ข้อความต้นฉบับในหน้า
“ตอนนั้นเพื่อนไปถวายภัตตาหารพระที่วัด
ปากน้ำ ชวนพี่ไปด้วย พี่ก็ไปแล้วก็ตั้งจิตอธิษฐาน
ต่อหน้าโลงศพของหลวงพ่อวัดปากน้ำว่า ลูกอยาก
รักษาศีล ๘ ขอให้หลวงพ่อช่วยให้ลูกได้มีโอกาสมา
เรียกว่ากระดกเข้าปากเป็นชามเลย พอดื่มเ
มาก ก็กลับดึก นอนดึก ตื่นสาย แล้วก็เกิดอาการ
เมาค้าง ปวดหัว ปกติภรรยาและลูกๆ จะไปวัด
ตอนเช้าวันเสาร์-อาทิตย์ ผมก็ไม่อยากไป พอดี
บวชด้วย ก็กลับมาเคลียร์งานและขออนุญาตสามี ลูกชายคนโตมีจิตศรัทธาจะบวชสามเณรภาคฤดูร้อน
ซึ่งตอนนั้นเขาก็ไม่พอใจให้บวช พี่ก็รออีก 6 เดือน (ปี ๒๕๒๘) และได้ไปอบรมที่วัดพระธรรมกาย ผม
ก็ได้มาบวช นั่งสมาธิ ถือศีลอย่างเคร่งครัด แล้วก็ ก็ต้องไปเยี่ยมลูกชาย ทั้งๆ ที่กลิ่นแอลกอฮอล์ยัง
ไปอธิษฐานเล่าเรื่องทางบ้านให้หลวงพ่อฟังอธิษฐาน ไม่จาง....”
ให้หลวงพ่อแผ่บารมีช่วยให้สามีของพี่มีงานที่ดีกว่านี้
ทำ คือเลิกขายเหล้า เลิกดื่มเหล้าและเลิกกลับบ้าน ลองดี
ดึก พอกลับไปบ้านแล้ว สามีก็เล่าให้ฟังว่าเขาได้ฝัน
ให้ พร้อมทั้งมีรถประจำตำแหน่งอีกด้วย”
นั่งสมาธิได้นิ่ง
สนิทดี ใจดิ่งลึก
“มีอยู่ครั้งหนึ่งขณะที่กำลังรอเข้าพบลูกชาย
ว่าบริษัทที่ทำงานเก่าเรียกตัวกลับไปทำงานน่าแปลก อยู่ที่วัดพระธรรมกายนั่นเอง ผมก็เดินไปหยุดอยู่ที่ ลงไปเรื่อย ๆ
ตรงที่ความฝันเป็นจริง บริษัทเรียกตัวสามีของพี่ เต็นท์ๆ หนึ่ง ในเต็นท์นั้นมีรูปหลวงพ่อวัดปากน้ำ ไม่มีที่สิ้นสุด
กลับเข้าไปทำงานต่อแล้วเลื่อนตำแหน่งเพิ่มเงินเดือน ขนาดใหญ่แขวนอยู่ เหมือนมีอำนาจทางสายตา มีความสุขมาก
ของท่านดึงดูดไป ทั้งๆ ที่ผมก็เฉยๆ ไม่ได้รู้สึก
ฝ่ายสามีคือคุณพจน์ ศรีแดง ที่นั่งฟังด้วย ตื่นเต้นกับที่ใคร ๆ เขาพูดกันว่าหลวงพ่อท่านศักดิ์
ปีติใจจนน้ำตา
สีหน้าเบิกบานแจ่มใสก็กล่าวสนับสนุนคำของภริยา สิทธิ์มาก ผมก็เดินเข้าไปกราบรูปท่าน แล้วก็นึก ไหล
ก่อนที่จะเล่าถึงเรื่องราวของตนเองให้พวกเราฟังว่า ในใจพูดเหมือนท้าท่านว่า ถ้าหลวงพ่อแน่จริง เดี๋ยว
“ชีวิตของผมก่อนหน้าที่จะมาพบกับความ ผมจะลองนั่งสมาธิดู ถ้าผมนั่งสมาธิแล้วหายปวดหัว
ผมก็จะนั่งไปตลอดเลย ที่ผมกล้าท้าท่านอย่างนั้น
ทั้งเหล้าและบุหรี่ โดยเฉพาะเหล้านี้ดื่มแต่ละครั้งจะ เพราะผมเป็นโรคปวดหัวตลอดเวลา ซึ่งอาจจะเป็น
สดใสราบรื่นเช่นทุกวันนี้ ได้ผจญมามากนักแล้ว
คุณพจน์ ศรีแดง พร้อมด้วยครอบครัว
das
กัลยาณมิตร สิงหาคม ๒๕๓๗ ๗๗