การทำงานเพื่อสังคม : หน้า 88/136

65 คนทำงานไม่มีโทษนั้นจะหลับก็เป็นสุข จะตื่นก็เป็น ไม่อายใคร ไม่ต้องหวาดระแวงใคร เพราะงาน ที่ทำเป็นประโยชน์แก่โลกล้วน ๆ ไม่มีโทษเข้าไป สุข เจือปนเลย ๆ ข้อเตือนใจนักทํางาน ตัวไป และก่อนที่จะทำงานเพื่อสังคม เพื่อส่วนรวม ในการทํางาน ให้ทำเต็มที่ตาม กําลังแต่อย่าทำจนล้นมือ และก่อนจะทำ งานเพื่อส่วนรวมนั้น เราจะต้องฝึกฝนตัว เราเองให้ดีก่อน ฝึกแก้นิสัยที่ไม่ดี ๆ ในตัว ด้วยการประพฤติธรรมดังมงคลที่ ๑๖ เพื่อป้องกันไม่ให้กระทบกระทั่งกับผู้อื่น เวลาทำงาน และเพื่อให้สามารถควบคุม การทำงานให้เป็นไปตามเป้าหมายว่าเพื่อ สังคมจริง ๆ ไม่ใช่เพื่อชื่อเสียง เพื่อความ มีหน้ามีตาของเราเองและให้รับรู้ว่า การ ทำงานเพื่อส่วนรวมนั้น แท้จริงผู้ที่ได้รับ ประโยชน์มากที่สุดก็คือ ตัวเราเอง คือ ได้ทั้งบุญกุศลและอุปนิสัยอันดีติด ตัวไปเบื้องหน้า และเป็นการสร้างสิ่ง แวดล้อมที่ดีแก่ตัวเองอีกด้วย ส่วน ประโยชน์ที่ผู้อื่นจะได้รับถือเป็นเพียงผล พลอยได้เท่านั้น ถ้าคิดได้อย่างนี้จะทำให้ ใจสบาย มีกําลังใจในการทำงาน และไม่ คิดทวงบุญทวงคุณเอากับใคร นอกจากนั้น ผู้ที่จะทำงานเพื่อส่วน รวม จะต้องหัดรักษาศีล ๘ รักษา อุโบสถศีล เพื่อเป็นการฝึกควบคุมอา รมณ์ให้ดี เพราะการทำงานเพื่อส่วนรวม นั้น จะต้องคลุกคลีกับคนจำนวนมาก มีโอกาสที่จะกระทบกระทั่งเกินเลยกันได้ ง่าย ทำให้เดือดร้อนในภายหลังทั้ง ๆ ที่ ทำด้วยความหวังดี ตนเองก็มีกรรมติด ให้ปรับปรุงสภาพในครอบครัวของ ตนให้ดี ต้องมีเวลาให้ลูก ให้ครอบครัว ให้พอ ครอบครัวจะได้มั่นคงเป็นสุข ส่ง ผลให้เราทํางานได้เต็มที่ โดยไม่ต้องห่วง หน้าพะวงหลัง การทำงานไม่มีโทษทั้งเพื่อตนเอง และเพื่อสาธารณประโยชน์ ท่านสรุปไว้ ๑๐ อย่างดังนี้ ตัวอย่างการทํางาน ไม่มีโทษ ๑. การรักษาอุโบสถศีล ๒. การทํางานช่วยเหลือกันใน ทางที่ชอบ ๓. การสร้างสถานที่ปฏิบัติธรรม เช่น วัด ๔. การปลูกต้นไม้เพื่อบูชาพระ รัตนตรัย และให้คนได้พึ่งพา อาศัย ๔. การสร้างสะพาน เพื่อให้คน สัญจรไปมาได้สะดวก 5. การสร้างประปา สร้างแหล่ง น้ำ เพื่อให้ประชาชนได้ใช้น้ำ สะดวก ๓. การตั้งน้ำดื่มน้ำใช้ไว้ เพื่อให้ คนได้ใช้สะดวกสบาย ๔. การให้ที่อยู่อาศัยแก่บุคคล การตั้งอยู่ในบุญกุศล หรือตั้ง ๕. อยู่ในบุญกิริยาวัตถุ ๑๐ ๑๐. การถึงพร้อมด้วยศีลและการ เจริญสมาธิภาวนา อานิสงส์การทํางานไม่ มีโทษ คนทํางานมีโทษนั้น ได้กับเสียเป็น เงาตามตัว ยิ่งได้งานมากก็ทุกข์ใจมาก เข้าทำนอง “อิ่มท้องแต่พร่องทางใจ" ยิ่งรวยได้ทรัพย์มากเท่าไร โอกาสที่จะ เสียคนก็มากเท่านั้น ยิ่งทำก็ยิ่งทุกข์ คุณ ความดีในตัวลดลงทุกที ส่วนคนที่ทำงาน ไม่มีโทษนั้นจะก้าวหน้าไปสู่ความสุขแท้ และความเจริญแท้ ถึงแม้จะไม่รวยทรัพย์ แต่ก็รวยความคิ คนทํางานไม่มีโทษนั้นจะหลับ ก็เป็นสุข จะตื่นก็เป็นสุข ไม่อายใคร ไม่ต้องหวาดระแวงใคร เพราะงานที่ ท่าเป็นประโยชน์แก่โลกล้วน ๆ ไม่มี โทษเข้าไปเจือปนเลย ชื่อว่า ได้ทด แทนบุญคุณของโลกที่อาศัยเกิดมา เมื่อทำงานเสร็จเรียบร้อยแล้วก็จะได้ สันติสุขเป็นเครื่องตอบแทนไปชั่ว กาลนาน "ยศย่อมเจริญแก่บุคคลผู้มีความ หมั่น มีสติ มีการงานสะอาด ใคร่ ครวญก่อนแล้วจึงทำ สำรวมแล้ว เป็น อยู่โดยธรรม ไม่ประมาท Kalyanamitra.org