ข้อความต้นฉบับในหน้า
บางครั้งข้าพเจ้าก็ทดลองเป่าลมปากดู
จะเห็นเป็นไอน้ำสีขาวพ่นออกมา
น้ำที่มีอยู่ข้างถนนจะจับตัวเป็นน้ำ
แข็ง วันแรกสุดที่พวกเราได้พบกับ
หิมะที่โปรยปรายลงมา และกองหิมะ
สีขาว พวกเรานักเรียนต่างชาติตื่น
เต้นมาก ว่างจากชั่วโมงเรียนแล้ว
จะออกไปเล่นหิมะกัน กล่าวกัน
ว่าตอนหิมะตก อากาศจะหนาว
น้อยกว่าตอนที่ หิมะกำลังละลาย
เวลาหิมะตกมาก ๆ จะดูขาวโพลน
หิมะครั้งแรกในชีวิตกับคุณแดงที่โตเกียว
สวยงามมาก แต่ตามถนนหนทางที่
คิดถึงบ้านมาก เป็นปกติของคนเราที่
มีหิมะและรถยนต์วิ่งผ่านไปมานั้น หวัดญี่ปุ่นเล่นงาน
จะดูเลอะเทอะไปด้วยฝุ่นสกปรก
ยามใดที่รถยนต์ต้องวิ่งไปตามถนนที่
มีหิมะซึ่งถนนจะลื่นมาก เขาใช้
โซ่ชนิดหนึ่งพันที่ขอบล้อรถยนต์เพื่อ
กันไม่ให้รถลื่นไหลและจะทำให้เกิด
อุบัติเหตุ
ที่ใดที่มีหิมะตกมาก ๆ บางครั้ง
เด็กญี่ปุ่นจะปั้นตุ๊กตาที่เรียกว่า “ยูกิดา
รุมะ” หรือไม่ก็ขุดเป็นอุโมงค์หิมะแล้ว
เอาขนมเข้าไปนั่งกิน นอนเล่นอย่างสนุก
สนาน เกาะฮอกไกโดซึ่งอยู่ทางตอน
เหนือของญี่ปุ่นจะเป็นพื้นที่ที่มีอากาศ
หนาว หิมะจึงตกมาก ทุกปีเขาจะจัด
นิทรรศการหิมะกลางแจ้ง ซึ่งเขาจะปั้นหิมะ
เป็นรูปต่าง ๆ เช่น ปราสาทราชวัง, รูป
ปั้นต่าง ๆ จะมีนักท่องเที่ยวจากในและ
นอกประเทศไปชมนิทรรศการนี้ หรืออาจ
จะไปเล่นสกีที่ฮอกไกโด (ในยามฤดูร้อน
คนญี่ปุ่นที่หลบลมร้อนก็มักจะไปที่เกาะ
นี้ เนื่องจากอากาศไม่ค่อยร้อน คงจะ
คล้าย ๆ กับที่คนไทยหนีร้อนไปเชียง
ใหม่ของเราอย่างนั้น)
อยู่ญี่ปุ่นได้ประมาณหนึ่งเดือน
มีอยู่วันหนึ่ง ข้าพเจ้าก็ล้มหมอนนอนเสื่อ
ด้วยไข้หวัด อาจจะเป็นการที่ร่างกาย
ปรับตัวเองให้เข้ากับสภาพอากาศของ
ญี่ปุ่นก็เป็นได้ ส่วนใหญ่แทบทุกคนที่
ไปญี่ปุ่นใหม่ ๆ มักจะเป็นกัน ไข้หวัด
ญี่ปุ่นนั้นรุนแรงมากยังกะไข้หวัด
ใหญ่ของบ้านเรา เพราะมันทำให้อ่อน
เปลี้ยเดินแทบไม่ได้อยู่ถึง ๒-๓ วัน ช่วง
ที่นอนซมด้วยพิษไข้นั้นทำให้ข้าพเจ้า
เมื่อเดินทางไปต่างถิ่น มักจะสนุก
เพลิดเพลินกับสิ่งแปลก ๆ ใหม่ ๆ
ที่ตื่นตาตื่นใจ จนลืมคิดถึงบ้านไป
ระยะหนึ่ง แต่เมื่อชักจะชินชากับสิ่ง
แวดล้อมแล้ว เราจะหวนคิดไปถึงพ่อ
แม่ ญาติพี่น้องและเพื่อน ๆ ของเรา
สมัยเด็ก ๆ ข้าพเจ้าค่อนข้างจะเป็นเด็ก
เกเรเล็กน้อย บางครั้งจึงโดนคุณแม่ตีเอา
แทนที่จะสำนึกในความผิด ข้าพเจ้ากลับ
นึกน้อยใจว่าท่านไม่รักเรา และเคยคิด
ว่า ถ้ามีโอกาสออกจากบ้านเมื่อไหร่
๑๐๐