การเลือกมหาวิทยาลัยและการเรียนต่อ : หน้า 120/136

๑๑๖ CELL JALILE วิชาแขนงที่จอยรับทุนมานี้ แม้แต่ในสหรัฐ อเมริกาก็ยังถือว่าเป็นวิชาใหม่ จึงมีมหาวิทยาลัย ใหญ่ ๆ เพียงไม่กี่แห่งที่เปิดคณะสอนวิชานี้ ใจกว้างเหลือประมาณ ได้กรุณาเลือก จอยให้เป็นตัวแทนของคณะไปรับถ่าย ทอดวิทยาการจากสหรัฐอเมริกาใน แขนงวิชานี้ เมื่อทราบผลสอบใหม่ ๆ จอยเอง ใจชักไม่อยู่กับเนื้อกับตัว มันเหมือนฝัน ไปมากกว่า และเป็นความฝันที่ไม่เคย คาดมาก่อนเลย ส่วนแม่เริ่มจะอึดอัดใจ ปรารภกับจอยว่า “เธอไปแย่งโอกาสคน อื่นเขาหรือเปล่านะลูก คนอื่นเขาอาจ เหมาะสมมากกว่าจอยก็ได้ เพราะจอย ไม่มีพื้นความรู้ทางนี้เลย และแม่ดู สามารถเรียนต่อถึงปริญญาเอกได้ จึงจะ ไม่ผิดหวัง” จอยคิดว่า คณะกรรมการ ท่านคงมีหลักเกณฑ์พิจารณาแบบนัก วิชาการ ซึ่งเรารู้ไม่ถึง และบัดนี้ จอย ก็มีสิ่งภูมิใจที่สุดมาฝากแม่โดยผล การสอบผ่านระดับปริญญาโททาง Agricultural Journalismจากมหา วิทยาลัยวิสคอนซิน จอยสอบได้ คะแนนเฉลี่ย ๓.๙ นับว่าเป็นคะแนน สูงในสายตาของฝรั่ง และวิทยา นิพนธ์ปริญญาโทของจอยยังได้รับ คำชมเชยจากอาจารย์ว่า เป็นวิทยา ท่าจอยก็จะบุกท้องนาไม่ไหวกระมัง” นิพนธ์ที่มีคุณค่าน่าสนใจ เขาอยาก เมื่อแม่มาทำท่าเปลี่ยนเข็มทิศเช่นนี้ จอย ก็ชักไม่สบายใจและคิดว่า “มีอย่าง ไป แข่งขันกับเขามาเกือบตายพอได้ทุนมา แม่ทำท่าจะให้คืนทุนเสียแล้ว” จอยเลย พูดรวนแม่ไปหน่อยหนึ่งว่า “ก็จอยไม่ได้ ไปไถนานี่แม่ และเมื่อเขาตัดสินใจเลือก ผู้หญิงอย่างจอย เขาก็ต้องเห็นแล้ว ว่าจอยมีความสามารถทำงานได้ ไม่ อย่างนั้นเขาไม่เลือกหรอก” และจอยพูด ปลอบใจแม่ต่อไปว่า “ความจริงนั้น จอยเผอิญได้ยินอาจารย์เขาคุยกันเองว่า การคัดเลือกคนไปเรียนแค่ปริญญาโท นั้นพิจารณาตัดสินได้ง่าย แต่การเลือก คนให้ไปเรียนต่อถึงปริญญาเอกนั้น จะ ต้องมีวิธีทดสอบเป็นพิเศษ ที่แสดงว่าจะ จะให้นำลงใน Journal ของมหา วิทยาลัยด้วยซ้ำ จอยดีใจในข้อที่ว่า ทั้ง คณะนิเทศศาสตร์และจุฬาลงกรณ์มหา วิทยาลัย มิได้ลงทุนเสียเปล่าให้กับนิสิต หญิงคนนี้ของมหาวิทยาลัยเลย เรื่องน่าคิดอีกเรื่องหนึ่งก็คือ ทั้ง แม่และจอยต่างก็เป็นโรคเกลียดความ หนาว แม่นั้นยังฝังจิตฝังใจนึกถึงความ หลังครั้งแม่ยังสาว ๆ เมื่อได้ไปเรียน ปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยมินนิโซต้า ซึ่งอยู่ติดกับวิสคอนซินเหมือนเมืองฝาแฝด แม่เคยพูดขำๆ ว่า “ลูกเชื่อไหมว่า เวลา แม่ได้ยินชื่อมินนิโซต้า ความหนาวมัน วารสารของมหาวิทยาลัย แล่นมาจับใจจนกระทั่งบัดนี้” ส่วนจอย นอกจากเกลียดความหนาวโดยธรรมชาติ แล้ว คำพูดของคุณหมอคนนั้นที่ว่า “เธอ จะทนความหนาวไหวหรือ” ก็ยังค้าง ก้องอยู่ในจิตสำนึกของจอย ขณะที่จอย นั่งเขียนบันทึกอยู่นี้ ยังคิดถึงคุณหมอ และเข้าใจแล้วว่าท่านเตือนด้วยความ เป็นห่วงจริง ๆ เมื่อจอยสอบได้ทุนแล้ว ทาง มหาวิทยาลัยก็ให้สิทธิ์จอยเลือกมหาวิท ยาลัยที่อยากเรียนได้ตามใจชอบ โดยมี เงื่อนไขว่า ต้องเป็นมหาวิทยาลัยชั้น และแน่นอนที่ว่าจะต้องมีคณะ Agricultural Journalism ที่สอนแขนง วิชานี้ด้วย และก็บังเอิญว่าวิชาแขนง ที่จอยรับทุนมานี้ แม้แต่ในสหรัฐอเมริกา ก็ยังถือว่าเป็นวิชาใหม่ จึงมีมหาวิทยาลัย ใหญ่ ๆ เพียงไม่กี่แห่งที่เปิดคณะสอน วิชานี้ และในบรรดามหาวิทยาลัยที่อยู่ใน ข่ายการพิจารณา อาจารย์ของคณะ หลายคนก็มุ่งเน้นไปที่มหาวิทยาลัย วิสคอนซิน เพราะเป็นมหาวิทยาลัย ใหญ่กำลังมีชื่อเสียง และติดอันดับ top ten (คือเป็น ๑ ในมหาวิทยาลัย ๑๐ แห่ง ที่มีคุณภาพเป็นเยี่ยมใน สหรัฐฯ) และมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน ยังติดอันดับที่ ๑ ในหลายสาขาวิชา ในกลุ่ม top ten นี้ สำหรับในด้าน Kalyanamitra.org