การประพฤติธรรมและการทำความดี : หน้า 84/136

00 เรามิได้เห็นพญากวางทอง ได้ ฟังแต่ถ้อยคำของพญากวางทอง เท่านั้น ยังตั้งอยู่ในศีลได้ แม้ท่าน ก็เช่นกัน จงอย่าเลี้ยงชีวิตด้วย การเป็นพรานให้มือเปื้อนเลือด อีกเลย อันบุคคลประพฤติดีแล้ว ย่อมนำสุขมาให้ ขอให้พระองค์ทรงประพฤติธรรมในเทพเจ้า ทั้งหลายซึ่งเป็นผู้เสวยทิพย์สมบัติเพราะธรรมอัน ประพฤติดีแล้วย่อมนำสุขมาให้ และขอให้พระองค์ อย่าได้ทรงประมาทในธรรม ทรงตั้งอยู่ในทศพิธราช ธรรม ดำรงอยู่ในศีล ทรงคบหาแต่กัลยาณมิตร ซึ่ง เป็นผู้ประกอบด้วยปัญญา หากพระองค์ทรงประ พฤติเช่นนี้แล้ว จักได้ไปสู่สวรรค์ นายพรานหนุ่มแจกแจงแสดงธรรมอย่างละเอียด ลึกซึ้งตามที่ได้ฟังมาจากพญากวางทอง ถวาย แด่พระเจ้าพรหมทัตและพระนางเขมาราชเทวี บรรดา อำมาตย์ข้าราชบริพารนับพันคนที่อยู่ในท้องพระโรง นั้นก็ได้ฟังไปด้วย ทุกคนรู้สึกอิ่มเอิบซาบซึ้งใจ พา กันยกมือประนมสาธุการกันทั่วหน้า ตรัสว่า พระเจ้าพรหมทัตทรงฟังธรรมจบแล้ว จึง “ดูก่อนนายพรานผู้สหาย ท่านทำคุณให้แก่เรา อย่างเหลือเกิน ขึ้นชื่อว่าธรรมะ ย่อมเป็นสิ่งที่มี ค่ายิ่งนัก ธรรมะเป็นหลักแห่งชีวิต สามารถทำ ให้ผู้ประพฤติปฏิบัติไปสู่สวรรค์ได้ ผู้ให้ธรรมะ เหมือนให้ดวงตาแก่คนตาบอด เหมือนให้ความ สว่างในความมืด เรามิได้เห็นพญากวางทอง ได้ ฟังแต่ถ้อยคำของพญากวางทองเท่านั้น ยังตั้งอยู่ใน คลได้ แม้ท่านก็เช่นกัน จงอย่าเลี้ยงชีวิตด้วยการ เป็นพรานให้มือเปื้อนเลือดอีกเลย จงเลี้ยงครอบครัว ด้วยการเพาะปลูก หรือการค้าขาย อันเป็นอาชีพ บริสุทธิ์เถิด เราจะให้ทองคำ ๑๐๐ แท่ง เครื่อง เพชรพลอย โค ๑๐๐ ตัว พร้อมทั้งบริวารทั้งหลายแก่ ท่าน นายพรานจึงกราบทูลว่า “ขอเดชะ เป็นพระมหากรุณาธิคุณอย่างที่สุด พระเจ้าข้า นับแต่ที่ข้าพระองค์ได้ฟังธรรมะจาก พญากวางทอง ก็มิได้ปรารถนาจะอยู่ครองเรือนอีก ต่อไป แต่ปรารถนาจะบวชเพื่อจักได้ประพฤติปฏิบัติ ธรรมได้เต็มที่ ขอพระองค์ทรงอนุญาตให้ข้าพระองค์ ได้บวชด้วยเถิด” พระเจ้าพรหมทัตทรงอนุญาตให้นายพราน บวชเป็นฤาษี (สมัยนั้นยังไม่มีพระภิกษุ) แล้วทรงให้ นำทรัพย์สมบัติที่จะมอบให้นายพรานไปมอบให้ ภรรยาของเขา เพื่อใช้เลี้ยงชีวิตต่อไป . หลาน ๆ คะ ธรรมะเป็นสิ่งที่ประเสริฐยิ่งนัก เรื่องนี้พญากวางทองติดบ่วง แต่กวางน้องชายและ น้องสาวไม่ติดด้วย แต่กลับไม่หนีไปไหน เหมือนติด อยู่ แต่เป็นการติด “หิริ โอตตัปปะ" ไงคะ กวาง น้องทั้งสองมีความละอายใจว่า ในยามทุกข์ยากเช่น นั้น จะปล่อยให้พี่ชายตายตามลำพัง แล้วตนหนีเอา ตัวรอดได้อย่างไร หลาน ๆ แปลกใจหรือเปล่าคะว่า ทำไมน้อง ๆ กวางทองจึงรักพญากวางทองนัก น้า อึดจะบอกให้นิดหนึ่งว่า “บุคคลที่จะให้คนอื่นเขารักจนถึงขนาด ยอมตายถวายชีวิตให้นั้น จะต้องเป็นผู้ที่มีคุณ ธรรมสูงมาก” หลาน ๆ จึงฝึกตนให้เป็นผู้มีคุณธรรม ให้มาก ๆ นะคะ แล้วคำว่า “มิตรแท้” หรือ “เพื่อน ๆ ตาย” จะเป็นสิ่งที่อยู่คู่เคียงหลาน ๆ ตลอดไป ม้าอืด Kalyanamitra.org