ข้อความต้นฉบับในหน้า
มาอยู่ธุดงค์ตั้งใจกลั่นผืนแผ่นดิน
ผืนแผ่นดินที่จะรองรับการบังเกิดขึ้น จริงอันเป็นอมตะคืออะไร? ในชั่วชีวิต
ของ “ธรรมกายเจดีย์ เจดีย์แห่งพระ
รัตนตรัย” น้อมบูชาแด่องค์พระบรม
ศาสดา ซึ่งครั้งหนึ่งพระองค์ได้ทรงเสีย
ที่จะรองรับธรรมกายเจดีย์ สละอย่างยิ่งใหญ่ ทุ่มเททิ้งชีวิต ขั้นต้น
นับเป็นบุคคลรุ่นแรกที่ตั้งใจ หาพระอนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ แม้
เลือดเนื้อและหยาดเหงื่อจะรินหลั่งไหล
หนึ่งจึงมีแต่การดิ้นรนแสวงหา เพื่อ
หวังให้ตนได้ก้าวไปถึงจุดหมาย
บัดนี้พวกเราได้ยืนอยู่ บนพื้น
ปฐพีอันศักดิ์สิทธิ์นี้ นับได้ว่าเป็นบุคคล
ผู้มีบุญมากและโชคดีอย่างยิ่ง ที่ได้รู้
ได้สัมผัสกับความสุขที่แท้จริง เป็นการ
บุกเบิกตั้งแต่ยังไม่มีอะไรเลย มากกว่าน้ำในมหาสมุทร แม้กระดูก สิ้นสุดและเริ่มต้นปีใหม่ที่สมบูรณ์ยิ่ง
ดังนั้นอานิสงส์จึงมากมาย ท่วมท้นสูงกว่าภูเขา แต่คำว่า “ท้อ”
ไม่เคยมีในดวงพระหฤทัยของพระองค์ ใหญ่ ที่ท้าทายต่อดวงใจอันองอาจของ
ท่าน เพราะพลังแห่งพระมหากรุณาที่
สุดจะนับจะประมาณได้
เมื่อใดที่มนุษย์และเทวดามา ทรงมีต่อสรรพสัตว์ แม้ในภพชาติ
กราบไหว้ บุญก็จะเกิดขึ้นแก่ สุดท้ายต้องเดิมพันด้วยชีวิต จึงได้
เป็นการเริ่มต้นภารกิจและหน้าที่อันยิ่ง
พวกเรา ที่เฝ้าครุ่นคำนึงถึงแต่ประโยชน์
สุขของชาวโลก โดยไม่กังวลหรือหวาด
หวั่นต่ออุปสรรคทั้งหลาย ภารกิจที่เรา
ตรัสรู้และขนมวลหมู่สัตว์เข้าสู่นิพพาน ได้เริ่มต้นทำในวันนี้เป็นภารกิจที่ทรง
พวกเราผู้บุกเบิกสร้างขึ้นมา นับเป็นการยากที่มนุษย์ธรรมดาจะพึง คุณค่า แม้แต่เทวดาก็อยากทำ แต่
อยู่ตราบนิจนิรันดร์ กระทำได้
โอกาสอำนวยให้ทำได้เพียงแค่การอนุ
ทุกชีวิตที่เกิดขึ้นมาในโลกนี้ล้วน โมทนา
แต่แสวงหาความสุขและสิ่งที่ดีที่สุดให้ เป็นสิ่งเดียวและสิ่งสุดท้าย ที่
แก่ชีวิต แต่เขาไม่รู้เลยว่าความสุขที่แท้ พวกเราจะใช้พลังแห่งชีวิตของเราสร้าง
กัลยาณมิตร ๔๘
มกราคม ๒๕๓๘