การอบรมเลี้ยงดูด้วยความเป็นสัมมาทิฐิ : หน้า 27/136

ย่อมเป็นการแน่นอนอย่าง ที่สุดว่า เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ แต่ มีความสามารถเกินตัวได้ขนาด นี้ ก็เพราะเธอได้รับการอบรม เลี้ยงดูด้วยความเป็นสัมมาทิฐิ จากบุพการี ทำให้เด็กน้อยแม้ จะมีวัยเพียง ๓-๔ ขวบ ก็ยัง ตระหนักรู้และชื่นชมยินดีต่อบุญ กุศลอันเกิดจากการกระทำ ความดีของบุคคลอื่น ถึงกับ กล่าวคำสรรเสริญ อนุโมทนา บุญในการทำความดีของบุคคล ทั้งหลายเหล่านั้น สาธุชนไม่ว่าจะเป็นใคร มาจากไหน ไม่ว่าจะเป็นผู้ใหญ่ หรือแม้แต่เด็ก ต่างก็ชื่นชมและ ปิติยินดีในการกระทำและคำ พูดอันไร้เดียงสา ทว่า....มีสาระ ของเธอ ด.ญ.พรหมสุดา กุล ฐิติกร (ลูกปลา) หนูน้อยวัย ๕ ขวบ ผู้ไม่มีทีท่าเหน็ดเหนื่อยแม้ สักน้อยนิดต่อการปฏิบัติหน้าที่ อันมีเกียรตินี้ โดยมี ด.ญ. พรสุดา หรือน้อง “จำปูน” น้องสาววัย 7 ขวบ คอยให้ กำลังใจอยู่ใกล้ ๆ ครอบครัว “กุลฐิติกร เพิ่งเข้าวัดเมื่อเดือนกันยายน ๒๕๒๙ ที่ผ่านมานี้เอง จาก การดูวิดีโอเกี่ยวกับวัดพระ ธรรมกาย ที่กัลยาณมิตรแดง- ต้อย ดำสำริด กลุ่มสิริธรรม นำไปเผยแพร่ ทำให้เกิดความ สนใจ และเมื่อได้ไปที่วัดด้วย ตนเองแล้ว ก็เกิดความศรัทธา เลื่อมใส และนับแต่นั้นมาจน กระทั่งบัดนี้ ครอบครัว “กุล ฐิติกร” ก็ยังคงมาวัดพระธรรม กายเป็นปกติทุกวันอาทิตย์ สิ่งหนึ่งซึ่งคุณพรหมพร · คุณพรรณี บิดา - มารดาของ ลูกปลาและน้องจำปูน ถือเป็น หลักสำหรับครอบครัวมาโดย ตลอดก็คือ “วันอาทิตย์ จะต้องเป็น วันที่ครอบครัว พ่อ แม่ และ ลูก ๆ มาวัดกันพร้อมหน้า” ไม่เพียงแต่เฉพาะเด็ก ๆ เท่านั้น ที่มีความสุขเพราะได้ ไปวัดพร้อมกับคุณพ่อ คุณแม่ แม้คุณยายผู้ชราวัย ๑๖ ปี ผู้ | เป็นร่มโพธิ์ทองของครอบครัว ก็ ยังได้มีโอกาสมาร่วมปฏิบัติ ธรรมที่วัดด้วยทุกครั้ง สุขภาพ ร่างกายที่เคยเป็นปัญหา ต้อง ไปหาหมอทุกอาทิตย์ด้วยโรค ประจำตัวคือ ปอดบวม ก็พลอย ได้รับอานิสงส์จากการสร้างบุญ ก่อให้เกิดความอิ่มอกอิ่มใจ และนับจากเดือนกันยายนจนถึง วันนี้ คุณยายเพิ่งจะไปหาหมอ เพียงครั้งเดียวเท่านั้น เป็นที่น่าภูมิใจแทนคุณ พ่อ - คุณแม่ของหนูน้อยทั้งสอง ที่มีลูกสาวที่แสนจะน่ารักน่า เอ็นดู รู้จักทำตนให้มีประโยชน์ ต่อสังคมตั้งแต่ยังเยาว์ ทุก ประโยคที่กล่าวออกมา พาให้ จิตใจของพุทธศาสนิกชนที่มา ร่วมบุญในวันนั้น ปิติ เปี่ยมบุญ ความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าพลัน หายไป รอยยิ้มและน้ำเสียง แจ่มใสของเด็กน้อย พลอยทำ ให้บรรยากาศรอบข้างแจ่มใส ทุกคนยิ้มให้กัน ชี้ชวนกันชื่นชม พฤติกรรมของเด็กน้อย ลูกปลา และจำปูน ผู้ เป็นภาพแห่งความปีติของสาธุชน ยังคงปฏิบัติหน้าที่อย่างตั้งอก ตั้งใจ บางครั้งก็มีคนเข้ามา ทักทาย ลูบหลัง ลูบไหล่ จับ แก้มด้วยความเอ็นดู เสียงสาธุ ...และอนุโมทนาบุญที่เด็กน้อย กล่าวออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า เป็นต้นเสียงแห่งการอนุโมทนา บุญกลับมาพร้อมกับรอยยิ้มจาก สาธุชนนับหมื่นที่เดินผ่านไปมา สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนั้น.... จากความสร้างสรรค์ของเด็ก หญิงตัวเล็ก ๆ จากครอบครัว กุลฐิติกร จึงถือเป็นภาพที่ แสนจะงดงาม แสนจะน่ารัก น่าประทับใจ เป็นภาพแห่ง บุญอันน่าปีติ ที่ช่วยเสริม กำลังใจให้แก่กัลยาณมิตร ทุกคน ประดุจการต่อดวง ประทีปธรรมอันสว่างไสว ในดวงใจของผู้ที่ทําความดี นั้นให้สว่างไสวเจิดจรัสยิ่ง ๆ ขึ้นตลอดไป... Kalyanamitra.org ๒๓