ความหลังของปริพาชิกา : หน้า 97/122

บทที่ ๒๐ ความหลังของปริพาชิกา ธนิยะได้แจ้งให้สุรเสนะทราบว่า รุ่งขึ้นเวลา เที่ยงแล้วจะพาไปเฝ้าสมเด็จพระบรมศาสดา ณ เชตวนาราม สุรเสนะซึ่งสนใจจะได้ถวายบังคม พระผู้เป็นธรรมราชาอยู่แล้ว ก็ปลาบปลื้มยินดี เหลือที่จะประมาณได้ ครั้นได้เวลากำหนด ธนิยะ มอบหมายให้ติมพรุคุมการค้าอยู่ ณ หมู่เกวียน แล้ว ก็พาบุตรผู้เป็นที่รักเดินทางตรงไปยังเชตวนา ราม อย่างเต็มไปด้วยความรู้สึกเป็นสุขใจ ครั้นถึงพระคันธกุฏีที่ประทับ ดูประหนึ่งว่า พระองค์จะทรงคอยรอรับธนิยะและบุตร ซึ่งเดิน ทางข้ามเขตแคว้นทั้งหลายมาด้วยความเหนื่อย ยากอยู่แล้ว ธนิยะและบุตรก็ได้มีโอกาสคลานเข้า ไปเฝ้ากราบแทบพระบาทโดยใกล้ชิด มือของ ธนิยะจับข้อพระบาทของพระบรมศาสดา ปากก็พร่ำ พรรณนาถึงความที่ตนจากไปนานตามประสา ของคนค้า แต่ยังคงรำลึกถึงพระคุณอยู่ตลอด เวลา “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ! เป็นที่น่ายินดียิ่งนักพระ เจ้าข้า! ที่กองทัพธรรมของพระองค์ได้แผ่ไปตั้งมั่นเป็น หลักฐานในคามนิคมชนบทราชธานีนั้น ๆ ยังความร่มเย็น เป็นสุขและความสว่างไสวในการดำเนินชีวิต ให้เกิดแก่ ประชานิกรทั่วไป ธรรมของสมเด็จพระผู้มีพระ ภาค เป็นประหนึ่งโอสถที่รักษาไข้หนักทางจิต ใจของผู้ประสบทุกข์ เป็นประหนึ่งพี่เลี้ยงที่คอย ประคองชีวิตของบุคคลไว้ มิให้พลาดพลั้งลงได้ โดยง่าย ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ! แม้เมื่อวานนี้ ข้าพระองค์ ก็ยังได้เห็นและได้ฟังท่านพระธรรมเสนาบดีสารีบุตร โต้ตอบกับปริพาชิกาสาวผู้หนึ่ง ท่านได้ทำให้นางเห็น หลักธรรมปฏิบัติ อันประกอบด้วยเหตุผลในศาสนานี้ นับ เป็นข้อที่ควรสรรเสริญและปลื้มปีติในความปรีชาสามารถ ของพระอัครสาวกเป็นอย่างยิ่ง” ยังมิทันที่สมเด็จพระบรมศาสดาจะตรัสประการ ไร พระสารีบุตรเถรเจ้าพร้อมด้วยภิกษุสัทธิวิหาริก ๒ รูป ก็ได้เดินเข้ามาในบริเวณพระคันธกุฎี มีปริพาชิกาสาวผู้ นั้นตามมาด้วย ปริพาชิกานั้นเมื่อมาในที่เฉพาะพระ พักตร์ของสมเด็จพระบรมศาสดา ก็หมอบลงกราบแล้วสะ อื้นไห้ ดั่งว่าได้ประสบความโศกเศร้าอย่างใดอย่างหนึ่ง มาอย่างรุนแรง พระธรรมเสนาบดีสารีบุตร ถวายบังคมพระศาสดา แล้วกราบทูลว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ! ปริพาชิกาผู้นี้ใคร่จะ ขอบวชในสำนักของพระผู้มีพระภาค เพื่อเรียนรู้พุทธมนต์ และอาศัยพระธรรมของพระตถาคตเจ้าเป็นประทีปส่อง ทางแห่งชีวิต” ลำดับนั้น สมเด็จพระบรมศาสดาก็ได้มีพระพุทธ ดำรัสอันไพเราะ มีพระกระแสสำเนียงปานประหนึ่งจะ ถอนเสียสิ้นซึ่งความทุกข์ระทมใจของผู้ได้สดับ เป็นความ ธรรมนิยาย สุชีพ ปุญญานุภาพ กองทัพธรรม กัลยาณมิตร/สิงหาคม ๒๕๓๐ Kalyanamitra.org ๙.๕