ความรู้สึกเกี่ยวกับอากาศหนาว : หน้า 36/122

สมัยที่อาตมายังเป็นเด็ก เคยฝันที่ จะมาเห็นหิมะตก จนอยากจะมาลอง สัมผัสกับอากาศที่หนาวเย็นของเมือง ฝรั่ง วันไหนที่อากาศหนาวเย็นสักหน่อย เวลาหายใจแรง ๆ แล้ว เห็นเป็นควันของ ไอน้ำออกมาจากจมูกตนแล้ว เป็นสิ่งที่ น่าตื่นเต้น หารู้ไม่ว่า เมื่อมาพบอากาศ หนาวจริง ๆ เข้าแล้วนั้น ไม่มีความสนุก เลยสักนิดเดียว ในอากาศเช่นนี้ ความ เย็นเยียบจะทำให้เกิดความปวดอย่าง รวดเร็ว เกือบจะทันทีที่ส่วนใดส่วนหนึ่ง ของร่างกายเข้าสัมผัสกับวัตถุภายนอก ไม่ว่าจะเป็นพื้นซีเมนต์ หิน ไม้ หรือแม้ อากาศรอบข้างก็ตาม การปรับตัวให้ เข้ากับอากาศในฤดูนี้นั้น ร่างกายของ อาตมาค่อนข้างจะปรับได้ไม่เท่าใดนัก การรู้จักสวมหมวก สวมถุงมือ ถุงเท้า ดู จะขัดกับการแต่งกายของพระที่เคยชิน นอกจากเสื้อกันหนาวที่สวมอยู่ใต้จีวร สองสามชิ้นแล้ว นอกนั้นก็เหมือนกับเมื่อ อยู่เมืองไทย อาตมาสังเกตเห็นสีหน้า ของฝรั่งบางคนที่มองดูอาตมาด้วยความ ตกใจแกมเป็นห่วง ขณะที่กำลังเดินไป ตามถนน อาจารย์บางท่านถึงกับออก ปากถามอาตมาว่า อุ่นเพียงพอหรือ? จนในที่สุด นักเรียนไทยคนหนึ่ง มาเยี่ยม อาตมาและเอ่ยปากว่า เพื่อน ๆ ของเขา เห็นอาตมาแต่งกายแบบนี้ ไม่สวมหมวก ถุงเท้าให้มิดชิด แล้วเป็นห่วง เกรงว่า จะเจ็บไข้ได้ป่วย เมื่อพิจารณาดูแล้ว ก็เห็นว่าเป็น คำเตือนที่มีประโยชน์ จึงนำหมวก ถุงมือ ถุงเท้า และปลอกขามาสวมดูเป็นครั้งแรก ดูชอบกลหน่อย แต่ช่วยให้ร่างกาย สบายขึ้นมาก และหลังจากนั้น ก็ไม่เคย มีใครปรารภด้วยเรื่องนี้อีกเลย การปรับตัวให้เข้ากับสภาพ อากาศที่ทารุณในเมืองนี้ เป็นสิ่งที่ทุลักทุเล พอสมควรแล้ว การปรับตัวให้เข้าใจ กับระบบการศึกษาและวิชาต่าง ๆ ที่ เรียนนั้น ลำบากไปกว่านั้นอีก เพราะ พื้นฐานการศึกษาที่เคยมีมา หาได้ ๓๔ - ห้องสมุดเก่าแก่ของวิทยาลัย Oral ในฤดูหนาว