การปฏิบัติชีวิตให้มีประโยชน์ : หน้า 20/128

บาลีเพียงเท่านี้ก็ดีแล้ว พึงปฏิบัติชีวิต ของตนไม่ให้ไร้ประโยชน์ พึงปฏิบัติ ตามเป็นอยู่ของตนในวันหนึ่งๆ ให้ มีประโยชน์อยู่ร่ำไป ไม่ให้ได้ ประโยชน์ ถ้าปล่อยความเป็นอยู่ของ ตนให้ไร้ประโยชน์ละก็ เป็นลูกศิษย์ พญามาร เป็นบ่าวของพญามาร ไม่ใช่เป็นลูกศิษย์พระ บ่าวพระ แต่ นะ อดีตกาลปีที่ล่วงไปแล้ว ปัจจุบัน กาลปีที่เป็นปัจจุบันนี้ อนาคตกาล ปีที่จะมีมาข้างหน้าผ่านไปหมด นี่ แหละกาลผ่านไป วันเวลา วันนี้ ผ่านไปบ้างแล้วผ่านไปแล้วเป็นอดีต ที่กำลังปรากฏ ฟังเทศน์อยู่นี้เป็น ลำดับไป เอต์ ภมรเณ เปกขมาโน ผู้มีปัญญาเห็นเหตุนั้น เป็นภัยใน ความตายทีเดียว ไอ้กาลเวลาผ่านไป ราตรีล่วงไป ชั้นของวัยละลำดับไป นั้นเป็นภัยในความตายเชียวนะ ตัว ตายทีเดียว ไม่ใช่ตัวอื่นละ เมื่อรู้ ปัจจุบัน วันที่จะมีมาข้างหน้าเป็น ชัดเช่นนี้ เมื่อรู้ชัดจริงลงไปเช่นนี้แล้ว อนาคต นั่นแหละเรียกว่ากาลเวลา ผ่านไปๆ ราตรีล่วงไป วันหนึ่งคืน หนึ่งผ่านไป ไม่ถอยกลับมาเลย ชั้น ของวัยเด็กเล็ก ๆ เป็นหนุ่มสาว เป็น แก่เป็นเฒ่า ก็ละลำดับเรื่อยไป ไม่ ได้หยุดอยู่เลยสักนิด ไม่รอใครเลย เอ็งจะรออย่างไรก็ตามเถิด ข้าไม่รอ เจ้า ความจริงเป็นอย่างนี้ ก็ต้องละ เป็นลูกพญามาร เป็นบ่าวพญามาร พึงปฏิบัติ ชีวิตของตน อโมฆ ไม่ให้ ไร้ประโยชน์ ไม่ให้เปล่าประโยชน์ จากประโยชน์ทีเดียว ให้มีประโยชน์ อยู่เสมอ ในความบริสุทธิ์ในธรรมที่ ขาวอยู่เสมอไป ไม่ให้คลาดเคลื่อน นี่พระองค์ได้เตือนเราท่านทั้งหลาย แม้เสด็จดับขันธ์ปรินิพพานไปแล้ว ตั้งนาน ก็ยังเตือน เราท่านทั้งหลาย อยู่ชัด ๆ อย่างนี้ เราพึงปฏิบัติตาม เถิด สมกับพบพระบรมศาสดา ทโด แจงแสดงมาตามวาระ พระบาลี คลี่ความเป็นสยามภาษา ตามมตยาธิบายพอสมควรแก่เวลา เอเตน สจฺจวชเชน ด้วย อำนาจ ความสัจที่อ้างธรรมปฏิบัติมาตั้งแต่ ต้นจนอวสานนี้ สทา โสตถี ภวนฺตุ เต ขอความสุขสวัสดีจงบังเกิดมีแก่ ท่านทั้งหลาย บรรดามาสโมสรใน สถานที่นี้ทุกถ้วนหน้า อาตมภาพ ชี้แจงแสดงมาพอสมควรแก่เวลา สมมุติยุติธรรมิกถาเพียงแค่เท่านี้ อย่ามุ่งอื่น มุ่งแต่บำเพ็ญการกุศลไป ที่จะนำความสุขมาให้แท้ ๆ ไม่ต้อง ไปสงสัย เอตตกานมปี ปาฐาน อตถ์ อญฺญาย สาธุก ปฏิปชเชถ เมธาวี อโมฆ ชีวิต ยถาติ ผู้มี ปัญญาได้รู้เนื้อความของพระบาลี แม้เพียงเท่านี้ก็ดีแล้ว สาธุก ยัง เอว์ ก็มีด้วยประการฉะนี้ ประโยชน์ให้สำเร็จ ผู้มีปัญญารู้ความของพระ กัลยาณมิตร ๑๘ มกราคม ๒๕๓๘