ข้อความต้นฉบับในหน้า
ชีวิตการอบรม
ธรรมทายาท
ธรรมทายาทหญิง สุวรรณา แซ่ลิ้ม
คือ พ่อแก้วชี้แนวธรรมนำชีวิต
คือ นิมิตติดสว่างกลางใจหมอง
คือ พ่อพระยามลูกล้มคอยประคอง
คือ หลวงพ่อ ของเราชาวธรรมกาย
ถ้าพูดถึงวัดเมื่อก่อนนี้ ข้าพเจ้าก็
จะนึกถึง พระ มรรคทายก เด็กวัด เมรุ
ความง่วงนอนในการฟังเทศน์ แล้วก็สุนัข
ไม่ใช่ว่าข้าพเจ้าจะไม่สนใจวัดเลย ข้าพ
เจ้าก็เคยไปมาแล้วหลายวัด แต่สิ่งที่
ข้าพเจ้าได้ก็คือ ความเมื่อย ความง่วง
นอน และความเบื่อหน่าย จนข้าพเจ้า
เคยคิดว่า วัดจะเป็นสถานที่ให้เราเป็น
คนเฉื่อย เศร้าซึมอยู่ตลอดเวลา เพราะ
ไม่ว่าอะไรก็ดูจะทุกข์ไปหมด ประกอบ
กับที่ข้าพเจ้าเป็นเด็กกำพร้าจึงไม่ค่อย
สนใจ เพราะเคยคิดว่าศาสนาก็ช่วยอะไร
เราไม่ได้นอกจากตัวเอง แต่แล้วสิ่งที่
ข้าพเจ้าเคยคิดก็ต้องเปลี่ยนไป เดี๋ยวนี้
ข้าพเจ้าคิดว่าข้าพเจ้าเป็นหนี้บุญคุณ
พระพุทธศาสนาเป็นอย่างมาก เมื่อข้าพ
เจ้าได้มา และได้เข้ารับการอบรมธรรม
ทายาทหญิงรุ่นคิมหันต์ ภาคฤดูร้อน ปี
๒๕๓๐ นี้ ที่วัดพระธรรมกาย
คำว่า อดทน มันมีเพียง ๒ คำ
แต่ก็ด้วยคำ ๒ คำนี้ จึงทำให้ข้าพเจ้า
ต้องตัดสินใจมาเข้าอบรมที่วัดพระธรรม
กาย และคำ ๒ คำง่าย ๆ นี้ แต่ทำไม
กัลยาณมิตร/สิงหาคม ๒๕๓๐
นะ มันถึงทำได้ยากจนทำให้บุคคล
หลาย ๆ คนต้องประสบความล้มเหลว
เพราะขาดคำนี้มามากต่อมาก ในชีวิต
ของข้าพเจ้า ข้าพเจ้านึกทบทวนถึงเวลา
ที่ผ่าน ๆ มา ชีวิตของข้าพเจ้ามีโอกาส
ดีกว่าหลาย ๆ คนมากนัก ก่อนที่พ่อ
ของข้าพเจ้าจะเสียชีวิต ข้าพเจ้ามีโอกาส
ได้ไปอยู่บ้าน หรือสถานที่ดี ๆ หลายแห่ง
และแต่ละที่ก็ให้ความอุปถัมภ์ อบอุ่นดี
ทุกท่าน แต่พอมีอุปสรรคเข้าหน่อยก็จะ
คิดทันทีว่าทนไม่ได้แล้ว อยู่ไม่ได้แล้ว
ข้าพเจ้าคิดเสมอว่าอดทนดี แต่พอมี
เหตุการณ์ที่มากระทบกระทั่งก็ไม่ทราบ
ได้ว่าคำ ๒ คำง่าย ๆ มันไปอยู่ที่ไหน
ข้าพเจ้าถามตัวเองตลอดเวลา เอ...คง
ไม่ตลอดเวลาหรอก คงจะบ่อย ๆ มาก
และอะไร
กว่าว่า เราทนอะไรไม่ได้
ที่ทำให้เราพลาดโอกาสดี ๆ หลายต่อ
หลายครั้ง คำตอบส่วนใหญ่ก็คือ ทนไม่
ได้ที่จะให้ใครมาว่าโดยที่ไม่มีความผิด
แล้วจึงต้องเถียงเขา ไม่ว่าเขาจะเป็นใคร
ทนไม่ได้ที่จะให้ใครมาพูดกระแนะกระ
แหน ทนไม่ได้ที่จะให้ใครมาดูถูกศักดิ์ศรี
ทั้ง ๆ ที่ศักดิ์ศรีตัวเองก็ไม่ค่อยจะมี
นักหรอก ข้าพเจ้าเคยถามตัวเองว่า
“ทำไมนะ” เราก็มีเหตุผลที่อยากจะช่วย
เหลือเขา ถ้าเราช่วยได้ เราก็ทำ เราไม่
เคยทำในสิ่งที่ตัวเราเองเรียกว่าผิด แต่
ทำไมนะถึงไม่ค่อยมีคนชอบเราเมื่อรู้จัก
กับเราและสนิทกันแล้ว ข้าพเจ้าพยา
ยามอยู่หลายครั้งเพื่อจะหาคำตอบนี้ ไม่
มีใครตอบข้าพเจ้าได้แม้แต่จิตแพทย์
๖๗
Kalyanamitra.org