นิทานกวางทอง : หน้า 81/136

เล่านิทานให้หลานฟัง กัลยาณมิตรสุวรรณี สุวรรณนภาศรี (น้าอี๊ด) รักยิ่งชีวิต ต่อจากฉบับที่แล้ว เมื่อนายพรานหนุ่มเดินมาถึง เห็นกวางทองอยู่ เคียงกันทั้งสามตัวเช่นนั้น ก็ถึงกับผงะไปชั่วครู่ ควา งามสง่าและความสงบนิ่งไม่ตื่นกลัวของกวางทอง ทั้งสาม ทำให้จิตใจของเขาชุ่มเย็นอย่างไม่เคยเป็น มาก่อน เขาบังเกิดความรู้สึกถึงความรัก ความ ผูกพัน ระคนกับความรู้สึกต่าง ๆ ที่ยากจะบรรยาย ความรู้สึกเหล่านั้นได้แล่นเข้าไปถึงหัวใจของเขา “พญากวางทองติดบ่วงของเรา ส่วนกวาง ทองที่ยืนเคียงข้างทั้งสองตัวนั้นไม่ติดบ่วง แต่ทำไม ไม่หนีไป ทำไมหนอ กวางสองตัวนั้นจึงไม่กลัวความ ตาย...” นายพรานหนุ่มสงสัย จึงร้องถามว่า “พญากวางทอง กวางทั้งสองนี้เป็นอะไรกับ ท่าน จึงมายืนเคียงข้างท่าน ไม่หนีไปเหมือนกวาง อื่น ๆ" “ดูก่อนนายพราน กวางทั้งสองนี้เป็นน้องชาย และน้องสาวร่วมบิดามารดาเดียวกับเรา เขาทั้งสอง ไม่ยอมทิ้งเราไป แม้ว่าจะมีอันตรายถึงชีวิต” นายพรานหนุ่มฟังแล้วขนลุก ตัวเย็นเฉียบ นึก ไม่ถึงว่า กวางซึ่งเป็นสัตว์เดรัจฉาน จะมีความรัก ความผูกพันต่อกันถึงเพียงนี้ กวางทองน้องชายสังเกตเห็นว่านายพรานหนุ่ม มีจิตใจอ่อนโยนลงแล้ว จึงกล่าวว่า “นายพรานผู้สหายเอ๋ย ท่านอย่าคิดว่า พญากวางทองเป็นเพียงกวางธรรมดา ๆ แท้จริงแล้ว พญากวางทองเป็นราชาของกวางถึงแปดหมื่นตัว เป็นผู้มีศีล มีมารยาท มีจิตใจเมตตาต่อสัตว์ทั้ง หลาย เป็นผู้มีปัญญา มีกตัญญู เลี้ยงดูบิดา มารดา งตาบอด ถ้าหากท่านฆ่าพญากวางผู้ตั้ง อยู่ในธรรมถึงเพียงนี้ให้ตายลง ก็เท่ากับท่านฆ่ากวาง ทีเดียวถึง ๕ ตัว คือฆ่าพ่อแม่ของเรา พี่ชายเรา ตัว เรา และน้องสาวเรา แต่ถ้าท่านปล่อยพี่ชายเรา ก็ เท่ากับท่านให้ชีวิตเราถึง ๕ ชีวิต” นายพรานได้ฟังคำของกวางน้องชายดังนั้น ก็มี จิตเมตตา จึงกล่าวว่า “เราจะปล่อยพญากวางผู้มีกตัญญู เลี้ยงพ่อแม่ และปล่อยท่านทั้งสองซึ่งมีความรักในพี่น้องยิ่งกว่า ชีวิต อย่ากลัวเลย เมื่อพ่อแม่ของท่านรู้ว่าท่านพ้น Kalyanamitra.org 33