การนับองค์พระและการฝึกใจ วารสารกัลยาณมิตร ปี 2538 ฉบับที่ 1 หน้า 90
หน้าที่ 90 / 128

สรุปเนื้อหา

เรื่อย ๆ หลวงพ่อท่านให้นับองค์พระ ไปจากสิบก็เป็นร้อย จากร้อยเป็นพัน จากพันเป็นหมื่น นับไปเรื่อยๆ ใหม่ๆ ก็นับช้ากว่าจะถึงสิบองค์ เป็นชั่วโมง เพราะมัวพะวงว่าต้องนับให้ได้ร้อยองค์ นี่ไง กลายเป็นความคาดหวัง เลย ทำให้ใจไม่หยุดไม่นิ่ง กระสับกระส่าย แม่ต้องหยุดนับก่อน เพื่อให้ใจคลาย ความอยากลง ซึ่งทำให้ใจหยาบหรือ ใจไม่หยุดนิ่งนั่นแหละ พอหยุดนับแม่ ก็มององค์พระเฉยๆ ก่อน เอาใจจรด นิ่งกลางองค์พระเฉยๆ สูตร “หยุด นิ่ง หัดให้คุ้นเคยกับศูนย์กลางกายตลอด นักต่อนัก เพราะฉะนั้นประมาทไม่ได้ เวลา ประมาทไม่ได้นะจ๊ะ เพราะ แม้แต่วินาทีเลยล่ะ ข้าศึกทางใจมีมากและพร้อมเสมอที่จะ การได้ “เห็น” พระธรรมกาย รุกรานบีบคั้นให้ใจเราออกห่างจากศูนย์ ภายใน ทำให้เกิดความเชื่อมั่นและ กลางกายตลอดเวลา และทุกวิถีทาง ความอบอุ่นใจ ส่วน

