การต่อสู้ของคุณสมจิต : หน้า 69/128

ครอบครัวของกัลฯ สมจิต จันทมาตย์ มีลูกสาวคือ คุณมยุรา จันทมาตย์ อยู่เคียงข้าง บุญอย่างเดียว ลูกสาวบอกว่า ฝันเห็นหลวง พ่อวัดปากนํ้า และหลวงพ่อ ธัมมชโย ส่วน ตัวพี่ใส่ชุดขาว ยืนจับด้ายสาย “ได้อธิษฐานจิตเอาชีวิตเข้าแลก เพื่อให้ สิญจน์อยู่ แม่รอด โดยขออานุภาพบุญจากที่ได้ตั้งใจจอง ได้ยินเสียง เป็นประธานทอง เพื่อหล่อรูปหลวงพ่อวัดปากน้ำ “ครอบครัวล้มละลาย ล้มแล้วล้มอีก ปัญ หาหนี้สินก็ตามมา ลูกสาวก็เรียนไม่จบต้องออก มากลางคัน ตัวพี่เองก็เริ่มป่วย พอไปเช็คดูก็พบ ว่าเป็นมะเร็งที่มดลูก ก็เริ่มรักษาไปด้วยทำงานไป ด้วย ขณะนั้นลูกสาวได้อ่านหนังสือธรรมทายาท ให้ต่อชีวิตแม่” แล้วเริ่มเข้าวัด แต่ตัวพี่ยังถือว่าภาระยังมากอยู่ก็ ปฏิเสธลูก ไม่ยอมเข้าวัดตามคำชวนของลูก แต่ ใจจริงแล้วอยากเข้าวัดมาก อยากหาที่พึ่งทางใจ ซึ่งปกติครอบครัวเราก็ชอบไปวัดไปทำบุญกันอยู่แล้ว อาการป่วยของพี่รักษาไป ๓ เดือน ก็ไม่มี อะไรดีขึ้นเลย ไปหาหมอเช็คดูอีก หมอตรวจพบ เนื้องอกก็สั่งผ่าตัดด่วนในวันที่ ๑๑ สิงหาคม ๒๕๓๕ หลวงพ่อวัด ระหว่างที่นอนป่วยให้น้ำเกลือให้ออกซิเจนอยู่ ปากน้ำพูดกับพี่ ด้วยเสียงดังฟัง ชัดว่า “ไม่ตาย หรอกลูก ที่โรงพยาบาล ๒ อาทิตย์นั้น เจ็บปวด ทรมาน ตลอดเวลา เหมือนร่างกายจะแยกจากกัน ใจจะ ขาด ลูกบอกให้ทำอะไรก็เชื่อลูกทุกอย่าง มีอยู่คืน หนึ่งที่ฝันเห็นหลวงพ่อวัดปากน้ำ และหลวงพ่อ ธัมมชโย ส่วนตัวพี่ใส่ชุดขาวยืนจับด้ายสายสิญจน์ หลวงปู่จะพา อยู่ ได้ยินเสียงหลวงพ่อวัดปากน้ำพูดกับพี่ด้วย ไปเททองฯ ลูก พี่ก็บอกหมอว่า ขอฝากชีวิตไว้กับหมอด้วย พี่ยัง เสียงดังฟังชัดว่า “ไม่ตายหรอกลูก หลวงปู่จะพาไป จะได้หาย” ไม่อยากตาย อยากมีชีวิตสู้โลกต่อไปอีก อยาก เททองฯ ลูกจะได้หาย” มองไปที่หลวงพ่อธัมมชโย สร้างบุญใหญ่ให้กับชีวิตเพราะลูกสาวได้รับบุญเป็น ท่านก็ยิ้มให้ เหมือนจะปลอบใจให้กำลังใจจนตัวพี่ ประธานทอง จะไปเททองหล่อรูปเหมือนหลวง รู้สึกโล่ง เบาสบายขึ้น ตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึก พ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ที่วัดพระธรรมกาย ปลอดโปร่งเป็นครั้งแรก หายใจเองได้คล่อง พี่ก็ เมื่อหมอวางยาสลบ พี่ก็อธิษฐานจิตขอบุญ ให้หมอช่วยถอดสายออกซิเจนให้ พี่รู้สึกเชื่อมั่น จากหลวงพ่อวัดปากน้ำช่วยคุ้มครองต่อชีวิตให้พี่ครั้ง เลยว่าจะต้องมีชีวิตยืนยาวต่อไปอีก เพื่อจะได้สร้าง นี้ด้วย หลังผ่าตัดลืมตาขึ้นมาก็เห็นลูกสาวยืนน้ำ บุญกุศลครั้งยิ่งใหญ่ให้แก่ชีวิต แม้จะยังไม่ได้ลง ตาไหลเฝ้าอยู่ที่หน้าประตูห้อง เอารูปหลวงพ่อวัด มือทำ เพียงแค่กุศลที่ได้จากความตั้งใจยังมีอานุ ปากนํ้าพร้อมดอกบัวมาให้บูชา บอกให้แม่นึกถึง ภาพถึงเพียงนี้ กัลยาณมิตร ๖๗ มกราคม ๒๕๓๘