ข้อความต้นฉบับในหน้า
ภาพกราฟฟิค ธรรมกายเจดีย์ ด้านข้าง
อาศัยการ “ปลด” และ “ปลง” ซึ่งหาก
“ใจ” เข้าถึงการหยุดนิ่งตรงนี้เมื่อใด
ย่อมไม่ต้องใช้เวลาในการ “ปลง” แต่
อย่างใดเลย เพราะเกิด แก่ เจ็บ ตาย
หรือความผันผวนของสุข ทุกข์ ตลอด
ส่วน “ธรรมรัตนะ ได้เริ่มต้น สัมพุทธเจ้าที่ว่า เส้นทางสายกลาง
ไปบ้างแล้วในฉบับที่ผ่านมาว่าเป็นเรื่อง เท่านั้นที่นำไปสู่อายตนนิพพาน และ
ของความหยุด นิ่ง ที่ธรรมกายเจดีย์ อายตนนิพพานเท่านั้น ที่เป็นที่อยู่
แสดงไว้ในปรัชญาของความเฉียบเรียบ ของพระสัพพัญญูพุทธเจ้าทั้งหลาย
ในส่วนที่เป็นวงแหวนรองรับพุทธรัตนะ โครงสร้างของธรรมกายเจดีย์
เพื่อเป็นเครื่องยืนยันหรือเป็นคำตอบว่า ในส่วนของพุทธรัตนะกับธรรมรัตนะ จนความเป็นไปของโลกธรรม ๘ ได้
“ใจที่หยุดนิ่ง สงบดี ที่จุดศูนย์กลาง จึงซ้อนและสัมพันธ์กันอย่างเห็นได้ชัด
กายฐานที่เจ็ดเท่านั้น จึงจะสามารถ เป็นเหตุและผลที่เชื่อมโยงอย่างแยก
ดำเนินเข้าสู่ความเป็นพุทธะหรือพุทธ กันไม่ได้ ระหว่างการหยุดนิ่ง ณ จุด
ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ดกับพระนิพพาน
รัตนะได้”
และหากพิจารณาโครงสร้าง รูป หรือพุทธรัตนะ
ร่างให้ถ้วนถี่ จะเห็นได้ว่า วงแหวน ธรรมะที่เกิดจากใจหยุดนิ่งดีแล้ว
แห่งธรรมรัตนะมีจุดศูนย์กลางร่วมหรือ ณ ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ดนี่เอง ที่
จุดศูนย์กลางเดียวกันกับยอดโดม ที่ พระพุทธองค์ทรงเรียกว่าเป็น “ธรรม
เป็นพุทธรัตนะ เป็นการย้ำอย่างหนัก อันเลิศ” เพราะถ้าไม่หยุดตรงนี้ ความรู้
แน่นว่า การหยุดนิ่งจะต้องอยู่ที่ศูนย์ ที่เรียกว่า “ปัญญา” จะไม่มีวันบังเกิด
กลางกายฐานที่เจ็ดเท่านั้น จึงจะเป็น ขึ้น และถ้าไม่หยุดตรงนี้ ความสุข
การหยุด ที่สามารถดำเนินจิตเข้าสู่ จริง ความเข้าใจจริงในครรลองของ
พุทธรัตนะได้
ชีวิต ตลอดไปจนถึงการเกิด แก่ เจ็บ
ดังค่าตรัสขององค์พระสัมมา ตาย จะไม่มีวันเป็นไปได้ นอกจาก
เป็นสิ่งที่รู้และเข้าใจ จนมองเห็นเป็น
เรื่องธรรมดา ไม่ต้องอาศัย “เวลา”
ในการ “ปลด” หรือ “ปลง” เลย
ด้วยเหตุนี้ พระพุทธองค์จึง
ทรงยกย่องให้การหยุดนิ่ง ณ ศูนย์
กลางกายเป็นธรรมอันเลิศ
เข้าใจเหตุ และผลของชีวิตตามความ
เป็นจริงได้เมื่อใด ความสุขอันเที่ยง
แท้จะบังเกิดขึ้นได้เมื่อนั้น
เพราะ
ยิ่งไปกว่านั้น การหยุดนิ่งของ
ใจ ณ ศูนย์กลางกาย ยังเป็นที่เกิด
ขึ้นของดวงใสสว่าง เป็นพยานความ
บริสุทธิ์ และหยุดนิ่งแล้วของใจอีกด้วย
และดวงใสดวงนั้นจะมีรูปร่างลักษณะ
กัลยาณมิตร
มกราคม ๒๕๓๘