ข้อความต้นฉบับในหน้า
ธ
SS มะ & สุขภาพ
โดย : นพ.ประภาส อุตรานันท์
b
วลาได้พาตัวเองและผู้คนพ้นปีเก่าเข้าปีใหม่
อีกคราหนึ่ง สำหรับบางคน จุดเปลี่ยนรอบศักราชดูไม่มีความหมายอันใด แต่สำหรับบางคน
กลับเป็นนิมิตหมายแห่งการเปลี่ยนแปลงไปสู่สิ่งที่ดีกว่า ไม่ว่ารอยต่อแห่งเวลาจะมีค่าราคาสัก
เพียงใด เวลายังคงทำหน้าที่ของตนเองอย่างซื่อสัตย์เสมอมา
เทคโนโลยีสื่อสารที่ก้าวล้ำนำยุค ทำให้ผู้คนต่างทวีปเผ่าพันธุ์ รับรู้เรื่องราวของกันและกัน
ได้อย่างฉับไว เหตุการณ์เปลี่ยนแปลงได้อย่างพลิกผันตลอดเวลา จากประเทศที่เคยสงบสุขกลับ
ร้อนไหม้ด้วยไฟสงคราม ที่เคยเรียบง่ายกลายเป็นมั่งคั่งด้วยวัตถุ เหล่านี้ล้วนเป็นประจักษ์พยานแห่ง
สัจธรรมขององค์พระบรมไตรโลกนาถ
วิทยาการต่างๆ ที่ก่อ
ให้เกิดการเติบโตทางวัตถุ
ได้มอบเงินก้อนโต ชื่อเสียง
เกียรติยศที่เราต้องแลกมา
ด้วยโรคภัยไข้เจ็บจากมลภาวะ
ด้วยสายสัมพันธ์อันอบอุ่น
ภายในครอบครัว ฯลฯ มีสิ่ง
หนึ่งที่มิได้มอบมาด้วย แต่
ทว่าเราต้องสูญเสียไป ยิ่ง
สําเร็จด้วยรัก
รู้จักด้วยใจ
เวลาผ่านไปเท่าใด มนุษย์ยิ่งโหยหาอาวรณ์ สิ่งที่ว่านี้คือ...ความสุข
ความสุขคือสิ่งที่มนุษย์ต่างดิ้นรนแสวงหา ที่ต้องทนลำบากตรากตรำก็เพียงเพื่อสิ่งนี้ หลาย
คนที่ผมพบ มีเงินแต่มีความทุกข์ มีชื่อเสียงแต่ไร้ความสุข แม้นว่าโลกใบนี้ดูสับสนมากขึ้นทุกที
แต่ทว่าหากเรารู้จักและเข้าใจ เราจะหาความสุขได้เหมือนเช่น....บรรจง คนนี้
เขาเป็นชายวัยประมาณสี่สิบ ผิว
คล้ำ นัยน์ตาคมขำ มีภรรยาและลูกที่
น่ารักหนึ่งคน แต่ไหนแต่ไรมาไม่เคยเจ็บ
ไข้ได้ป่วย ทำงานรับจ้างเป็นหัวหน้าคุม
คนงานให้กับเถ้าแก่ที่เป็นญาติห่างๆบรรจง
เริ่มทำงานตั้งแต่อายุยังไม่ถึงยี่สิบปีด้วยซ้ำ
นอกจากเงินเลี้ยงชีพที่ได้รับแล้ว ยังมี
ความรักความเอาใจใส่ ที่เถ้าแก่มีให้
ประหนึ่งพ่อแท้ๆ ก็มิปาน คอยเป็นน้ำ
หล่อเลี้ยงให้ใจเขาชุ่มชื่นและเติบใหญ่
เช่นวันนี้
วันหนึ่งบรรจงเกิดมีอาการปวด
ในปี
มกราคม ๒๕๓๘
กัลยาณมิตร
๕๖ ...........