การเปรียบเทียบระหว่างศาสนา : หน้า 74/136

มานะว่าตนคือคนโปรดของพระผู้เป็นเจ้า แล้วจะหาความสุขบนสวรรค์เช่นนั้นได้ อย่างไร และที่น่าหนักใจที่สุดก็คือ มัน เป็นภาวะที่ต้องประสบไปชั่วกัปชั่วกัลป์ เลยทีเดียว ถ้าจะเปรียบเทียบกับพระพุทธ ศาสนา จะเห็นว่าความคิดที่จะออกไป ประกาศศาสนา เปลี่ยนใจชาวโลกทุก คนให้มาเป็นสาวกของพระพุทธเจ้าให้ หมดโลกนั้น ไม่มีอยู่เลย เมื่อพระพุทธ เจ้าได้ตรัสรู้ใหม่ ๆ ดูเหมือนพระองค์ จะทรงตระหนักแก่พระทัยดีแล้วว่า ธรรม ที่พระองค์ตรัสรู้นั้นลุ่มลึกยิ่งนัก ยากแก่ มนุษย์ทั่ว ๆ ไปที่จะเข้าใจตามพระองค์ ได้ พระทัยจึงน้อมไปในทางที่จะยังไม่ ออกไปโปรดสัตว์ จนร้อนถึงท้าวสหัม บดีพรหม ต้องมาทูลอาราธนาให้พระ องค์ทรงแสดงธรรมเพื่อประโยชน์สุขแก่ ชาวโลก พระองค์ทรงดำริว่า “สิ่งที่เราสอนคือธรรมนี้ลึกซึ้ง ยากที่จะมองเห็น ยากที่จะเข้าใจ เป็นสิ่งที่สงบสุข เป็นสิ่งที่มีรสชาติอัน สุดที่จะประมาณได้ เป็นสิ่งเร้นลับจะ รู้ได้แต่เฉพาะผู้มีปัญญาเท่านั้น” แต่ด้วยพระมหากรุณาธิคุณของ พระองค์ แม้จะทรงทราบว่าการแสดง ธรรมของพระองค์จะเป็นเรื่องที่เหนื่อย ยากแสนลำบาก แต่เมื่อได้ทรงดำริถึง บุคคล ๔ จำพวกในโลกนี้ เปรียบได้ เหมือนกับบัว ๔ เหล่า มีเพียง ๓ จำ พวกที่โปรดได้ผล และเพื่อประโยชน์ สุขแก่บุคคล ๒ จำพวกนั้น พระองค์จึง ๓ ได้ออกแสดงธรรมโปรดเวไนยสัตว์ และ แม้เมื่อได้ทรงโปรดกุลบุตรพวกแรกจน ได้ตรัสรู้เป็นพระอรหันต์ขีณาสพแล้ว พระองค์ก็ไม่เคยตรัสแนะนำให้ออกไป เปลี่ยนใจชาวโลกให้มาเป็นชาวพุทธ โดยวิธีชักจูงบีบบังคับเลย เพียงแต่รับ สั่งว่า “ให้พวกเธอไปอนุเคราะห์เกื้อกูล แก่หมู่สัตว์ เพราะผู้มีธุลีในดวงตาน้อย (มีกิเลสน้อย) ยังมีอยู่” นับเป็นโชคดีอย่างหนึ่งของชาว พุทธ ที่พระพุทธเจ้าได้ออกโปรดเวไนย สัตว์อยู่ถึง ๔๕ ปี นับตั้งแต่ตรัสรู้ตราบ จนกระทั่งดับขันธปรินิพพาน คำสอน ในพระพุทธศาสนาจึงมีมากมายกว่า ศาสนาใด ๆ ในโลก เป็นคำสอนที่เป็น ระเบียบ มีระบบที่รอบคอบ รัดกุม เต็ม ไปด้วยเหตุและผล ไม่เปิดช่องทางให้ บุคคลใดนำไปแอบอ้างเพื่อหาประโยชน์ หรือหาอำนาจวาสนาใส่ตัวได้ และ ไม่ตกเป็นเครื่องมือของลัทธิการเมืองใด ทั้งสิ้น ผู้ที่ได้ศึกษาพระธรรมอย่าง แตกฉานและนำไปประพฤติปฏิบัติ มากเท่าใด ก็ยิ่งทำให้เป็นบุคคลที่ อ่อนน้อมถ่อมตน มีจิตใจกว้างขวาง มีทัศนคติที่ดีต่อชีวิตและต่อชาวโลก มากขึ้นเท่านั้น ทำให้เกิดปัญญา รู้จักผิดชอบชั่วดี มีวินัย มีจิตใจที่ เสียสละเพื่อประโยชน์ของส่วนรวม อยู่ตลอดเวลา เป็นวิธีสร้างปรัชญา ชีวิตที่แตกต่างกับศาสนาอื่น ๆ ซึ่งบาง ศาสนาศาสดามีชีวิตอยู่ไม่นาน มีเวลา ประกาศคำสอนเพียงระยะเวลาสั้น คำ สอนในศาสนาจึงปรากฏอยู่น้อย และ คำสอนมิได้รวบรวมไว้เป็นหมู่เป็นเหล่า กระจัดกระจายอยู่ในที่ต่าง ๆ สาวกที่ - ภาพแสดงการเกิดขึ้นของ พระเยซูภาพหนึ่ง และ บุคคลสำคัญอีก ๒ ท่าน คือ Joseph และ Mary