การต่อสู้ของพระเจ้ามหาสีลวราช วารสารกัลยาณมิตร ปี 2538 ฉบับที่ 1 หน้า 95
หน้าที่ 95 / 128

สรุปเนื้อหา

อำมาตย์ที่ถูกจับมัดไป ไม่มีใครกล้าขัดพระราช ถึงแม้คนเหล่านั้นจะทำเสียงเอะอะอีกมันก็ไม่หนีไป กระแสรับสั่ง เมื่อถึงป่าช้าผีดิบแล้ว จึงจับพระเจ้า มหาสีลวราชใส่หลุมที่อยู่ตรงกลาง พวกอำมาตย์ ทุกคนใส่ในหลุมสองข้าง เอาดินร่วนๆ ใส่ทุบจน แน่น พระเจ้ามหาสีลวราชตรัสเรียกพวกอำมาตย์ พระราชทานพระราโชวาทว่า “พวกท่านทุกคน จง เจริญเมตตาอย่างเดียว อย่าทำความขุ่นเคืองใน พระเจ้าโกศล ผู้กระทำาตนเป็นโจรราชเลย” สุนัขจิ้งจอกตัวจ่าฝูงวิ่งเข้ามาหาพระราชา ตัวที่เหลือก็พากันเข้าไปหาพวกอำมาตย์ พระราชา ทรงฉลาดในอุบาย เมื่อสุนัขจิ้งจอกนั้น มาใกล้ พระองค์ ก็ทรงเงยพระศอขึ้น เหมือนกับเปิดให้ เป็นช่องที่มันจะกัดได้ พอมันจะงับ พระองค์ก็ ทรงกดไว้ด้วยพระหนุ (คาง) อย่างแรง ประดุจทับ ไว้ด้วยหีบยนต์ สุนัขจิ้งจอกถูกพระราชาผู้ทรง ครั

หัวข้อประเด็น

- การต่อสู้ของพระเจ้ามหาสีลวราช

ข้อความต้นฉบับในหน้า

อำมาตย์ที่ถูกจับมัดไป ไม่มีใครกล้าขัดพระราช ถึงแม้คนเหล่านั้นจะทำเสียงเอะอะอีกมันก็ไม่หนีไป กระแสรับสั่ง เมื่อถึงป่าช้าผีดิบแล้ว จึงจับพระเจ้า มหาสีลวราชใส่หลุมที่อยู่ตรงกลาง พวกอำมาตย์ ทุกคนใส่ในหลุมสองข้าง เอาดินร่วนๆ ใส่ทุบจน แน่น พระเจ้ามหาสีลวราชตรัสเรียกพวกอำมาตย์ พระราชทานพระราโชวาทว่า “พวกท่านทุกคน จง เจริญเมตตาอย่างเดียว อย่าทำความขุ่นเคืองใน พระเจ้าโกศล ผู้กระทำาตนเป็นโจรราชเลย” สุนัขจิ้งจอกตัวจ่าฝูงวิ่งเข้ามาหาพระราชา ตัวที่เหลือก็พากันเข้าไปหาพวกอำมาตย์ พระราชา ทรงฉลาดในอุบาย เมื่อสุนัขจิ้งจอกนั้น มาใกล้ พระองค์ ก็ทรงเงยพระศอขึ้น เหมือนกับเปิดให้ เป็นช่องที่มันจะกัดได้ พอมันจะงับ พระองค์ก็ ทรงกดไว้ด้วยพระหนุ (คาง) อย่างแรง ประดุจทับ ไว้ด้วยหีบยนต์ สุนัขจิ้งจอกถูกพระราชาผู้ทรง ครั้นเวลาเที่ยงคืน ฝูงจิ้งจอกพากันวิ่งมา พระกำลังดุจช้างสาร กดที่หัวไว้ ไม่สามารถจะ หวังจะกัดกินเนื้อมนุษย์ พระราชาและหมู่อำมาตย์ ดิ้นหลุดได้ จึงเกิดความกลัวตาย ร้องดังโหยหวน เห็นสุนัขจิ้งจอกแล้ว ก็ตะโกนไล่เป็นเสียงเดียวกัน ฝูงสุนัขจิ้งจอกได้ยินเสียงนายของตน ก็พากันคิด ฝูงสุนัขจิ้งจอกต่างกลัวเสียงนั้นพากันหนีไป ครั้น ว่าผู้เป็นนายจักถูกชายผู้นั้นจับไว้ได้ จึงพากันหนี มันเหลียวกลับมาดู ไม่เห็นมีใครตามหลังมา ก็พา ไปหมด เมื่อสุนัขจิ้งจอกถูกพระราชากดไว้ ก็ กันกลับมาใหม่ พระราชาและหมู่อำมาตย์ก็ไล่มัน ดิ้นรนไปมา ทำให้ดินร่วนที่ทุบไว้หลวมตัวได้ ด้วยวิธีนั้นอีก พวกมันพากันหนีไปถึง ๓ ครั้ง แล้ว ด้วยความกลัวตาย มันจึงเอาเท้าทั้ง ๔ ตะกุยดิน หันมาอีก แต่ไม่เห็นมีใครตามมาเลย จึงคิดว่าคน ที่กลบพระราชาไว้ พระองค์ทรงทราบว่าดินหลวม เหล่านั้นต้องถูกฆ่าแล้ว จึงกล้าย้อนกลับมาอีก ตัวแล้ว ก็ทรงปล่อยหมาจิ้งจอกไป โยกโคลงพระ มกราคม ๒๕๓๘ a'm กัลยาณมิตร
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More