การนั่งสมาธิที่วัดพระแก้ว : หน้า 42/128

66 แม่จะตรึกถึง องค์พระทันที ทีตื่นขึ้นมา ทตนขนมา ใจจะจรดอยู่ กลางทันทีโดย อัตโนมัติ การแตะใจ เบา ๆ มีลักษณะ เหมือนใบไม้แห้ง หรือขนนกที่ค่อยๆ ปลิวหล่นลงแตะผิวน้ำ โดยแผ่วเบา องค์พระ ก็จะผุดขึ้นมาซ้อนๆ กันจนนับไม่ถ้วน ๔๐ สิงหาคม ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร รถช่วงเข้าไม่ติดก็จะถึงโรงเรียนเกือบ ๓ โมงเช้า ส่งหนูเสร็จแล้ว แม่ก็จะขับรถ หลบการจราจรช่วงเช้า (ช่วง ๐๗.๐๐-๐๘.๓๐) ซึ่งเป็นชั่วโมงเร่งรีบ (rush-hours) เข้าไปนั่งสมาธิปรับใจตัวเองก่อน เพราะถ้ากลับบ้านในช่วงนั้นก็จะติดแหง็กอยู่ บนถนน แม่ชอบเข้าไปนั่งสมาธิที่วัดพระแก้ว เพราะอยู่ใกล้โรงเรียนหนูด้วย และ ช่วงเช้าเป็นเวลาที่เงียบสงัดดี ไม่พลุกพล่าน มีคนไปนั่งสมาธิด้วยกัน ๒-๓ คน ที่ เห็นเป็นประจำเป็นอาจารย์ที่ธรรมศาสตร์คนหนึ่ง และอีก ๒ คนเป็นข้าราชการ ที่กระทรวงแถวๆ สนามหลวง บางวันแม่เข้าไปนั่งก่อนใคร ไปถึงก็ดูเงียบวังเวง เหมือนกัน แม่จะนั่งที่แถวๆ ระเบียงหน้าพระอุโบสถ เพราะพระอุโบสถจะมี เจ้าหน้าที่มาเปิดราวๆ 6 โมงเช้า แม่ไปวัดพระแก้วบ่อยๆ จนเจ้าหน้าที่เขาจำ หน้าได้ เขาก็เลยทำใบอนุญาตเข้าออกวัดพระแก้วได้ทุกเวลาที่กำหนดให้แม่ไว้ ติดหน้ากระจกรถยนต์ มีอยู่วันหนึ่ง แม่ไปเร็วมากไปถึงราว 5 โมงครึ่ง มันก็เลยยังสว่างไม่เต็มที่ อาจเป็นเพราะเป็นช่วงหน้าหนาวจึงสว่างช้า แต่ก็มีเจ้าหน้าที่ของวัดเฝ้าอยู่ตลอด เวลา มันก็เงียบๆ น่ากลัวเพราะยังไม่มีใครมาถึงเลย แต่แม่คิดว่า เรามานั่งสมาธิ แผ่ความสุขความเมตตาให้ทุกๆ คน ขอพระธรรมกายจงคุ้มครองอย่าให้มีอันตราย | ภัยพาลมาใกล้กราย แล้วแม่ก็เอาใจจรดกลาง เห็นองค์พระผุดขึ้นมาองค์แล้วองค์ เล่า องค์พระแผ่ขยายกว้างไปทั่ววัด ขยายกว้างไปทั่วสนามหลวง จนกระทั่งเต็ม