การทำบุญและการอนุโมทนา วารสารกัลยาณมิตร ปี 2538 ฉบับที่ 1 หน้า 76
หน้าที่ 76 / 128

สรุปเนื้อหา

ทรัพย์พอ เราก็ใช้กำลังกายเดินทางไปพบผู้คน ใช้กำลังปากชักชวน จะได้น้อยได้มากไม่สำคัญ มดปลวกตัวเล็กนิดเดียวขนดินมาทีละ นิด มันยังสร้างรังได้ใหญ่โต เราช่วยกันคนละเล็กละน้อย รวมกัน ก็ยิ่งใหญ่ได้ ไม่ต้องย่อท้อ มีพวกเราคนหนึ่งมาพบป้า สีหน้าละห้อย บอกว่าใจห่อเหี่ยว ไปบอกบุญญาติบ้าง เพื่อนที่ชอบพอบ้าง อยากให้เขาได้บุญใหญ่ ถูกท้วงติง “ก่อสร้างอะไรกันใหญ่โตสิ้นเปลือง วัดรวยแล้วไม่ชอบ ทำบุญด้วย ชอบทำวัดจนๆ วัดนี้มีคนใหญ่คนโตที่ชั้นไม่ชอบมา ทำบุญ ชั้นไม่ทำหรอก เดี๋ยวเกิดเจอกันอีก” พอป้าพูดอย่างนี้ ก็อย่าคิดดีใจว่า งั้นเราไม่ต้องทำเองก็ได้ คอยอนุโมทนา บุญคนอื่นก็พอ ไม่ได้นะคะ ทำอย่าง นั้นก็ได้แค่บุญนิดหน่อย ไม่เป็นบารมี ขึ้นมา ต้องทำเองด้วยจึงจะมีผลานิสงส์ แรงกลั่นเป็นบารมี ตอนนี้ป้าจะเล่าเรื่องความฝันขอ

