การเข้าถึงพระธรรมกาย : หน้า 91/128

พัน ทีละหมื่น หรือเรื่อยๆ ไปจนถึงที่ ละล้านองค์ก็ได้แล้ว จนในที่สุดจะมี ความรู้สึกเหมือนถูกดูดเข้าไปในกลาง ของกลาง ดิ่งไปไม่มีที่สิ้นสุด บางครั้งแม่มองดูท่านในกลางที่ ถูกดูดดลงไป เหมือนท่อหรือไส้กลาง องค์พระหลายๆ องค์เชื่อมติดกันเป็น ท่อเดียวกัน ที่ใสสว่าง เหมือนเพชร ใจเราถูกดูดเข้าไปในท่อหรือไส้กลาง องค์พระ เลื่อนไหลลงไปไม่สะดุดอะไร เลย ปล่อยใจไปได้เรื่อยๆ ไม่มีที่สิ้น สุด นี่ละมั้ง? ถึงจะเรียกว่า ได้เห็นได้ เข้าไปในกลางพระธรรมกาย “เห็น” และ “ได้” พระธรรมกาย หรือได้เข้า ถึงธรรมะจริงๆ เมื่อก่อนแค่ได้เห็น “พระธรรมกาย” ก็มีความสุข ความ อบอุ่น ว่าเราได้เห็น “พระในตัว” แล้ว แต่การ “ได้” เข้าไปในกลางของกลาง ยิ่งมีความสุขมากกว่าการได้ “เห็น” ท่านเฉยๆ เป็นการเอา “ใจ” ของเรา เข้าไปสัมผัสความละเอียดภายในให้ ชะล้าง “ใจ” หรือ เห็น จำ คิด รู้ของ เราให้สะอาดปราศจากความเศร้าหมอง ทั้งหลาย แต่ส่วนมาก “ใจ” เรามัก เผลอออกนอกศูนย์กลางกาย ด้วย ความงามในกายภายในของเราเป็นความงาม ลักษณะ มหาบุรุษของพระธรรมกายที่งามที่สุด เป็นความงาม ที่มองแล้วให้ความสุขเป็นความงามที่เห็นแล้วเกิด “ความมั่นคง” ไม่ใช่เกิด “ความหวั่นไหว” เป็นความ งามที่ทำให้ใจไม่ “ยึดติด” แต่เป็นทางไปสู่ความเป็น “อิสระ” จากเครื่องพันธนาการทางใจ อารมณ์ร้อยรัดสารพัดทางโลก มัดใจ ลักษณะมหาบุรุษของพระธรรมกายที่ ครั้งล่าสุด หลวงพ่อท่านให้พวกเรานั่ง เราให้ออกนอกเส้นทางบริสุทธิ์ เอาใจ งามที่สุด เป็นความงามที่มองแล้วให้ เราไปหมักจมอยู่กับความเพลิดเพลิน ความสุข ไม่ใช่เกิดกามราคะ เป็น ทางโลก ความโลภ โกรธและหลง จม อยู่จนเป็น “ความเคยชิน” เหมือน หนอนที่พอใจอยู่ในอาจมหรืออยู่ตาม ซากศพด้วยความคิดว่า นี่คือที่อยู่ที่ดี ที่สุดของมัน คนเราก็พอใจอยู่ในรูป รส กลิ่น เสียง ในกามารมณ์ เพลินอยู่กับ ความสวยงามภายนอก จนลืมความ สวยบริสุทธิ์ภายในตัวของเราเอง ความ ความงามที่เห็นแล้วยิ่งมีใจที่ “สงบ” ไม่ใช่เห็นแล้วเกิดความ “รุ่มร้อน” อยาก เอามาเป็นเจ้าเข้าเจ้าของเอง เป็นความ งามที่เห็นแล้วเกิด “ความมั่นคง” ไม่ ใช่เกิด “ความหวั่นไหว” เป็นความงาม ที่ทำให้ใจไม่ “ยึดติด” แต่เป็นทางไป สู่ความเป็น “อิสระ” จากเครื่องพันธนา การทางใจ งามในกายภายในของเราเป็นความงาม เมื่อแม่ได้มีโอกาสมาปฏิบัติธรรม กัลยาณมิตร ๘๙ มกราคม ๒๕๓๘ ทำความละเอียด แล้วรวม ๑๘ กาย ให้เป็นกายเดียวกัน แม่รวม ๑๘ กาย เป็นกายเดียวกันแล้วผ่านไปในองค์พระ ธรรมกายไปเรื่อยๆ ที่สุดละเอียด กาย ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ เสียงหลวงพ่อว่า ให้เป็นองค์พระให้ได้ทุกองค์ ความตั้ง ใจหรือความกังวลว่าจะไม่ได้เป็นทุกองค์ จึงทำให้แม่รู้สึกเป็นบ้างไม่เป็นบ้าง คือ เป็นไม่ได้ทุกองค์ องค์พระผุดผ่านกาย เราไปทุกองค์ๆ พอนึกกังวลว่าเป็นองค์ พระหรือเปล่า? จึงทำให้องค์พระผุด