ภาพงาม ยามบ่าย : หน้า 26/136

ภาพงาม ยามบ่าย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สำหรับ วันสำคัญพิเศษนี้ ใครเลยจะ สามารถลืมเลือนภาพๆ หนึ่งซึ่ง แสนจะน่ารัก น่าประทับใจเมื่อ ได้พบเห็น ในเวลาที่ดวงตะวัน บนฟ้าค่อย ๆ คล้อยต่ำไปทาง ทิศตะวันตก เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ สอง พี่น้องในชุดอุบาสิกาขาวสะอาด สวมทับด้วย เสื้อวอร์มกันหนาว สีเหลืองสดใส แลดูแล้วช่าง น่ารัก น่าเอ็นดูยิ่งนัก ในขณะที่หลวงพ่อทัตต ชีโว แสดงพระธรรมเทศนาที่ สภาธรรมกายอยู่นั้น อุบาสิกา น้อย ๆ ทั้งสองก็นั่งสงบนิ่ง หลับ ตาทำสมาธิ ฟังธรรมอยู่เบื้อง หน้าผู้เป็นบิดาและคุณยายผู้ชรา แม้ว่า....บริเวณใกล้ ๆ จะเป็น สถานที่จอดรถ แม้ว่า...จะมี ผู้คนเดินผ่านไปมาก็ตาม ความ วุ่นวายจากภายนอก ก็หาได้ทำ ลายสมาธิอันตั้งมั่นในดวงใจ น้อย ๆ ของเธอทั้งสองได้ สอง พี่น้องยังคงอยู่ในอิริยาบถของ นักปฏิบัติธรรม จวบกระทั่งการ แสดงธรรมจบลง และแล้ว อุบาสิกาน้อยผู้ ก็ได้กระทำหน้าที่ใน การกล่าวคำอนุโมทนาบุญกับ สาธุชนที่มาร่วมประพฤติปฏิบัติ ธรรมที่วัดพระธรรมกาย ใน ขณะที่สาธุชนกำลังทยอยกลับ บ้านเมื่อพิธีบุญได้เลิกแล้ว เด็ก หญิงผู้พี่ ตัวอ้วนกลม ที่ท่ากล้า หาญ แข็งแรง ได้ลุกขึ้นยืน พร้อมกับไมโครโฟนในมือ แล้ว เธอก็กล่าวคำอนุโมทนาบุญต่อ สาธุชนที่กำลังเดินทางกลับ “ขอกราบอนุโมทนาบุญ ค่ะ วันที่ ๗ มาใหม่นะคะ เสียงสาธุ...และอนุโมทนาบุญที่ เด็กน้อยกล่าวออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า เป็นต้นเสียงแห่งการอนุโมทนาบุญ วันที่ ๗ เจอกันใหม่นะ กลับมาพร้อมกับรอยยิ้มจากสาธุชน คะ จะมีการตักบาตรพระด้วย ค่ะ จะมีการรวมดวงใจนะคะ ขอให้มาให้ได้ อย่าลืมนะคะ....” เสียงเจื้อยแจ้วของอุบา- สิกาน้อย ที่เปี่ยมไปด้วยพลัง แห่งความมั่นใจ อีกทั้งการใช้ ภาษาที่แจ่มชัด สละสลวย ทำ ให้สาธุชนที่กำลังทยอยกลับอด ปลื้มปีติใจไม่ได้ แม้เธอจะเป็น เพียงเด็กหญิงตัวน้อย ๆ แต่เธอก็ สามารถน้อมนำจิตใจของสาธุชน ให้รำลึกนึกถึงบุญอันตนกระทำ ดีแล้วให้ตอกย้ำในดวงใจยิ่งขึ้น เป็นการปักเสาเข็มแห่งมหากุศล จิตให้มั่นคงยิ่ง ๆ ขึ้น นับหมื่นที่เดินผ่านไปมา ๒๒ Kalyanamitra.org