การสร้างบารมีและการทำบุญ : หน้า 89/128

ฟังนะคะ ป้าจะตอบให้ฟัง เปรียบ เหมือนเราอยากไปเมืองนอก แต่เรา ไม่มีค่าเครื่องบิน มีคนรวยที่รักเราเขา ยอมออกค่าเครื่องบินให้ เราก็ได้ไปถึง ที่ต้องการไป แต่เมื่อไปถึงแล้วเราไม่มี ค่าครองชีพสำหรับใช้จ่ายเลี้ยงชีวิตที่ เมืองนั้น เราก็อยู่ที่นั่นไม่ได้ เช่นเดียว กัน ผู้ที่มีฌานจิตสูง เป็นมหัคคตกุศล มีบุญใหญ่สามารถใช้กายธรรมนำเราไป ส่งไว้ในสวรรค์ชั้นสูงได้ก็จริง ท่านก็ได้ แค่ส่งให้ไปอยู่ ท่านไม่มีเวลานั่งส่งบุญ ให้เราตลอดเวลา เพราะมีงานบุญใหญ่ อื่นๆ ที่ท่านต้องทุ่มเทเวลาทำอยู่ใน กุศลต่างๆ ช่วยเหลือสังคมด้วยเมตตาแท้จริง ไม่ใช่ทำบุญเอาหน้า เมืองมนุษย์อีกมากมาย คิดดูเถอะ เราจะไปอยู่ที่นั่นด้วย บุญของเราได้กี่วัน เดี๋ยวก็หมดบุญ หล่นลงมา เป็นประเภทเทวดาตก สวรรค์เท่านั้นเอง หรือป้าจะเปรียบให้ ฟังอีกอย่างที่เห็นกันชัดๆ อย่างตอนนี้ เรามีบ้านอยู่พอแก่ฐานะ ชั้นเดียวหรือ สองชั้นก็ตาม พอทำงานบ้านเองไหว หรือมีลูกจ้างอีกสองคนพอไหว ทีนี้ถ้า มีใครเขาใจดียกวังให้เราอยู่ มีห้อง เป็นสิบเป็นร้อยห้อง มีบ่าวไพร่มากมาย อยากอยู่ชั้นยามา สวรรค์ชั้นที่สาม ก็ต้องเริ่มบำเพ็ญภาวนา อยากอยู่ชั้นที่สี่ ดุสิตา ต้องสร้างเนกขัมมบารมีให้เต็มที่ ภาวนาให้ได้ฌานจิตขั้นสูง และตั้งความปรารถนาเป็นพระโพธิสัตว์ เลิกเวียนว่ายตายเกิด ถ้าได้ฌานแล้วไม่ปรารถนาพุทธภูมิ ก็มัก ต้องไปเกิดในพรหมโลก สำหรับสวรรค์ชั้นที่ห้าที่หก ป้าไม่แนะนำ เพราะเต็มเปี่ยม ด้วยกามคุณอารมณ์ ไม่มีประโยชน์ เกิดที่นั่นเดี๋ยวจะเห็นพระ นิพพานไม่ใช่สิ่งสำคัญ การสร้างบารมีไม่ใช่เรื่องจำเป็น จะกลาย เป็นเทวบุตรมารไปเสีย คุยมาถึงตอนนี้แล้ว คุณรู้สึกมีกำลังใจในการทำความดีต่างๆ ขึ้นบ้างแล้วยังคะ พวกเราโชคดีนักหนาที่มีบุญได้พบเจ้าคุณหลวงพ่อ เราจะเอาค่าใช้จ่ายที่ไหนมาใช้มาจ่าย ทั้งสองและคุณยายอาจารย์ ท่านเปิดโอกาสให้เราได้สร้างบุญใหญ่ มันเกินวาสนา อยู่ได้วันเดียวก็ต้อง เผ่นออกมานอกวังแล้ว ด้วยเหตุนี้อยากได้อะไร อยาก ให้ตัวเองเป็นอะไร ต้องให้ได้มาด้วย การกระทำของตนเอง ด้วยความพยา ยามของตนเอง สิ่งนั้นจึงจะเป็นของ เราได้อย่างแท้จริงและยาวนาน อยากเป็นแค่เทวดาชั้นต้น ก็ทำ บุญเล็กน้อยไปตามแต่โอกาส อยากอยู่ชั้นดาวดึงส์ สวรรค์ชั้น ที่สอง ก็ทำทานมากๆ หน่อย สร้างวัด สร้างโรงเรียน โรงพยาบาล สาธารณ ทุกเรื่อง สร้างบารมีได้เต็มที่เต็มกำลัง มีการก่อสร้างธรรมกายเจดีย์ ให้เป็นมหาทานบารมี มีการถือศีลห้า ศีลแปด ศีลสิบ ศีลสอง ร้อยยี่สิบเจ็ด เป็นศีลบารมี ได้ประพฤติพรหมจรรย์ ได้ออกบวช เป็นเนกขัมมบารมี ได้เพียรภาวนาเป็นปัญญาบารมี เหล่านี้เป็นต้น ใครไม่ฉวยโอกาสไว้ขณะที่ยังมีชีวิตอยู่นี้ คนนั้นก็แย่เต็มที่... เมื่อเดือนที่ผ่านมา ป้าพบสตรีสองคน ครั้งหนึ่งป้าเคยสนิท สนมด้วยเป็นอย่างยิ่ง ทั้งคู่เคยรับใช้ช่วยงานของเจ้าคุณหลวงพ่อ ท่านอย่างใกล้ชิด ต่อมาถูกยุแหย่ให้เสื่อมศรัทธาในครูบาอาจารย์ ก็ไม่ยอมมาวัดอีก เที่ยวเร่ร่อนไปวัดโน้นวัดนี้ ที่นั่นที่นี่ เรื่องผีเจ้า เข้าทรงก็หลงไปให้ถูกหลอกสารพัด แต่สำหรับป้าเขาทั้งสองไม่มีอะไรขุ่นเคืองใจ เมื่อป้าถามอะไร เขาจึงตอบอย่างจริงใจ ป้าถามว่าออกจากวัดไปแล้ว ได้สร้างบุญ กัลยาณมิตร สิงหาคม ๒๕๓๗ ๘๗