การศึกษาและความยากลำบาก วารสารกัลยาณมิตร ปี 2530 ฉบับที่ 8 หน้า 37
หน้าที่ 37 / 122

สรุปเนื้อหา

สอดคล้องกับวิชาที่เล่าเรียนในขณะนี้แต่ ประการใดไม่ สมัยที่เป็นนักเรียนตั้งแต่ ชั้นประถมจนเข้ามหาวิทยาลัย วิชาที่ อาตมาโปรดปรานที่สุดคือวิทยาศาสตร์ กับคณิตศาสตร์ เพราะเป็นสิ่งที่น่า อัศจรรย์ เต็มไปด้วยเหตุด้วยผล ชวนให้ น่าติดตาม ส่วนวิชาทางภาษาและ วรรณกรรม เป็นเรื่องที่อาตมาสนใจน้อย ที่สุด ภาษาและวรรณคดีอังกฤษนั้น และข้อกำหนดกฎเกณฑ์ในภาษาไทยนั้น นอกจากจะจุกจิกแล้ว ยังไม่มีความ แน่นอนรัดกุม มีวิธีการผสมพยัญชนะ สระ วรรณยุกต์ ที่น่าปวดหัว คะแนน สอบในวิชาภาษาไทยของอาตมา จึงตกต่ำ จนน่าใจหาย และสำหรับคำถาม ข้อไหนที่ให้มีการเปรียบเทียบศัพท์ภาษา บาลี-สันสกฤตด้วยแล้ว แทบจะเรียกได้ ว่า ไม่เคยได้รับคะแนนจากข้อนั้นเลย เมื่อจบสองเทอมแรก นักศึกษาทุกคน จะต้องรู้ไวยากรณ์สันสกฤตทั้งหมดต้อง สามารถแปลและแต่งประ

หัวข้อประเด็น

- การศึกษาและความยากลำบาก

ข้อความต้นฉบับในหน้า

สอดคล้องกับวิชาที่เล่าเรียนในขณะนี้แต่ ประการใดไม่ สมัยที่เป็นนักเรียนตั้งแต่ ชั้นประถมจนเข้ามหาวิทยาลัย วิชาที่ อาตมาโปรดปรานที่สุดคือวิทยาศาสตร์ กับคณิตศาสตร์ เพราะเป็นสิ่งที่น่า อัศจรรย์ เต็มไปด้วยเหตุด้วยผล ชวนให้ น่าติดตาม ส่วนวิชาทางภาษาและ วรรณกรรม เป็นเรื่องที่อาตมาสนใจน้อย ที่สุด ภาษาและวรรณคดีอังกฤษนั้น และข้อกำหนดกฎเกณฑ์ในภาษาไทยนั้น นอกจากจะจุกจิกแล้ว ยังไม่มีความ แน่นอนรัดกุม มีวิธีการผสมพยัญชนะ สระ วรรณยุกต์ ที่น่าปวดหัว คะแนน สอบในวิชาภาษาไทยของอาตมา จึงตกต่ำ จนน่าใจหาย และสำหรับคำถาม ข้อไหนที่ให้มีการเปรียบเทียบศัพท์ภาษา บาลี-สันสกฤตด้วยแล้ว แทบจะเรียกได้ ว่า ไม่เคยได้รับคะแนนจากข้อนั้นเลย เมื่อจบสองเทอมแรก นักศึกษาทุกคน จะต้องรู้ไวยากรณ์สันสกฤตทั้งหมดต้อง สามารถแปลและแต่งประโยคสันสกฤต ได้ถึงความสามารถระดับหนึ่ง และยัง ต้องมีความรู้ทางประวัติศาสตร์และ วัฒนธรรมอินเดียอย่างดีอีกด้วย เกือบ ทั้งหมดเป็นสิ่งที่ไม่มีการสอนในชั้นเรียน นักศึกษาต้องรู้จักขวนขวายไปค้นคว้า เอาเอง การเรียนกับอาจารย์ในชั้นเรียน นักศึกษาต่างร่ำลาแยกย้ายกลับบ้าน เมื่อ.....อบสิ้นสุดลง เป็นสิ่งที่ทางโรงเรียนบังคับเคี่ยวเข็ญ ตั้งแต่เด็ก ให้ท่องให้อ่านให้จำจนเป็น นิสัย เพราะเป็นวิชาที่แข็งและเป็นความ ภูมิใจของอัสสัมชนิกทั้งหลาย จึงพอเอา ตัวรอดได้ ส่วนวิชาภาษาและวรรณ คดีไทย เป็นที่สุดแห่งความน่าเบื่อหน่าย ทั้งปวง และรากเหง้าแห่งความเบื่อหน่าย เหล่านี้ มาจากความจริงสองประการคือ ภาษาไทยเต็มไปด้วยศัพท์ภาษาบาลีและ สันสกฤต อย่างแทบจะแยกกันไม่ออก กัลยาณมิตร/สิงหาคม ๒๕๓๐ สมัยที่สอบเข้ามหาวิทยาลัย ได้คณะ แพทยศาสตร์นั้น รู้สึกโล่งอกเป็นอย่างยิ่ง ที่ว่า ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป เราจะไม่ ต้องมาลำบากลำบนกับการศึกษาภาษา ที่จุกจิกพวกนี้อีกแล้ว แต่ในขณะนี้ ทุกอย่างกลับตรงข้าม อาตมากำลังศึกษาไวยากรณ์ของภาษา ที่เป็นรากเหง้าแห่งความน่าเบื่อเหล่านั้น อย่างเอาจริงเอาจัง เพราะช่วงเวลาที่ ภาควิชาสันสกฤตกำหนดให้นั้น สั้นมาก เป็นเพียงส่วนประกอบเท่านั้น เมื่อเรียน จบสองเทอม จะมีการสอบ ซึ่งนักศึกษา จำเป็นต้องผ่าน ถ้าสอบตก จะมีโอกาส แก้ตัวได้อีกเพียงครั้งเดียวเมื่อจบเทอม ที่สาม มิฉะนั้น ก็หมดสภาพนักศึกษา ไปโดยปริยาย อาตมามั่นใจว่า ระบบ การเรียนการสอนและเงื่อนไขเหล่านี้ เป็นเจตนาอย่างหนึ่งของมหาวิทยาลัย ที่พวกอาจารย์ต้องการจะคัดคุณภาพ นักศึกษาเป็นครั้งที่สองแล้วยังต้องการ ๓๕
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More