ความรักและความสัมพันธ์ : หน้า 109/122

หาความรักจากผู้หญิงได้เสมอไป” “รายพ่อวุฒินี่ ท่าจะดูดีกว่า เพื่อนกระมังจ๊ะ" มารดาเปรยขึ้นมา บ้าง “จ้ะแม่ พี่วุฒิเป็นคนดีมาก เป็น คนดีที่สุดสำหรับลูก” แตงไทยยอมรับกับ มารดาแล้วนั่งนิ่ง แววตาอันสดใสของ เธอ ทอดไกลไปเบื้องหน้า ประหนึ่งกำลัง รำลึกถึงความดีงามของเขาผู้นั้น "อ้าว แล้วทําไมแม่แตงไทยให้พ่อ แม่ปฏิเสธเขาไปล่ะ” ประการแรก และเมื่อได้สนทนากัน สาระ แง่คิดที่ได้รับฟังจากวุฒิ ได้ก่อให้เกิด ความเบิกบานใจอย่างยิ่งแก่แตงไทย ด้วยเช่นกัน เขาจึงเป็นชายหนุ่มที่เธอ ให้ความคุ้นเคย พูดคุยด้วยมากที่สุด โดยไม่คาดคิดเลยว่าการให้โอกาสพบปะ พูดคุยแต่เขาเป็นพิเศษเช่นนั้น จะเป็นการ เพิ่มพูนความรัก ความภูมิใจและความ ปรารถนาที่จะได้เธอมาอยู่ชิดใกล้มาก ขึ้น ดุจดังดอกไม้งามที่หอมหวาน ยิ่งอยู่ ใกล้ ก็ยิ่งให้แต่ความชื่นอกชื่นใจ ใคร ๆ สดชื่น สบายใจ ตลอดเวลาที่คบหากับ เขานั้นคือ...คือความรัก แต่มันไม่ใช่จะ พ่อจ๋า แม่จ๋า มันไม่ใช่ความรัก" แตงไทยเผยความรู้สึกด้วยเสียง แผ่วเบา สั่นสะท้านด้วยความปั่นป่วนใจ “แล้วความรักของลูกมันเป็นยังไง กันล่ะ แตงไทย คำถามที่หญิงสาวไม่สามารถให้ ค่าตอบได้นั้น ดังก้องอยู่ในโสตประสาท ทุกขณะจิต ความรักเป็นเรื่องของ หัวใจ เป็นปรากฏการณ์แห่งความ คิดนึกที่ซับซ้อน ละเอียดอ่อน จน ลูกได้พยายามแล้ว พยายามที่จะ ไม่รักเขา เราพยายามที่จะไม่รักกัน ลูกรู้ตัวดีทุกขณะว่า เรา ไม่คู่ควรกัน เศรษฐีทองและภรรยามองหน้า ลูกสาวอย่างไม่เข้าใจความคิดของเธอ เอาจริง ๆ วุฒิเป็นชายหนุ่มที่สุภาพ เรียบร้อย เป็นลูกผู้ดีมีตระกูลในเมือง ทั้งยังมีวิชาความรู้สูงเป็นที่เคารพนับถือ ของผู้คน เมื่อได้รู้จักกับแตงไทยในงาน แต่งงานญาติผู้พี่ของเธอ เขาบังเกิด ความประทับตาประทับใจในมารยาทที่ แช่มช้อย กิริยาที่นุ่มนวล คำพูดอันบ่ง บอกถึงสติปัญญาอันเฉียบแหลมของเธอยิ่ง ไปกว่าความสวยงามน่ารัก อันหนุ่มน้อย หนุ่มใหญ่ทั้งหลายพากันหลงใหลเป็น ก็ใคร่จะได้เด็ดมาดอมดมแต่เพียงผู้ เคียวกระนั้น เมื่อบิดามารดาของชายหนุ่ม เดิน ทางมาสู่ขอแตงไทยแก่ลูกชายนั้น จึงเป็น ที่คาดหมายกันว่า ครั้งนี้ คงจะไม่มีอุป สรรคอันใด ท่านเศรษฐีทองกับภรรยา คงจะได้จัดงานมงคลใหญ่เป็นแน่แท้ แต่เมื่อผู้มาเยือนต้องเดินทางกลับ ไปพร้อมกับความผิดหวัง จึงสร้างความ ประหลาดใจแก่ทุกคนเป็นอันมาก “พี่วุฒิ เขาเป็นคนที่ลูกคิดว่าถูก ใจที่สุด ลูกเคยคิดว่า ความรู้สึก สุข ยากเกินกว่าจะอธิบายแก่ใครได้ นอกจากจะปล่อยให้เป็นไปตามสัม ผัสของกระแสใจ จึงจะตระหนักรู้ได้ ภายในหัวใจตน สำหรับความรู้สึกที่ มีต่อวุฒินั้น แม้แตงไทยจะเคยเข้าใจว่า เป็นความรู้สึกที่เรียกว่า “ความรัก” แต่ ครั้นเมื่อเขาบอกรัก เธอก็ตกใจ และไม่ สามารถยอมรับได้ ครั้นเขาจัดผู้ใหญ่มา สู่ขอ เธอก็จำต้องปฏิเสธ เพราะเพิ่งประ จักษ์แก่ใจว่า ยอมรับนับถือเขาเหมือน เพื่อนเหมือนพี่เท่านั้น ความผูกพันทาง ใจที่น่าจะมีต่อกันฉันคู่รักนั้น มิเคยบังเกิด ขึ้นในหัวใจแม้แต่น้อย แตงไทยอายุ ๒๐ ปี ตลอดชีวิตที่ ผ่านมาในครัวเรือนท่านเศรษฐีทอง เธอ ได้รับการอบรมเลี้ยงดูอย่างดี มีผู้ใหญ่ ในบ้าน คอยควบคุมดูแลให้ฝึกฝนการ บ้าน การเรือน งานฝีมือ เย็บปัก ถักร้อย ดอกไม้ใบตอง มีมารดาคอย ตักเตือนว่ากล่าวในด้านการวางตัววาง ตนให้งดงามเหมาะสม และด้วยเหตุที่ ท่านเศรษฐีและภรรยามีลูกเพียงคน เดียว จึงได้ให้ทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตแก่ บุตรสาว รวมทั้งโอกาสในการศึกษาเล่า กัลยาณมิตร/สิงหาคม ๒๕๓๐ Kalyanamitra.org 100