การเลิกเหล้าและผลกระทบ : หน้า 117/128

ขึ้นยุ่งกับเหล้าฉันละก็... จะได้เห็นดี ชนเหล้ามาตั้งเรียงกันไว้ที่ชานหลัง แล้วเทมันทิ้งด้วยมือของพ่อเอง” กัน” “ฮะ...ฮะ..” แม่หัวเราะเลี้ยง บ้าน “เอาออกมาให้หมดเลยนะลูก” “พ่อจะไม่โกรธหรือครับ” ต้น เจื้อยแจ้วเป็นเสียงที่พ่อกับลูกฟังแล้ว เป็นคนถาม ขนลุกขนชั้นเพราะเสียงหัวเราะนี้เอง “ไม่เป็นไรจ้ะ... เดี๋ยวพ่อจะ ที่ทำให้พ่อไม่กล้าดื่มเหล้าในคราวนี้ เข้าใจเอง” แม่ไม่มีอาการวิตกทุกข์ ร้อนแต่อย่างใด “ทำไมละครับ” สองพี่น้อง ถามพร้อมกัน “สาเหตุจริงๆ พ่อยังไม่รู้...แต่ ในใจพ่อคิดแต่ว่า.... เหล้าไม่เอานะๆ แล้วพ่อก็ลุกขึ้นกลางดึก มาจัดการ กับเจ้าพวกนี้.... ลูกคิดว่าพ่อทำถูก “แม่ครับ.....แต่ก่อนต้นเห็นแม่ ไหม” “ไหนๆ ฉันก็ไม่ได้ดื่มเหล้า กลัวแต่พ่อจะโกรธ... เดี๋ยวนี้แม่เลิก แล้ว ไอ้เหล้าพวกนี้ให้ฉันเอาไปขาย หรือเอาไปให้พวกลูกน้องมันดื่มกัน ได้ไหมแม่จอม” พ่อพยายามพูดกับ กลัวแล้วหรือครับ” “จ้ะ... เพราะแม่รอดตายจาก การถูกฟ้าผ่าคราวนั้น ทำให้แม่คิด แม่ๆ “อย่าเลยพี่... บาปกรรม เปล่าๆ” “เอาของไปให้เขาจะเป็นบาป ได้ยังไง” พ่อชักเริ่มหงุดหงิด “เอายาพิษไปให้คนกินบาป สอนนะจ๊ะ” อะไรได้หลายอย่าง... คนเราควรจะ กล้าทำในสิ่งที่ถูกต้องและเป็นความ ดี... และควรยึดถือความดีความถูก ต้องเป็นหลัก... ลูกสองคนอย่าลืม กราบพระก่อนนอนทุกคืนอย่างที่แม่ ไหมพี่” “ครับ” สองคนรับปากพร้อม กัน ก่อนนอนสองพี่น้องอธิษฐาน กับตายนี่” “ตายเหมือนกัน แต่เป็นการ ตรงกันโดยที่ต่างคนต่างไม่รู้คืออธิษ ฐานขอให้พ่อคิดในสิ่งที่ถูกและเป็น "ถูกต้องที่สุดเลยครับ" แล้ว สองคนก็โผเข้ากอดพ่อ ซึ่งเป็นอาการ ที่ทั้งคู่ไม่เคยทำมานานแล้ว * * ทั้งสามคนไม่รู้เลยว่า แม่ยืน มองภาพนี้ที่หน้าต่างห้องครัว ด้วย ดวงตาที่คลอด้วยน้ำใสๆ และค่อยๆ รินไหลมาตามหางตาลงมาช้าๆ แม่ฝากบอกมาว่า “อยากให้ บ้านอบอุ่น... โปรดอย่านำเหล้าเข้า บ้านนะคะ" “บาปสิ...ยาพิษยาเบื่อกินแล้ว ตาย... เหล้ามันแต่เมาเฉยๆ ไม่ถึง ตายแบบผ่อนส่ง... คนกินยาพิษตาย แล้วก็แล้วกัน..... แต่คนกินเหล้ามัน ความดีได้เหมือนแม่ ตื่นขึ้นมาในตอนเช้า ทั้งสอง สร้างความรำคาญให้คนอื่นเยอะ..... ได้พบกับความแปลกใจเป็นอย่างยิ่ง บางคนเมาแล้วยังกล้าทำความผิด ที่เห็นขวดเหล้ากลายเป็นขวดเปล่า อย่างอื่นได้อีก....เอาเหล้าไปให้คนอื่น เรียงกันเป็นแถว ณ ที่เดิมซึ่งพวก เขา บาปมากกว่าให้ยาพิษอีกนะพี่” เขานำเอามาตั้งไว้ “ไม่เชื่อ...ไปหลอกเด็กอมมือ “แปลกใจหรือลูก” เสียงพ่อ เถอะไป” แล้วพ่อก็เดินลงส้นหนักๆ ดังมาจากข้างหลัง ทําให้สองคน ลงจากบ้านไป สะดุ้งสุดตัว แม่บอกต้นกับบ้านไปช่วยกัน “ไม่ต้องกลัว....พ่อเป็นคนเปิด ขอเชิญทุกท่านร่วมส่งเรื่องสั้น ในแนว...วิทยาศาสตร์ วิทยาการ การ ผจญภัย เรื่องราวลึกลับ ตื่นเต้น ขบขัน หรือ ถศร้า ตามแนวถนัด โดยสอด แทรกธรรมะเป็นข้อคิดตามสมควร โปรดส่งต้นฉบับทางไปรษณีย์ หรือทําส่งด้วยตนเอง โดยจ่าหน้าซอง ถึง กองบรรณาธิการวารสารกัลยาณ มิตร วงเล็บมุมซองด้วยว่า “เรื่องสั้น ทั้งนี้ขอให้ถ่ายสำเนาเก็บไว้เอง เพราะ ทุกเรื่องที่ส่งมานั้น จะได้รับการตีพิมพ์ : หรือไม่ก็ตาม ทางวารสารฯ จะไม่ส่ง ต้นฉบับกลับคืนไปให้ สำหรับเรื่องที่ดี พิมพ์กอง บก.จะส่งของสมนาคุณไปให้ กัลยาณมิตร สิงหาคม ๒๕๓๙ ๑๑๕