ข้อความต้นฉบับในหน้า
สักครู่ก็เห็นเศียรพระค่อยๆ โผล่ขึ้นมา พระ สุขจนสุดที่จะประมาณได้ เกิด
แล้วก็เห็นหมดทั้งองค์เลย เป็นพระ ความปลาบปลื้มอิ่มเอิบเบิกบานใจ
แก้วใสๆ ใสมากๆ โปร่ง บาง เบา ตลอดเวลา
เหมือนจะกลืนไปกับอากาศได้
พี่เณรนั่งยิ้มอยู่คนเดียว เป็น
ยิ้มที่ออกมาจากภายใน ด้วยความ
ปลื้มปีติใจ มีความสุขจนบอกไม่ถูก
สุขมากที่สุดเลย จนน้ำตาเย็นแห่ง
ความปีติไหลอาบแก้มทั้งสองข้าง องค์
พระใสสว่าง ก็ลอยเด่น หยุดนิ่งอยู่
กลางกายของพี่เณร เห็นชัดใสแจ่ม ใส
สว่างมาก ชัดเหมือนเราเอาแว่นขยาย
มาส่องดูลายมือ สว่างโพลงเหมือนกับ
ดวงอาทิตย์ยามเที่ยงวัน หลายๆ ดวง
มาซ้อนกัน พี่เณรดูองค์พระไปเรื่อยๆ
ตอนนี้พี่เณรอยู่ในสภาวะที่ต้อง อย่างมีความสุขใจ ไม่อยากไปไหนเลย
นิ่ง คือมันนิ่งของมันเอง ไม่ใช่เราไป อยากจะอยู่แต่ในกลางองค์พระ สักครู่
บังคับให้มันนิ่งนะ แล้วก็เคลื่อนเข้าไป ก็เหมือนถูกฉุดวูบเข้าไปในกลางความ
ข้างในเรื่อยๆ จนมองเห็นจุดตรง สว่างกลางองค์พระ แล้วก็เห็นองค์
กลางสว่างที่สุด ใจพี่เณรจรดจ่อไปหา พระองค์ใหม่ผุดซ้อนขึ้นมาอีก ผุดขึ้น
จุดนั้น สักครู่ก็ถูกดูดวูบเข้าไปหาจุด มาทีละองค์ๆ แล้วขยายกว้างออกไป
ภายใน รู้ตัวตลอดเวลา ไม่ใช่สุขแบบ
เคลิบเคลิ้มนะ
แม้เวลาพี่เณรเลิกนั่งธรรมะแล้ว
ลุกขึ้นเดิน ทุกย่างก้าวก็เป็นก้าวแห่ง
ความสุข ก้าวแห่งความเบิกบาน จน
ความสุขนั้น ได้แผ่ซ่านออกมาจาก
ภายในสู่ภายนอก และเผยออกมาเป็น
“รอยยิ้ม” ยิ้มให้กับตัวเอง และยิ้มให้
กับทุกคนที่พบเห็น มีความรู้สึกว่า
โลกนี้ช่างสวยสดงดงามไปหมด เป็น
ความสุขที่บริสุทธิ์ เป็นความสุขที่มีสุข
จริงๆ สุขใจได้ด้วยตัวเอง “เป็นความ
สุขที่พี่เณรอยากจะมอบให้เป็นของขวัญ
ปีใหม่แด่น้องเณร...” ความสุขภายใน
อย่างนี้ น้องเณรก็สามารถเข้าถึงได้
เพียงแค่ทำใจให้หยุดนิ่ง อย่างเบาสบาย
ที่ศูนย์กลางกายทุกๆ วัน แล้วน้องเณร
จะพบกับความสุขที่แท้จริง ตลอดไป
พี่เณรขออวยพรให้น้องเณรได้
เข้าถึงพระธรรมกายโดยง่ายโดยเร็วพลัน
ไปเทอญฯ
สว่าง จุดสว่างนั้นได้ขยายกว้างออก องค์พระแต่ละองค์ที่ขยายผ่านตัวพี่เณร ให้มีความสุขตลอดปีใหม่นี้และตลอด
ไป ก็เหมือนกับทำให้ตัวพี่เณรใสสะอาด
บริสุทธิ์ยิ่งขึ้น ตอนนี้พี่เณรมีความสุข
จังเลย เป็นความสุขที่ไม่เคยเจอมา
ไป กลายเป็นดวงใสบริสุทธิ์ บาง เบา
เหมือนลูกโป่งฟองสบู่ พี่เณรเข้าไปอยู่
ในดวงนี้ มีความสุขจังเลย เหมือนอยู่
ในโลกอีกโลกหนึ่ง ยังกับอยู่ในวิมาน ก่อนในชีวิต จนอยากจะตะโกนออก
แก้วที่ใสสว่างไปหมด ตรงกลางดวงใสนี้ มาว่า “สุขที่สุดในโลกเลย!”
ก็มีดวงสว่างดวงใหม่ผุดซ้อนขึ้นมา พี่
องค์พระก็ผุดซ้อนๆ ขึ้นมาเร็ว
เณรเคลื่อนเข้าไปในกลางดวงสว่าง ดวง ขึ้นๆ ต่อเนื่องกันไปอย่างไม่ขาดสาย
สว่างดวงใหม่ก็ผุดซ้อนขึ้นมาอีก ตอน จนเห็นองค์พระเรียงต่อกันเป็นสาย
ที่เคลื่อนสวนกันนั้น พี่เณรมีความสุข สว่างโล่งในกลางกาย องค์พระได้พรั่ง
มากๆ ความสุขผุดขึ้นมาเรื่อยๆ พร้อม พรูขึ้นมาพร้อมกับความสุขที่ไม่มีประมาณ
กับดวงสว่าง คล้ายกับการผุดขึ้นมา ยิ่งดำดิ่งเข้าไปภายในมากเพียงไรปริมาณ
ของน้ำพุ พี่เณรเห็นตรงกลางดวงสว่าง ของความสุขก็ยิ่งเพิ่มพูนมากขึ้นเพียงนั้น
มีจุดเล็กๆ พอเคลื่อนเข้าไปใกล้ก็เห็น เหมือนตัวพี่เณร องค์พระและความสุข
เป็นเหมือนปลายแหลมของดอกบัวตูม กลมกลืนเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ยัง
พี่เณรใจจดจ่อมองตามไปอย่างสนใจ กับพี่เณรแซ่อิ่มอยู่ในความสุขกลางองค์
กัลยาณมิตร mo
มกราคม ๒๕๓๘
ส่งความสุขจากกลางจิตถึงดวงใจ
พรปีใหม่ให้น้องเณรจงสุขสันต์
เห็นองค์พระสว่างใสได้เร็วพลัน
บุญอนันต์บรรเจิดจ้าท่วมฟ้าเอย....