ประสบการณ์การเห็นพระธรรมกาย : หน้า 89/128

จ nñ U 18 a Û uña น๊อต,นุ่น ลูกรัก “องค์พระ” ในตัวของแม่แล้วว่า มีจริง ให้ลูกฟังในฉบับก่อน ทุกขั้นตอนต้อง แ ธรรมะ ต้องรักในการนั่งปฏิบัติธรรม ให้เป็นนิสัย เพราะแม่ได้พิสูจน์ด้วย ตนเองแล้วว่า ไม่มีอะไรเป็นที่พึ่งแท้ จริงได้เทียบเท่ากับองค์พระธรรมกาย ม่ได้รับจดหมายตอบจากลูกแล้ว เรามิได้เคารพศรัทธาแต่พระพุทธรูป ใช้เวลาและความสม่ำเสมอในการนั่ง จะ ดีใจกับลูกด้วยที่ธรรมะ ภายนอกเท่านั้น แต่ภายในตัวเราได้ ก้าวหน้าขึ้น เห็นไหมจ๊ะ? ว่าการได้ อุบัติขึ้นแล้วด้วย “องค์พระ” จริงๆ ที่มี เห็นองค์พระภายในทำให้หนูมีความสุข ชีวิต มีความใส ความสว่าง ที่เห็นแล้ว มีความเชื่อมั่นในพระรัตนตรัยอันเป็น ให้ความสุขความอบอุ่นใจ อย่างที่แม่ ที่พึ่งสูงสุดของพวกเรา ฉบับที่แล้วแม่ ได้เล่าให้ฟังในฉบับก่อนว่า พอแม่เห็น ดูคิ้วท่านบ้าง ฯลฯ ดูไปรอบ ๆ องค์ท่าน เหมือนใจที่ยังติดหยาบติดทางโลกอยู่ คือพอพบเห็นองค์พระแล้วก็ขอดู ขอ ได้เล่าให้ฟังถึงประสบการณ์ในการได้ องค์พระธรรมกายใหม่ๆ ใจยังติดอยู่ เห็นพระธรรมกายใหม่ๆ ของแม่ การ รอบ ๆ องค์พระ ดูตาท่านบ้าง ดูจมูก เข้ากลางไปในองค์พระธรรมกาย ซึ่ง เทียบได้กับการ “ได้” องค์พระ และ การเข้าไปเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับ องค์พระ ซึ่งเรียกว่าการ “เป็น” องค์พระ ทั้งหมดคือการ “เห็น” “ได้” และ “เป็น” พระธรรมกาย เป็นขั้นตอน เป็นลำดับต่อเนื่องกัน และเป็นสัด ส่วนที่เพิ่มขึ้นของความสุขภายในเช่น เดียวกัน พิจารณาท่านด้วยความปีติ ความดีใจ เหมือนแม่จากหนูไปนาน พอมาเจอลูก แม่ก็คงต้องกอดลูกด้วยความรักความ คิดถึง จับหน้าลูกมามองดูใกล้ๆ ดูปาก ดูตาลูก ปากก็พร่ำพรรณนาถึงความ รักความคิดถึงลูก ภายใน มีคนเคยถามแม่ว่า เวลาเข้า กลางองค์พระมีความสุขจริงๆ หรือ? แม่ตอบไปตามความเป็นจริงว่า จริง คะ!แต่คุณต้องพิสูจน์ด้วยตัวของคุณเอง เพราะจะให้เราไปเที่ยวบอกว่า “จริง” อย่างเดียว บางครั้งเขาก็ไม่เชื่อ ต้อง ให้ไปนั่งพิสูจน์ด้วยตัวของเขาเอง แม้ แต่ในสมัยพุทธกาล พระมหากัปปินะ ท่านได้พบความสุขภายใน ท่านยังรำพึง ว่า “สุขจริงหนอ สุขจริงหนอ!” พระ พุทธองค์ท่านยังยืนยันว่า พระมหา แบบเดียวกันกับที่แม่ได้เห็นองค์ กัปปินะบุตรของท่านพบความสุขจริงๆ ๆ ดื้อๆ การเห็นพระธรรมกายของคุณ แม่ในระยะเริ่มต้น แม่ “เห็น” องค์พระ พระธรรมกายภายในตัวแม่ แม่จึงดู ผุดขึ้นในกลางดวงกลมใส เป็นการ แต่รอบกายท่าน มิได้เอาใจไว้ตรงกลาง “เห็น” องค์พระครั้งแรกของแม่ เห็น เพราะมัวแต่ดีใจ ได้พบได้เห็นท่านใน แล้วแม่ดีใจ ปีติใจมาก มีความสุขใน กายแม่ พอใจไปติดรอบๆ ไม่เข้าไป การเห็นเป็นความสุขบวกความมั่นใจ ในกลางของกลางไปเรื่อยๆ ใจจึง ในพระรัตนตรัย ซึ่งแต่เดิมเราขอถึง หยาบพอจะเข้ากลางก็รู้สึกหนัก ๆ ซื้อ ด้วยคำพูดเฉยๆ แต่ก็ด้วยความศรัทธา พอหลวงพ่อท่านทักว่า ทำไมเอาใจไป ในพระรัตนตรัย ซึ่งได้รับการปลูกฝัง อยู่รอบ ๆ องค์พระ ไม่เข้ากลางไป มาตั้งแต่เด็กๆ ทั้งที่บ้าน ที่โรงเรียน เท่านั้นแหละ แม่ถึงได้รู้สึกตัว เอาใจ และด้วยประสบการณ์ที่พบเห็นต่าง ๆ คืนกลับมาตรงศูนย์กลางกาย พอใจ ซึ่งแม่ได้เล่าให้ลูกฟังในจดหมายฉบับ นิ่งใจหยุดตีแล้ว องค์พระก็ผุดขึ้นมาที ก่อนๆ การได้เห็นพระธรรมกายในกลาง ละองค์ๆ ตอนแรกก็ขึ้นมาช้า ๆ ทีละ ยิ่งทำให้เพิ่มความเชื่อมั่นและความ องค์ๆ เพราะใจยังไม่ละเอียด ต้อง ศรัทธาเป็นทวีคูณ มีความรู้สึกอบอุ่น ปรับใจให้นิ่งอยู่นานกว่าจะเข้ากลางได้ ว่าแม่ได้พบที่พึ่ง ได้พบและได้เห็น คล่อง อย่างที่แม่ได้เล่าประสบการณ์ มกราคม ๒๕๕๘ ๘๗ กัลยาณมิตร ภายใน มิใช่เพราะว่าเป็นความวิปริต ทางใจที่รำพึงออกไปเช่นนั้น เพราะ ฉะนั้นจึงควรจะไปพิสูจน์ว่าเป็นจริงด้วย ตัวของเราเองนะจ๊ะ แต่แม่ก็ขอยืนยัน ว่า ตราบใดที่ใจเรายังคงอยู่ตรงศูนย์ กลางกาย มิได้คลาดเคลื่อนไปไหน เวลาเข้ากลางในกลางขององค์พระไป เรื่อย ๆ ความสุขก็ทวีขึ้นไปเรื่อย ๆ ตาม ความละเอียดของการเข้ากลาง ยิ่งหยุด นิ่งได้เท่าใด การเข้ากลางของกลางยิ่ง รวดเร็วคล่องแคล่วขึ้น ความละเอียด ภายในเพิ่มขึ้น ความสุขภายในก็เพิ่ม ทวีขึ้นตามลำดับไปไม่มีที่สิ้นสุด แม้ เมื่อออกจากสมาธิแล้ว ลูกก็ควรรักษา ใจให้มั่นคง อยู่ในกลางทุกอิริยาบถ