หัวข้อประเด็น

- การทำบุญและการอนุโมทนา

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ทรัพย์พอ เราก็ใช้กำลังกายเดินทางไปพบผู้คน ใช้กำลังปากชักชวน จะได้น้อยได้มากไม่สำคัญ มดปลวกตัวเล็กนิดเดียวขนดินมาทีละ นิด มันยังสร้างรังได้ใหญ่โต เราช่วยกันคนละเล็กละน้อย รวมกัน ก็ยิ่งใหญ่ได้ ไม่ต้องย่อท้อ มีพวกเราคนหนึ่งมาพบป้า สีหน้าละห้อย บอกว่าใจห่อเหี่ยว ไปบอกบุญญาติบ้าง เพื่อนที่ชอบพอบ้าง อยากให้เขาได้บุญใหญ่ ถูกท้วงติง “ก่อสร้างอะไรกันใหญ่โตสิ้นเปลือง วัดรวยแล้วไม่ชอบ ทำบุญด้วย ชอบทำวัดจนๆ วัดนี้มีคนใหญ่คนโตที่ชั้นไม่ชอบมา ทำบุญ ชั้นไม่ทำหรอก เดี๋ยวเกิดเจอกันอีก” พอป้าพูดอย่างนี้ ก็อย่าคิดดีใจว่า งั้นเราไม่ต้องทำเองก็ได้ คอยอนุโมทนา บุญคนอื่นก็พอ ไม่ได้นะคะ ทำอย่าง นั้นก็ได้แค่บุญนิดหน่อย ไม่เป็นบารมี ขึ้นมา ต้องทำเองด้วยจึงจะมีผลานิสงส์ แรงกลั่นเป็นบารมี ตอนนี้ป้าจะเล่าเรื่องความฝันของ คนสองคนให้คุณฟังความจริงเรื่องของ ความฝันมีทั้งจริงและไม่จริง ความฝัน ที่เป็นจริงมักต้องเกิดจากเทพสังหรณ์ และกรรมบันดาล ส่วนที่ไม่จริงก็คือฝัน คนเล่าเลยหมดแรงบอกบุญ มัวแต่เสียเวลาชี้แจง ป้าก็เลย แนะนำใหม่ “เอางี้ซี พวกช่างสงสัย พวกเรื่องมากปล่อยทิ้งไปเลย เอาไว้โปรดกันชาติหน้าโน่น เสียเวลากอบโกยหาบุญของเราเปล่าๆ ที่เกิดจากจิตอาวรณ์และอาหารไม่ย่อย เราเลือกคนดีดีกว่า เห็นใครพอมีศรัทธาเลือกไปพูดกับคนนั้นแหละ ความฝันของคนสองคนที่ป้าจะเล่าให้ฟัง จะเป็นญาติเป็นเพื่อนหรือไม่ ไม่ต้องสนใจ คนมีบุญมาก ๆ เขา เนี่ยป้าว่าต้องเป็นเรื่องของเทพสังหรณ์ คอยเราอยู่ทุกหนทุกแห่ง รอให้เราไปบอกเท่านั้น เจ้าพวกบุญ รายหนึ่งอีกรายเป็นผีหรือเปรตสังหรณ์ น้อยๆ แม้จะเป็นที่รักของเราแค่ไหน บอกไปเขาก็ไม่รู้เรื่องหรอก รายแรกป้าได้ยินสตรีผู้หนึ่งเล่าว่า ปล่อยให้ทุกข์ในโลก ทุกข์ในการเวียนว่ายตายเกิดไปก่อน อย่า “ป้าคะในชีวิตของหนูฝันประหลาดอยู่ เสียเวลาห่วง เสียงานสร้างบุญกุศลของเราเปล่าๆ อย่าห่วงพวก เขาเลยนะ ห่วงว่าตัวเราจะไม่ได้บุญดีกว่า เขาไม่ยอมให้เราห่วง เราจะไปห่วงให้ เก๊กซิมทำม.....ย คุณรู้มั้ยคะ คนนั้นฟังป้าพูดแล้วเขาทำตาม ไม่เสียเวลาห่วง ญาติห่วงเพื่อนแล้ว เห็นใครพอมีใจเป็นกุศลหน่อย รู้จักไม่รู้จัก พอมาพบป้า บอกบุญสร้างพระธรรมกายประจำตัวจะไปเลย คราวนี้คุยด้วยความเบิกบานใจ หน้าตายิ้มแย้มแจ่มใส “คุณป้า ที่ แนะนำหนูนะคะ หนูทำตามตลอดเดือนมาเนี่ย หนูบอกบุญคน อื่นสำเร็จทุกวันเลย มันอัศจรรย์ไม่น่าเชื่อเลยจริงจริง เดี๋ยวคน โน้นโทรมา เดี๋ยวคนนี้โทรมาให้ไปรับเงินสร้างพระธรรมกายจน ต้องขอเลื่อนเขาไปก่อน เพราะไม่ว่าง มัวโง่ซื้อเพื่อนซื้อญาติอยู่ได้ เสียเวลาไปจมเลย” ตอนนี้คุณอย่าบ่น ว่าป้าไม่ค่อยเอาเรื่องธรรมะมาคุย การชวน คนร่วมบุญกันนี่แหละค่ะเป็นธรรมะภาคปฏิบัติโดยแท้ทีเดียว ลงมือ กระทำกันเลย เราทำบุญเองเราก็บริจาคทานโดยตรง ถ้าเราชวน คนอื่น เราก็ได้บุญในฐานะเวยยาวัจจมัยกุศล ขวนขวายในกิจการ งานที่สมควร ใครทำบุญเราก็อนุโมทนาบุญด้วย ก็เป็นปัตตานุ โมทนามัยกุศล เรื่องอนุโมทนาบุญคนอื่นเนี่ย สมัยเมื่อเกือบ ๓๐ ปี มาแล้ว คุณยายอาจารย์ของเราท่านบอกว่าคนอนุโมทนาบุญผู้อื่น โดยจริงใจ ได้บุญเท่ากับครึ่งหนึ่งของคนทำทีเดียว กัลยาณมิตร ๗๔ มกราคม ๒๕๓๘ “วันนี้คุณมีโอกาสได้ทำสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิต” พระพุทธรูปเหล่านั้น ก็คือพระธรรมกาย ประจําตัวที่เรากำาลัง บอกบุญกันอยู่นี่ไง เทพยดานิมิตให้เห็น ทั้งคนที่เป็นเจ้าของ และชื่อประจําตัว เจ้าของพร้อมสรรพ จึงเปลี่ยนจากพระ เป็นคนให้ดู
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More