีบทเพลงของชาวม้งเพลงหนึ่ง
เพื่อนบ้านของไทยกระมังคะ”
แม้จะเป็นเพลงเกี้ยวสาว แต่ก็พอเป็นเครื่องยืนยัน
“คงเป็นเช่นนั้นแหละพระเจ้าอยู่หัวก็ทรง ได้ว่า ชาวม้งรักที่จะอยู่ภูเขามากกว่าพื้นราบ
เมตตาให้ความช่วยเหลือด้านอาชีพ และความ “อาจารย์ขา อาจารย์ร้องซิคะ” ลูกแก้ว
เป็นอยู่แก่ชาวเขาไม่น้อยเชียวนะ นอกจากนี้ ขอร้องเบาๆ แต่ก็มี ๔-๕ คน
พระองค์ไม่ทรงปรารถนาที่จะให้เรียกชาวเขา ก็เลยเสริมเลยเชียร์กันใหญ่
คนที่นั่งใกล้เธอได้ยิน
เผ่าต่าง ๆ ว่าเผ่านั้นเผ่านี้ ด้วยเกรงว่าจะเป็น “ร้องไม่เป็นจะ ฟังก็ไม่รู้เรื่องด้วยซ้ำไป
ปัญหาก่อให้เกิดความยุ่งยากเกี่ยวกับเชื้อชาติ ต้องให้นายยงหนุ่มม้งลูกพ่อหลวงดอยขุนหาร้อง
ของชนกลุ่มน้อย ทรงแนะว่าควรเรียกบุคคล ให้ฟัง แต่ตัวเนื้อเพลงครูได้มาจากหนังสือชาว
เหล่านี้เสียใหม่ว่า ชาวไทยภูเขา แต่ครูอยาก เขาเผ่าม้ง ของสำนักงานสารนิเทศ กองบัญชา
จะให้นักศึกษารู้จักและเข้าใจความแตกต่างทาง การทหารสูงสุด อยากรู้มั้ยเนื้อความว่ากระไร”
ความเป็นอยู่ ทางประเพณี ของชนแต่ละเผ่า
แต่ละเชื้อชาติ ก็เลยต้องเรียกเป็นเผ่า ๆ ไปค่ะ”
“พวกเขาอยู่นาน ๆ อีกหน่อยคงถูกกลืน
กลายเป็นคนไทยหมดนะคะ”
เสียงอยากค่ะ อยากครับ หลายเสียง
แต่ปวีณาเสียงดังกว่าเพื่อน
“เดี๋ยวนะ” น้าน้อยค้นหาอยู่อึดใจก็หยิบ
กระดาษแผ่นน้อยออกมาจากซองกระดาษสีน้ำ
“ไม่หรอกค่ะชาวม้งไม่ยอมถูกกลืนหรอก ตาล ชูขึ้นแล้วว่า
มีแต่กลืนเผ่าอื่น มีนะที่คนเผ่าอื่นแต่งงานกับ
“อ้อ....เจอแล้ว อยู่นี่เอง เอาละนะครูจะ
ชาวม้ง ก็ปรากฏว่าถูกดึงถูกย้อมให้อยู่ในอา- อ่านให้ฟังนะ”
ของชาวม้ง”
ณัติของชาวม้งหมด เคยเห็นพ่อเฒ่าม้งแต่งงาน “บนท้องฟ้าเป็นที่อยู่ของผีฟ้า บนภูเขา
ใหม่กับชาวกะเหรี่ยง ๆ ก็ต้องยอมเข้าพิธีกรรม เป็นที่อยู่ของพวกเราชาวม้ง เวลานี้เจ้าโตเป็น
สาวแล้ว และเรายังเป็นหนุ่ม ผีฟ้าสร้างเรา
“เท่าที่ครูเคยเห็นด้วยการไปเยี่ยมเยียน ชายหญิงให้เกิดมาเป็นคู่กันเพื่อให้ครองแผ่นดิน
ชาวม้งหลายหนนะ ยังไม่มีสิ่งบอกเหตุให้รู้ว่า ใหญ่ ภูเขาหลวงและไพรกว้าง เจ้าเป็นสาวเปรียบ
พวกมึงถูกกลืนโดยคนเผ่าอื่นหรือคนไทยเลยแม้ เสมือนดอกไม้ในยามดึก ถูกหมอกกับความมืด
รัฐจะตั้งโรงเรียนสอนชาวม้งโดยตำรวจชายแดน ปกคลุมจนมองไม่เห็น ถ้าถูกแสงแดดอ่อนใน
หรือแม้เวลาพวกเขาจะเข้าเมือง ผู้ชายอาจสวม ตอนเช้าเสียบ้างก็จะได้รู้รสความอบอุ่น ในเมื่อ
ยีนส์ ใส่เสื้อยืด แต่พอกลับถิ่นก็แต่งตัวตามเผ่า เจ้ามีอิสระเสรี กระโดดโลดเต้นเยี่ยงนางกวาง
ของตน อาจจะเป็นเพราะนุ่งกางเกงอย่างเขา แล้ว แต่ถ้าเจ้ามีสามีเขาก็จะล่ามเจ้าไว้กับ
สบาย สะดวกกว่านุ่งยีนส์ก็เป็นได้นะ” หลักอย่างหมู และใช้งานอย่างทาส ซึ่งถูกซื้อ
“เดี๋ยวนี้พวกมั่งคงย้ายมาอยู่ในเมืองกัน ตัวมา แม่น้องสาวเอ๋ย เมื่อถึงเวลานั้นเจ้าไม่มี
หมดแล้วมังคะอาจารย์”
โอกาสตื้นให้หลุดออกจากบ่วงได้หรอก ข้าจะ
“ไม่หรอกจ้ะ การที่จะชักจูงให้ชาวม้ง ร้องเพลงอันไพเราะให้เจ้าฟัง และจะพาเจ้าไป
ละถิ่นฐานจากภูเขาลงมาอยู่บนพื้นราบนั้น ครู ชมดอกฝิ่นสีม่วง สีขาวในไร่ของข้า ณ บน
ไหล่เขาลูกโน้น”
ว่าเป็นการยากมาก เขาอาจยอมมาอยู่ในเมือง
บ้าง เพื่อติดต่อธุรกิจหรือค้าขาย แต่แล้วก็กลับ
สู่ภูเขาเช่นเดิมจ้ะ พวกมึงมักชอบกล่าวว่า น้ำ
เป็นของปลาฟ้าเป็นของนก แต่ภูเขาเป็นของม้ง
อ่านต่อฉบับหน้า
กัลยาณมิตร สิงหาคม ๒๕๓๙ 900