พระธรรมเทศนา : หน้า 18/128

ครองกว้างขวางใหญ่โตออกไป การ ให้นี้ให้สำเร็จประโยชน์ถึงเจ้าจักร พรรดิราช เป็นเจ้าจักรพรรดิราชบ้าง ต่ำลงมากว่านั้นเป็นมหาราชาธิราช ยิ่งใหญ่มหาศาลละก็ ต้องอุตส่าห์ บำเพ็ญทาน บริจาคทาน นี้ได้ชื่อว่า ทานญ จ ทานการให้ เปยยวชชญจเมื่อเป็นผู้มีพวก บ้าง ปกครองประเทศทั้งหมดชมพู มากถึงขนาดนั้นเข้าแล้ว ต้องมีวาจา ทวีป หรือย่อมลงมากว่านั้นเป็น ไพเราะอ่อนหวาน พูดเพราะพูดเป็น พระยาประเทศราช เหมือนยังกับ ชมพูทวีปเวลานี้ เป็นแต่เพียงพระยา ประเทศราชเท่านั้น ทุกๆ ประเทศ ประโยชน์ พูดแล้วผู้สดับตรับฟัง รักใคร่ดึงดูดในใจ ไม่อยากออกไป ห่าง อยากเข้ามาอยู่ในที่ใกล้ อยาก มีเจ้าแผ่นดินปกครองเป็นพระเจ้า จะสนิทชิดชมด้วยเสมอไป เพราะ ห้ควาจาไพเราะเสียในชาตินี้ ชาติต่อ ๆ ไปวาจาของตนศักดิ์สิทธิ์ จะพูดอะไรสำเร็จกิจหมดทุกอย่าง พอดีพอร้าย เรื่องวาจาศักดิ์สิทธิ์นี้ เมื่อ ครั้งสมเด็จพระบรมศาสดาเสด็จดับ ขันธปรินิพพานแล้ว กษัตริย์ทั้งหก พระนคร เจ็ดพระนคร แปดพระนคร ทั้งหกพระนครเกิดจะประหารซึ่งกัน และกัน จะรบกันยกใหญ่ เมื่อครั้ง แย่งพระบรมสารีริกธาตุในครั้งนั้น ไม่มีใครสามารถมีวาจาศักดิ์สิทธิ์จะ เปลื้องความในครั้งนั้นได้มีพราหมณ์ ผู้หนึ่งชื่อโทณพราหมณ์ เข้าไปมีวา จาศักดิ์สิทธิ์ขึ้นในที่นั้น ห้ามพุทธ กิจในการแย่งพระบรมสารีริกธาตุใน ครั้งนั้นสำเร็จได้ นั่นเพราะอาศัย อะไร เพราะอาศัยวาจาของท่าน พราหมณ์อันศักดิ์สิทธิ์ วาจาศักดิ์ สิทธิ์นั่นแหละ ท่านได้สร้างวาจา ไพเราะของท่านไว้ ถ้ากษัตริย์ผู้ใด คือว่าผู้ใดได้ฟังเข้าแล้ว จะอ่อน น้อมตามวาจาของท่าน เป็นเช่นนี้ เพราะท่านสร้างวาจาที่ดีของท่านไว้ สร้างวาจาที่ไพเราะอ่อนหวานเอาไว้ ถ้าใครต้องการวาจาศักดิ์สิทธิ์ เช่นนี้ ต้องพยายามห้ามวาจาทุจริต ประเทศราชทั้งนั้น ลดมากว่านั้น การพูดนั้นเป็นตัวสำคัญนัก ถ้าว่า เป็นผู้ปกครอง เป็นประธานชั่วสี่ปี ๆ หัดวาจาไพเราะเสียในชาตินี้ ชาติ เท่านั้น เลิกเป็นพระยาประเทศราช ต่อๆ ไปวาจาของตนศักดิ์สิทธิ์ จะ เสียแล้ว ถึงกระนั้นก็ยังมีพระยา พูดอะไรสำเร็จกิจหมดทุกอย่าง ถ้า เสีย ให้มีวาจาสุจริตอยู่ร่ำไป เมื่อ ประเทศราชอยู่ แต่ว่าอยู่ใต้กฎหมาย ใช้วาจาหยาบก็เท่ากับวาจาจอบตัว กล่าวขึ้นแล้วเป็นประโยชน์แก่ตนบ้าง นี่บุญวาสนาลดหย่อนผ่อนลงมาถึง เอง ในชาตินี้ก็ดี วาจาหมดอำนาจ ขนาดนี้ ก็ต้องสำเร็จได้ด้วยการให้ หมดสิทธิ์ ไม่มีอำนาจอะไร พูดไป เป็นเศรษฐีมหาศาลก็สำเร็จด้วยทาน ก็เท่ากับไม่ได้พูด พูดอะไรเป็นไม่ การให้ เป็นคหบดีมหาศาลมีทรัพย์ สำเร็จ เพราะวาจาของตน ไม่ได้ สมบัติบริวาร ข้าทาสบริวาร ก็สำเร็จ ด้วยการให้ ถ้าไม่ให้ไม่สำเร็จอย่าง นั้น เพราะฉะนั้น ถ้าอยากมีสมบัติ บำเพ็ญกุศลทางวาจาไว้ ถ้าบำเพ็ญ กุศลทางวาจาไว้แล้ว กล่าววาจาใด วาจาศักดิ์สิทธิ์ นี่ไม่ได้เป็นของ ประโยชน์แก่คนอื่นบ้างเป็นประโยชน์ ทั้งตนและบุคคลอื่นได้ วาจาไม่เป็น ประโยชน์แล้วเสียเวลา พวกที่พูด วาจาพล่อยๆ เอาเรื่องเอาราวไม่ได้ วาจาเหลวไหล ชนิดนี้ฆ่าวาจาของ ตัวเอง ทำลายความศักดิ์สิทธิ์ของ ตัวเอง ไม่มีใครทำให้ นี้ต้องอุตส่าห์ ๑๖ สิงหาคม ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร