ธรรมและความไม่ใช่ตัว : หน้า 15/128

สังขาร นี่มาพูดถึงธรรมเสียแล้ว สพ เพ ธมฺมา อนตฺตาติ ยทา ปญฺญาย ปสฺสติ อถ นิพพินฺทติ ทุกฺเข เอส มคโค วิสุทธิยา เมื่อใดบุคคลเห็น ตามปัญญาว่า ธรรมทั้งหลายมิใช่ตัว เอ้า มาเรื่องธรรมเสียแล้ว เมื่อกี้พูด สังขารอยู่ ธรรมทั้งหลายมิใช่ตัว เมื่อนั้นย่อมเหนื่อยหน่ายในทุกข์ นี้ เป็นมรรคาวิสุทธิ์ หรือวิสุทธิมรรค หนทางหมดจดวิเศษ นี่ธรรมละ ธรรมทั้งหลายมิใช่ ตัวละ สพฺเพ ธัมมา อนตฺตาติ ธรรม ทั้งปวงมิใช่ตัวนี่มันอื่นจากสังขารไป มันสังขารคนละอย่างสังขารอันหนึ่ง ธรรมอันหนึ่ง ไม่ใช่อันเดียวกัน ธรรมทั้งหลายมิใช่ตัว ธรรมที่ทำให้ เป็นตัวนะ ที่จะเป็นมนุษย์นี่ก็ต้อง อาศัยมนุษยธรรม ที่จะเป็นกาย มนุษย์ละเอียดนี่ก็อาศัยมนุษยธรรม ธรรมที่ทำให้เป็นมนุษย์ ธรรมที่เป็น กายทิพย์ อาศัยทิพยธรรม เป็น กายทิพย์ละเอียด อาศัยทิพยธรรม ที่เป็นกายรูปพรหมก็อาศัยพรหมธรรม ที่เป็นกายรูปพรหมละเอียด ก็อาศัย ธรรมละเอียด ธรรมที่ทำให้เป็น พรหม ที่เป็นอรูปพรหมก็อาศัยธรรม ของอรูปพรหม คือ อรูปฌาน ถึง ละเอียดก็เช่นเดียวกัน ธรรมน่ะเป็นอย่างไร สังขาร เป็นอย่างไร ต่างกันหรือ ต่างกัน ไม่เหมือนกัน คนละอัน เขาเรียกว่า สังขารธรรมอย่างไรละ นั่นอนุโลม ความจริงคือ ธรรมน่ะไม่ใช่ตัว ธรรม นะไม่ใช่ตัว เราจะค้นเข้าไปเท่าไร ในตัวเรานี่แน่ะ ค้นเท่าไร ๆ ก็ไปพบ ดวงธรรม ดวงธรรมที่ทำให้เป็นมนุษย์ ใสบริสุทธิ์เท่าฟองไข่แดงของไก่ อยู่ กลางกายมนุษย์ใสนักทีเดียว ธรรม ดวงนั้นแหละ เราได้มาด้วยกาย วาจาใจบริสุทธิ์ ถ้าว่าไม่บริสุทธิ์แล้ว ไม่ได้ ธรรมดวงนั้นเราเรียกว่าธรรม แท้ ธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์ ละเอียด ก็ได้แบบเดียวกัน บริสุทธิ์ กัลยาณมิตร ๑๓ มกราคม ๒๕๓๘