ความสำคัญของแม่ในชีวิต วารสารกัลยาณมิตร ปี 2530 ฉบับที่ 3 หน้า 70
หน้าที่ 70 / 136

สรุปเนื้อหา

ไปทางใดก็ระมัดระวังอยู่ตลอดเวลา เกรงว่าลูกในครรภ์จะกระทบกระเทือน ชีวิตของผู้เป็นแม่นั้น ดำรงคงอยู่ เพื่อลูกโดยแท้ ลูกต้องการสิ่งใด ท่าน ก็พยายามไขว่คว้าหามาให้ แม้จะเสี่ยง ต่อภัยอันตราย ผิดกฎหมาย ผิดศีลธรรม ในบางครั้ง แม่ก็ยังยอมทำเพื่อความสุข ของลูก และแม้ที่สุด ชีวิตของแม่เอง ก็ยอมสละเพื่อลูกได้ ในวัยเด็ก แม่ดูเหมือนจะเป็นคน สำคัญที่สุดในสายตาของเรา แม่เป็นทุก สิ่งทุกอย่าง เสียงเห่กล่อมของแม่คือ เพลงทิพย์จากสวรรค์ อาหารที่แม่ป้อน คืออาหารที่อร่อยที่สุดในโลก ทุกสิ่ง อีกแล้วที่จะรักและปรารถนาดีต่อเราเท่า กับแม่ และเมื่อถึงวันนั้น บางคนอาจจะ ยังโชคดีพอที่จะย้อนกลับไปหาแม่ได้ แต่บางคนที่ใช้เวลาในการเรียนรู้นาน เกินไป เมื่อถึงเวลาที่ได้ตระหนักและ ย้อนกลับไป เขาอาจได้พบเพียงความ ว่างเปล่าเท่านั้

หัวข้อประเด็น

- ความสำคัญของแม่ในชีวิต

ข้อความต้นฉบับในหน้า

๖๖ ไปทางใดก็ระมัดระวังอยู่ตลอดเวลา เกรงว่าลูกในครรภ์จะกระทบกระเทือน ชีวิตของผู้เป็นแม่นั้น ดำรงคงอยู่ เพื่อลูกโดยแท้ ลูกต้องการสิ่งใด ท่าน ก็พยายามไขว่คว้าหามาให้ แม้จะเสี่ยง ต่อภัยอันตราย ผิดกฎหมาย ผิดศีลธรรม ในบางครั้ง แม่ก็ยังยอมทำเพื่อความสุข ของลูก และแม้ที่สุด ชีวิตของแม่เอง ก็ยอมสละเพื่อลูกได้ ในวัยเด็ก แม่ดูเหมือนจะเป็นคน สำคัญที่สุดในสายตาของเรา แม่เป็นทุก สิ่งทุกอย่าง เสียงเห่กล่อมของแม่คือ เพลงทิพย์จากสวรรค์ อาหารที่แม่ป้อน คืออาหารที่อร่อยที่สุดในโลก ทุกสิ่ง อีกแล้วที่จะรักและปรารถนาดีต่อเราเท่า กับแม่ และเมื่อถึงวันนั้น บางคนอาจจะ ยังโชคดีพอที่จะย้อนกลับไปหาแม่ได้ แต่บางคนที่ใช้เวลาในการเรียนรู้นาน เกินไป เมื่อถึงเวลาที่ได้ตระหนักและ ย้อนกลับไป เขาอาจได้พบเพียงความ ว่างเปล่าเท่านั้น!!! มีผู้อุปมาคุณของพ่อแม่ไว้ว่า แม้ เราจะเลี้ยงดูประคับประคองท่านไว้บน บ่า ป้อนข้าวป้อนน้ำ และให้ถ่ายอุจจาระ ปัสสาวะบนบ่านั้น แม้เราจะมีอายุยืน ยาวสัก ๑๐๐ ปี ปรนนิบัติท่านอย่างนี้ ไปจนตลอดชีวิต ก็ยังตอบแทนคุณท่าน ได้ไม่หมด แต่มีอยู่สิ่งหนึ่งที่เราพอจะตอบ แทนคุณท่านได้คือ การบวชทดแทน คุณท่าน ชักนำให้ท่านมีสัมมาทิฐิ มาวัด ฟังธรรม และทำบุญรักษาศีล เจริญภาวนา แผ่เมตตา ซึ่งถ้าเราชัก นำท่านได้ และท่านได้ทำ ก็จะเป็นผล บุญติดตัวท่านไปข้ามภพข้ามชาติ ใน ขณะเดียวกัน เราก็ต้องไม่ละเลยที่จะ เอาใจใส่ ดูแลท่าน ให้มีความเป็น ทุกอย่างจากน้ำมือแม่ดูจะเป็นสิ่งพิเศษ อยู่ที่สะดวกสบายอย่างพอเพียงทั้ง มหัศจรรย์ไปเสียทั้งนั้น แต่ครั้นเรายิ่ง เจริญวัยขึ้น ได้เห็นโลกกว้างไกลออกไป ได้พบปะผู้คนมากมาย เพลิดเพลินเจริญ ใจไปกับสิ่งใหม่ ๆ ที่ได้พบ เราก็มัก เผลอใจไปจนแทบจะลืมคิดถึงแม่ มอง ข้ามความสำคัญของแม่ไป ซ้ำร้าย บางคนยังรู้สึกอึดอัดใจต่อความรัก ความห่วงใยที่แม่มีให้ รู้สึกว่า ความ รักของแม่เป็นพันธนาการที่ผูกมัดตนเอง ไว้ ไม่ให้มีอิสระเสรีที่จะไปสู่การดำเนิน ชีวิตในโลกกว้างอย่างที่ใจต้องการ จึง ดิ้นรนอยากไปให้พ้นอ้อมอกของแม่ เพื่อ ที่จะได้เรียนรู้ในเวลาต่อมาว่า ไม่มีใคร กายและใจ อันจะเป็นปัจจัยเกื้อหนุน ให้ท่านสามารถปฏิบัติธรรมได้อย่าง ราบรื่นและก้าวหน้า จนก้าวพ้นจาก อบายได้ ถึงเวลาแล้วหรือยังที่เราจะปรนนิบัติ กราบเท้าคุณแม่ท่านซึ่งเป็นพระพรหม ประจำบ้านของเราทุกเช้าค่ำ เพื่อเป็น สิริมงคลแก่ตัวเราเอง ให้มีความเจริญ ก้าวหน้าในชีวิต หรือจะรอจนถึงวัน สุดท้าย เมื่อร่างของท่านกำลังจะถูก เผามอดไหม้หรือถูกฝังลงดิน... ท่านกราบแม่ครั้งสุดท้ายเมื่อ ไหร่............? Kalyanamitra.org
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More