กาพย์ยานี ๑๑ : หน้า 113/128

กาพย์ยานี ๑๑ ตามใจเจ้าบัณฑิต ทำตามจิตที่ให้การ ปรุงไม้ไว้มินาน ตบแต่งการทําศาลา เมื่อนั้นเจ้ามโหสถ เป็นโอรสท่านเศรษฐี กั้นห้องถ่องแถวไป ตบแต่งไว้คนไปมา ว่าแก่นายวัฏ ตัวเรานี้ให้หามา ห้องหนึ่งนั้นเล่านา พวกพ่อค้ามาอาศัย ดูราท่านนายช่าง เราจะจ้างท่าศาลา แห่งหนึ่งแต่งไว้ท่า พรหมนาแลเจ้าไท เอ็ม กรุณา ตามเราว่าอย่าเดียดฉันท์ ไปมาได้อาศัย ตบแต่งไว้ให้ครบครัน สำเร็จเสร็จเมื่อไร เราจะให้ทรัพย์ถึงพัน แห่งหนึ่งแต่งด้วยดี ให้สตรี ทำให้แล้วจงพลัน อย่าเนิ่นวันจงปรานี เข็ญใจไร้พงศ์พันธุ์ นายช่างรับวาจา เอาพวกมาปราบป แห่งหนึ่งให้แต่งไว้ ตรีที่มีครรภ์ คลอดลูกนั้นในศาลา คนเข็ญใจไร้วงศา เอาไม้ปักทันที กำหนดที่จะทำการ อาศัยในศาลา คนไปมาทั้งหญิงชาย เมื่อนั้นเจ้าบัณฑิต ทรงวินิจไปดูการ สําเร็จแล้วมิช้า จึงให้หาช่างโดยหมาย ถามไปทันนาน ตัวของท่านทำอย่างไร ให้เขียนเป็นนิยาย เป็นลวดลายงามตระการ ท่านขึงสายบรรทัด เราจะจัดให้แจ้งใจ ปัญญาเจ้าบัณฑิต จํานงคิดแต่งถิ่นฐาน ให้ยิ่งกว่านั้นไป ยังจะได้ฤๅวัฏกี ผู้ใดไม่ปูนปาน สำเร็จการไม่นานช้า ฤๅว่าทําไม่ได้ บอกเราไปให้รู้ที ให้ขูด งสระศรี กว้างยาวรีเป็นหนักหนา ชอบใจของเรานี้ นายวัฏก็คิดอย่างไร เอาบัวทั้งห้าพัน ปลูกลงพลันในธารา ส่งสายบรรทัดมา เรานี้น่าจะดีไป บานตูมพุ่มบุษบา ในชลธารนั้นเต็มไป ให้รู้แจ้งใจ เรานี้ไซร้จะให้การ เสร็จแล้วเจ้าบัณฑิต ให้ช่างอิฐทำทันใด นายช่างส่งบรรทัด ให้โพธิสัตว์มิทันนาน ประดับทำสระใหญ่ ไขน้ำไปในสระศรี พินิจเจ้าคิดการ พระกุมารทรงผ่อนผัน ท่าลงเป็นแห่งแห่ง เจ้าให้แต่งไว้ด้วยดี มีช้าดั่งใจหมาย เจ้าวางสายบรรทัดพลัน ริมรอบขอบสระศรี ให้ขุดที่ปลูกพฤกษา เหมือนหนึ่งวิษณุกรรม มาแสร้งสรรค์รจนา ต้นไม้ที่มีลูก เอามาปลูกรอบศาลา จึงถามวัฏ ทำอย่างนี้ตามเราว่า แต่งไว้ซึ่งข้าวปลา ในศาลาให้เป็นทาน นายช่างตอบวาจา พ้นปัญญาข้าจะทำ พระเกียรติกิตติยศ ปรากฏไปทุกสถาน ดูรานายช่างไม้ เราบอกให้ทำตามคำ ชมโพธิสมภาร พระกุมารมีปัญญา ปักไม้ไว้ให้ท่า ท่านจงจำไว้ให้ดี ทุกวันมิได้เว้น เจ้ามาเล่นที่ศาลา นายช่างจึงว่าไป จะทําให้ตามวาที ร่มไม้กิ่งสาขา กับทารกถ้วนทั้งพัน ครั้นแล้วนาย ภ จึงแต่งที่ทำมินาน อ่านต่อฉบับหน้า กัลยาณมิตร 200 มกราคม ๒๕๓๙