หัวข้อประเด็น

- การนับองค์พระและการฝึกใจ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

เรื่อย ๆ หลวงพ่อท่านให้นับองค์พระ ไปจากสิบก็เป็นร้อย จากร้อยเป็นพัน จากพันเป็นหมื่น นับไปเรื่อยๆ ใหม่ๆ ก็นับช้ากว่าจะถึงสิบองค์ เป็นชั่วโมง เพราะมัวพะวงว่าต้องนับให้ได้ร้อยองค์ นี่ไง กลายเป็นความคาดหวัง เลย ทำให้ใจไม่หยุดไม่นิ่ง กระสับกระส่าย แม่ต้องหยุดนับก่อน เพื่อให้ใจคลาย ความอยากลง ซึ่งทำให้ใจหยาบหรือ ใจไม่หยุดนิ่งนั่นแหละ พอหยุดนับแม่ ก็มององค์พระเฉยๆ ก่อน เอาใจจรด นิ่งกลางองค์พระเฉยๆ สูตร “หยุด นิ่ง หัดให้คุ้นเคยกับศูนย์กลางกายตลอด นักต่อนัก เพราะฉะนั้นประมาทไม่ได้ เวลา ประมาทไม่ได้นะจ๊ะ เพราะ แม้แต่วินาทีเลยล่ะ ข้าศึกทางใจมีมากและพร้อมเสมอที่จะ การได้ “เห็น” พระธรรมกาย รุกรานบีบคั้นให้ใจเราออกห่างจากศูนย์ ภายใน ทำให้เกิดความเชื่อมั่นและ กลางกายตลอดเวลา และทุกวิถีทาง ความอบอุ่นใจ ส่วนการได้เข้าไปใน ยิ่งเขารู้ว่าเรารู้จักหลุมหลบภัยทางใจ กลางของกลางพระธรรมกาย ก่อให้ แล้ว เขา (คือกิเลส) ก็พยายามกีดกัน เกิดความสุขภายใน กลั่นจิตกลั่นใจ ใจเราให้ออกห่างจากศูนย์กลางกาย หรือ “เห็น, จำ, คิด, รู้” ของเราให้ใส เปรียบเสมือนข้าศึกที่พร้อมจะโจมตีเรา สะอาด จิตเป็นสภาวะ “ประภัสสร” คือ เมื่อเราหลุดออกจากหลุมหลบภัยเมื่อใด สว่าง ใจที่สว่างขึ้นตามลำดับของการ เขาก็จะโจมตีเราทุกวิถีทาง เหมือน เข้ากลาง ยิ่งใส ยิ่งสว่าง ก็ยิ่งสงบ อสรพิษที่จ้องมองดูเราอยู่บนปากหลุม เยือกเย็น หายจากความขุ่นข้องหมองใจ เมื่อเราโผล่ออกไปเมื่อใด มันก็จะฉก ความเศร้าหมองหายไปหมด เหมือน กัดเราทันที โดยไม่คอยให้เราได้ตั้งตัว พระอาทิตย์ที่โผล่ขึ้นมาจากขอบฟ้า ทำลายความมืดของรัตติกาล ค่อยๆ เลย ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็ด้วยกล ไม่ได้ด้วย วิธีตรงๆ ก็ใช้วิธีทางอ้อม เรียกว่า ทำลายให้หมดไปในยามเช้า อุ้ยเดี่ยว ลูกจะว่าแม่เขียนสำนวนอะไร อยาก สารพัดวิธีรอบตัวรอบด้าน ข้าศึกเขา ฉลาดนะจ๊ะ เขาไม่ใช้คนของเขาหรอก ให้ลูกเห็นภาพจ้ะ แล้วลูกก็จะได้เห็น เขาใช้คนพวกเดียวกันนั่นแหละทำลาย ได้รู้ด้วยตนเอง แล้วลองเปรียบเทียบ พวกเดียวกันไม่เปลืองแรง และทำลาย ให้แม่ฟังนะจ๊ะ ว่าเป็นอย่างไร? ได้ทีเดียวหลาย ๆ คน ขุนพลที่ว่าเก่ง เฉย” ของหลวงพ่อท่านใช้ได้ผล แต่ ต้องประคองใจให้คุ้นเคยกับสภาวะหยุด นิ่งให้ได้ก่อน โดยตัดความกังวลใจ ทั้งหมดออก เอาใจจรดนิ่งอย่างเดียว องค์พระท่านก็ผุดขึ้นมาในกลางจี๊ดเดียว ขึ้นมาเป็นสายๆ เป็นชุดๆ ให้ท่านขึ้น มาชุดละสิบองค์ ท่านก็ขึ้นมาเป็นสิบที่ เดียวเลย จรดใจนิ่งๆ ให้องค์พระขึ้น มาทีละร้อย ท่านก็จี๊ดขึ้นมาเป็นร้อยที เดียวเลย เรียกว่าใหม่ๆ ต้องตามใจท่าน องค์พระท่านจะผุดขึ้นมากี่องค์ เรามี หน้าที่ “มอง” เฉยๆ จะขึ้นมาช้าๆ หรือเร็ว ๆ ก็มองดูเฉยๆ” ไม่ต้องไป เร่งท่านให้ขึ้นมาเร็วๆ “ตามใจเรา” ต้อง “ตามใจท่าน” ก่อน เรามีหน้าที่มองดู องค์พระท่านขึ้นมาเฉย ๆ แล้วก็นับไป อย่างใจเย็น ๆ ใจเราก็จะค่อยๆ หยุด นิ่งไปเองทีนี้องค์พระท่านผุดขึ้นมาเร็วๆ จนนับไม่ทันเลยล่ะ ไม่ใช่พอนับไม่ทัน ก็เป็นทุกข์อีกนะลูก ปล่อยใจไปในกลาง ให้องค์พระผุดขึ้นมาเองเร็วๆ ยิ่งเร็ว ยิ่งมีความสุข ยิ่งมีความชัด ความใส สว่างทวีขึ้นมาเรื่อยๆ ตอนนี้แม่ว่าท่าน เมื่อแม่ได้พระธรรมกายใหม่ๆ นักเก่งหนา ก็จนตรอกโดนทำลายมา หมายถึงการหัดเข้ากลางองค์พระไป จะขึ้นมาได้แบบ “ตามใจเรา” เราให้ ท่านผุดขึ้นมาที่ละสิบ ทีละร้อย ทีละ กัลยาณมิตร ๘๘ มกราคม ๒๕๓๘
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More