การสร้างบารมีและความดี : หน้า 68/136

AC สีเหลืองสดใสของจีวรกับผิวของท่าน ดูกลม กลืนเป็นเนื้อเดียวกัน ทำให้รู้สึกราวกับว่ารัศมี จากองค์ท่านแผ่กว้างสว่างไสวไปทั่วบริเวณโดย ไม่มีประมาณ หมู่มาก ในชุดสีขาว เธอเหมือนหงส์ที่กลับ เข้าฝูง หลังจากบินหลงไปเสียนาน.... ระหว่างทางกลับบ้าน ผมถาม เธอว่า “คุณเคยมาที่นี่บ่อยหรือ?” “สมัยเป็นนิสิตฉันมากับคุณป้า ทุกวันอาทิตย์ เว้นไปบ้างเมื่อทำงาน หยุดไปนานตั้งแต่มีคุณ” “ผมเหมือนคนบาป ที่แยกคุณออก มาจากสิ่งที่ดีงาม" ผมพูดเสียงเบา ไปกราบท่านที่ศาลาดุสิต เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นท่านใกล้ ๆ สีเหลืองสดใสของจีวรกับผิวของ ท่านดูกลมกลืนเป็นเนื้อเดียวกัน ทำให้ รู้สึกราวกับว่า รัศมีจากองค์ท่านแผ่กว้าง สว่างไสวไปทั่วบริเวณโดยไม่มีประมาณ สรรพสิ่งทั้งหลายโดยรอบก็เป็นธรรมชาติ มีชีวิตชีวาอย่างน่าอัศจรรย์ เวลาท่านพูด ถ้อยคำ และน้ำเสียง ก็เต็มเปี่ยมไปด้วยกระแสแห่งเมตตาจิต ใครถามปัญหาข้อข้องใจท่าน “ฉันเริ่มต้นใหม่ได้ค่ะ ถ้าคุณ ก็ตอบ พร้อมทั้งแนะนำและให้หมั่น อนุญาต..." นั่งสมาธิเป็นประจำสม่ำเสมอ แบ่งเวลาเป็น ทุก ๆ “หากไม่ติดงานผมจะมาด้วย” “ไม่กลัวใครเขาว่าเชยหรือคะ" “ผมยังไม่เคยเห็นคุณเชยสักครั้ง “...เวลาไหนก็ได้ที่สะดวก ถ้า วินาทีมีค่าทั้งนั้น คนเราเกิดมามีหน้าที่จริง ๆ ก็คือ 1 ต้องสร้างบารมี อย่างอื่นเป็นเพียงส่วน ประกอบ อย่าลืมหน้าที่สําคัญของตัวเอง ท่านหวังเป็นอย่างยิ่งว่า ผมจะใช้ ปัญญาเพื่อสร้างฐานะให้เป็นเศรษฐียิ่ง กว่าที่ท่านกำลังเป็นอยู่ เป็นเศรษฐี ถ้าไม่เคยสร้างความดี ตายแล้วจะไปไหนท่านไม่รู้ มีเศรษฐีสักกี่คนที่รู้ว่า คนเรา เกิดมามีหน้าที่เหมือนกัน คือต้อง สร้างบารมี ด้วยการแบ่งปัน หรือ สละสิ่งดี ๆ เพื่อประโยชน์สุขของผู้อื่น เพราะสำหรับเศรษฐี ให้สิ่งใดไปแล้ว ต้องเอาคืนมาให้ มาก จึงจะได้กำไร การให้มากแล้วได้คืนมาน้อย เขา ไม่ท่า ความคิดของเศรษฐี กันการสร้างบารมี จะไปด้วยกันได้อย่างไร!? ผมถามตัวเอง น่าแปลก นับจากวันนั้นเป็นต้นมา ความทรงจำของผมมักจะย้อนกลับไปสู่ เหตุการณ์ในพิธีทำบุญที่วัดเสมอ มี นะจ๊ะ..." สร้างบารมี... บ่อยครั้งที่ผมแว่วได้ยินเสียงกังวาน ไพเราะขณะสอนนั่งสมาธิ และวิธีทำใจ เพื่อรองรับบุญใหญ่ในพิธีถวายข้าวพระ ของหลวงพ่อเจ้าอาวาส ค่านี้ตอกย้ำกลางใจของผม วันที่ผมเกิด พ่อกับแม่เล่าว่า ท่าน เมื่อผมเริ่มโต พ่อก็เริ่มทุ่มเททุก บ่ายวันหนึ่ง ผมมีโอกาสเข้า อย่าง เพื่อสร้างปัญญาให้กับผม ทั้งสองดีใจเป็นนักหนา Kalyanamitra.org อ่านต่อฉบับหน้า