ความกลัวในผู้ปกครองและผู้บริหาร : หน้า 54/122

๕๒ Kalyanamitra.org ประการที่ ๒ กลัวความฉุน เฉียวเกรี้ยวกราด พวกเราที่บวชใหม่ที่นั่งอยู่ที่นี่ลอง ถามตัวเองซิครับ เคยรู้สึกหวาดกลัว หรือของผู้ปกครองบ้างไหม หรือถ้า ความฉุนเฉียวเกรี้ยวกราดของเจ้าอาวาส ย้อนกลับไปถึงสมัยเป็นเด็ก เคยกลัวพ่อ ซึ่งถ้าเอาแต่ไม้เรียวเฆี่ยน มันก็ไม่เท่า ไหร่หรอก แต่ถ้าท่านหาไม้เรียวไม่ได้ เอาตะพดตีหมามาตีเราแทนก็แย่ ดีไม่ดี หาตะพดไม่ได้เตะเราเข้าให้ ลูกบ้าน หรือพระลูกวัดก็กลัวความเกรี้ยวโกรธ โกรธาของผู้ปกครองเหมือนกันทั้งนั้น ประการที่ ๓ กลัวการกลั่นแกล้ง กลัวถูกรังแกจากผู้ปกครอง ใคร ไม่เคยเจอด้วยตัวเองอาจจะนึกไม่ออก แต่ว่าแต่ละคนล้วนยังไม่หมดกิเลสด้วย กันทั้งนั้น อาจจะถูกกิเลสครอบงำให้ทำ การเอาเปรียบเบียดเบียนเมื่อไรก็ได้ ดัง นั้น ถ้าไม่ระวังความประพฤติให้ดี ผู้ บริหารวัดคือเจ้าอาวาสเอง หรือคณะ ผู้แทนที่ท่านแต่งตั้ง จึงเป็นบุคคลที่ผู้อยู่ ใต้บังคับบัญชา หรือผู้ที่อยู่ใต้การปก ครองต่างหวั่นกลัวกันทั่วหน้า ประการที่ ๔ กลัวความเหยาะ แหยะอ่อนแอของผู้บริหาร ความกลัวประเภทนี้เกิดขึ้น เพราะ หัวหน้าหรือผู้ปกครองไม่เข้มแข็งพอ เหยาะแหยะอ่อนแอ มีอำนาจแล้วไม่ใช้ อำนาจ ปล่อยให้ลูกวัดบางคนไปใช้ อำนาจของท่านแทน ยืมตำแหน่งของ กัลยาณมิตร/สิงหาคม ๒๕๓๐