การจัดการและความซื่อสัตย์ในความสัมพันธ์ : หน้า 100/122

GG แปลงความคิดเช่นนี้ ท่านมารดาและบิดาผู้รู้จักนิสัยของ ข้าพระองค์ดีว่า ถ้าต้องการอะไรจะต้องให้ได้มาแต่ไหน แต่ไรแล้ว ก็ตกลงใจที่จะเลือกเอาข้างฝ่ายให้ข้าพระองค์ มีชีวิตอยู่ต่อไป “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ! ด้วยการจัดการของท่าน บิดาที่ใช้เงินเป็นสินจ้างรางวัลแก่ราชบุรุษผู้เกี่ยวข้องใน การนี้อย่างมากมาย นักโทษคนอื่นก็ถูกนำตัวไปฆ่าแทน และชายหนุ่มผู้นั้นก็เป็นอิสระมาอยู่ร่วมปราสาทกับ ข้าพระองค์ ยิ่งนึกถึงความเลวทรามตลอดจนความ ซื่อสัตย์หวังดีอย่างโง่ ๆ ของตนเองในเรื่องนี้แล้ว ข้า พระองค์ก็ใคร่จะเปิดเผยให้ทรงทราบทั้งสิ้นว่า ข้าพระ องค์ดีต่อเขาเพียงไร แต่เขากลับทรยศต่อข้าพระองค์ อย่างหยาบคายร้ายกาจ อย่างที่ไม่นึกว่าจะมีมนุษย์คน ไหนในโลกเป็นได้ถึงเพียงนี้ ซึ่งเมื่อรวมความแล้วก็ต้อง โทษตัวเองอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้” “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ! ความเอาใจใส่ดูแลจัดการ ให้ความสะดวกต่าง ๆ ตลอดจนความเอาอกเอาใจใด ๆ ที่กุลสตรีผู้ได้รับอบรมมาดีจะพึงปฏิบัติชอบต่อสามี ข้าพระองค์มิได้บกพร่องเลยในเรื่องนี้ อาหารการบริโภค และเครื่องใช้แต่ละอย่างละชนิด ข้าพระองค์จัดดูแลเอง เลือกให้เฉพาะของที่ดีและประณีต เท่าที่ผู้เกิดมาในสกุล เศรษฐีจะหามาใช้ได้ทั้งสิ้น ข้าพระองค์พยายาม ใช้ความสังเกตความรู้ และความฉลาดทั้งปวงที่จะมี ได้ เพื่อสอดส่องดูว่าอะไรจะเป็นการนำความสุขใจมาให้ แก่สามีแล้ว ก็ได้จัดเตรียมไว้ให้อย่างพรักพร้อม ไม่บกพร่อง จนข้าพระองค์เกือบจะกลายเป็นหมอดูผู้อ่าน ความต้องการ ความพอใจหรือไม่พอใจอะไรของสามี ได้หมดสิ้น ทั้งนี้ด้วยความประสงค์อย่างเดียวว่า เมื่อ ข้าพระองค์มีความซื่อสัตย์จงรักภักดีต่อเขาแล้ว ขอให้เขา เพียงได้เห็นหรือสํานึกในเจตนาดีของข้าพระองค์สัก น้อยหนึ่ง ก็เป็นที่พอใจยิ่งแล้ว ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ เกิดเป็นผู้หญิงนี้ดูเหมือน จะมีแต่ทางเสียหายไปเกือบทุกอย่าง เราทำดีต่อเขาสัก เพียงไรก็ตาม แต่เมื่อเขาทรยศคดโกงเรา คนก็หันมาด่า ผู้หญิงอีกว่า โง่ ไม่รู้จักรักษาตัว หรือที่ชอบกล่าว ทับถมก็ถึงกับกล่าววาจาสมน้ำหน้า ถ้าเราทำตัวไม่ดี ด้วย ก็ไม่ต้องกล่าวละ ว่าจะไม่ถูกตำหนิติเตียนกันอื้อ จาวสักเพียงไร เวลาผู้ชายทำผิดทำชั่ว ดูเหมือนจะไม่มี ใครเอาใจใส่กันมากนัก บางครั้งก็คล้าย ๆ จะให้อภัยกัน ไปในที่ว่า ผู้เป็นชายก็ต้องมีเกเรหรือซุกซนบ้างเป็น ธรรมดา ทั้งนี้จะหาว่าผู้ชายเป็นฝ่ายรู้ฉลาดข้างเดียวก็ไม่ เชิง เพราะผู้หญิงส่วนใหญ่ก็ดูเหมือนจะเข้าข้างตนเอง เฉพาะเมื่อตนเป็นผู้ถูกติเท่านั้น แต่พอคนอื่นที่ไม่ใช่พวก พ้องของตนพลาดพลั้งอะไรลงไป ก็ดูเหมือนจะถูก ผู้หญิงเพศเดียวกันนั่นแหละ ช่วยกันซ้ำเติมจนเกือบจะไม่ มี น “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ! ปากคนนี้สำคัญนัก คนดี ๆ เขาจะช่วยกันโค่นให้กลายเป็นคนที่น่ารังเกียจ คล้ายของโสโครกก็ได้ คนที่เลวทรามหาอะไรไม่ได้สัก นิด ถ้าเขาจะยกกันแล้ว บางทีก็พร่ำพรรณนาสรรเสริญกัน เสียอย่างเลิศลอย ของร้อนเขาเอาปากเป่าให้เย็นก็ได้ มือหนาวเย็นเป็นเหน็บเขาเอาปากเป่าให้ร้อนก็ได้ ข้า พระองค์จึงรู้สึกว่าปากของคนนี้ ช่างเป็นสิ่งที่น่าหวาด หวั่นเสียนี่กระไร?” “ดูก่อนปริพาชิกา! จงเล่าเรื่องของเธอต่อไปเถิด ปัญหาเรื่องปากคนนั้น ก็ไม่เชิงจะมีแต่ทางร้ายโดยส่วน เดียว คนในโลกก็มีดีบ้างชั่วบ้าง คนชั่วแม้จะทำให้ ใครสรรเสริญ ได้ ก็คงไม่นานนัก คนที่แม้จะมีใคร ติบ้าง แต่ถ้าดีเสมอต้นเสมอปลายแล้ว เสียงนั้นก็ จะกลายเป็นเสียงชมในภายหลัง ข้อสำคัญขอให้ ตั้งอยู่ในความดี ให้พยายามละเว้นความชั่ว ธรรมยังหาพอได้อยู่ในโลกนี้ ถ้าตั้งอยู่ในธรรมแล้ว ก็ดูไม่น่าวิตกกังวลอะไรนัก “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ! บางทีจะเป็นด้วยข้า พระองค์นึกถึงเรื่องของตนเองมากไปสักหน่อย จึงอดรู้สึก ไม่ได้ว่าในโลกนี้คนที่เห็นอกเห็นใจผู้อื่นมีน้อยไป มี แต่คนที่ชอบเหยียบย่ำซ้ำเติมคนที่ล้มแล้วโดยมาก บัดนี้ ข้าพระองค์จะเล่าเรื่องที่ค้างอยู่ต่อไป : อ่านต่อ บับหน้า กัลยาณมิตร/สิงหาคม ๒๕๓