การปฏิบัติธรรมเพื่อพ้นทุกข์ : หน้า 79/122

(ต่อจากฉบับที่แล้ว) “ฉันคิดว่า คำสอนขั้นพื้นฐาน ของศาสนาต่าง ๆ ในโลกนี้ ส่วนมาก มุ่งให้คนประพฤติดี ประพฤติชอบ เพื่อที่จะสามารถอยู่ร่วมกันอย่าง สันติสุข แต่พระพุทธศาสนาวิเศษ กว่าศาสนาอื่น ๆ ตรงที่ ชี้ทางไป นิพพานแก่ชาวโลกได้” วีณาพยายาม ใช้สายตาสะกดผู้ฟังให้อยู่ในอาการ สงบ เพราะต้องการให้ทุกคน ได้รับฟัง วาทะของเธอจนจบ ก่อนที่จะแยกย้ายกัน กลับบ้าน "ตั้งแต่คุยกันมาในคืนนี้ ฉันก็รู้ ว่าพวกเรามีทุกข์กันทุกคน แต่เหตุที่เรา เคยชินกับความทุกข์ ก็เลยไม่ค่อยเดือด ร้อนนัก แต่ก็มีบางคนที่ยังเศร้าโศกอยู่ มาก หรือบางคนที่ไม่รู้วิธีปฏิบัติ ให้พ้น ทุกข์ที่ถูกต้อง ก็หาวิธีผิด ๆ มาใช้ เช่น ผู้ชายก็กินเหล้าดับกลุ่มดับทุกข์ หรือบาง คนก็ฆ่าตัวตายเพื่อหนีทุกข์ เหตุที่ท่า อย่างนั้นเพราะโง่ มีอวิชชา เขาไม่ รู้หรอกว่าเขาทำบาปอย่างมหันต์ วิธี ปฏิบัติตัวให้พ้นทุกข์นั้นมีอยู่ และถ้า ปฏิบัติได้สมบูรณ์ ก็ไม่ต้องมาเวียนว่าย ตายเกิดกันอีก" "อย่าอารัมภบทยาวนักเลยน่า บอกวิธีไปนิพพานมาเร็ว ๆ หน่อย” พิม พาเร่ง “ถ้าไปนิพพานแล้ว เธอไม่เสียดาย สมบัติร้อยล้านของเธอหรือ” อุษายังไม่ เลิกเย้าแหย่ "คนที่จะไปนิพพานได้ ก่อน อื่นจะต้องเชื่อว่านิพพานมีจริง เข้า ถึงได้จริง จะต้องเชื่อว่าโลกนี้โลก หน้ามีจริง นรกสวรรค์มีจริง กฎแห่ง กรรมมีจริง พระพุทธเจ้ามีจริง บิดา มารดามีคุณแก่เราจริง การต้อนรับ กัลยาณมิตร/สิงหาคม ๒๕๓๐ แขกเป็นสิ่งจำเป็นควรปฏิบัติ โอป ปาติกะเป็นสิ่งที่มีจริง โอปปาติกะ ก็คือ สิ่งมีชีวิตที่เกิดแล้วโตทันที เช่น เทวดา พรหม เปรต อสุรกาย สัตว์ นรก” ที่เธอว่ามานี้บางข้อมันก็เชื่อไม่ไหว นะวีณา" พิมพาออกความเห็น “อย่าง เช่น โลกนี้โลกหน้า หรือโอปปาติกะ อะไรของเธอนี่นะ- การศึกษาสมัยใหม่ที่เน้นเหตุผล เน้นการกระทำที่เป็นวิทยาศาสตร์ เน้น การพิสูจน์หลักฐาน เป็นเหตุให้คนใน ปัจจุบันไม่ยอมเชื่อสิ่งที่ไม่สามารถมอง เห็นได้ด้วยดวงตาธรรมดา ในขณะ เดียวกันก็ไม่ยอมลงมือปฏิบัติเพื่อพิสูจน์ ข้อเท็จจริง ทั้งนี้เพราะมีความลังเลสงสัย ไม่แน่ใจว่าการปฏิบัติจะมีผลทำให้ผู้ ปฏิบัติมีสติวิปลาสไปหรือไม่ หรือบางคน ที่ลงมือปฏิบัติแล้ว ใจร้อนอยากเห็นผล ทันที ครั้นไม่ประสบผลก็วางมือเสีย และเห็นว่าการเชื่อในสิ่งที่ตนเองยังพิสูจน์ ไม่ได้เป็นเรื่องงมงาย “การเชื่อเรื่องโลกนี้โลกหน้า เรื่อง นรกสวรรค์ หรือเรื่องอื่น ๆ ที่ฉันกล่าว แล้วนั้น เรียกว่า “สัมมาทิฐิ" ความ เชื่อที่ถูก พูดง่าย ๆ ก็คือ ศรัทธา นั่นเอง คนเราจะทำสิ่งใดสำเร็จ ต้องปลูก ศรัทธาในสิ่งนั้นเสียก่อน ถ้าเราไม่มี ศรัทธา หรือขาดความเชื่อมั่นในสิ่งที่ เราจะทำ เราก็ทำสิ่งนั้นไม่สำเร็จ จริงไหมจ๊ะ ยกตัวอย่าง เช่น เรื่องเชื้อโรค เราเองไม่เคยศึกษาวิจัย ไม่เคยส่องกล้อง จุลทรรศน์สักที เมื่อหมอเขาบอกว่าเรา เป็นโรคนั้น โรคนี้ เราก็ยอมรับ ยอมกิน ยาตามที่หมอสั่ง โดยไม่เคยลงมือพิสูจน์ เองสักทีว่า การวิเคราะห์โรคของหมอถูก ต้องหรือไม่ แต่เราก็เชื่อหมอ ปฏิบัติ ตามที่หมอสั่ง แล้วเราก็หายจากโรค ใน ท่านองเดียวกัน เราต้องมีศรัทธาใน คำสอนของพระพุทธศาสนาเสียก่อน เป็นเบื้องต้น แล้วเราจะได้คิดในสิ่งที่ ถูกต้องด้วย เช่น เราเชื่อว่าทำดีได้ ดีจริง เราก็คิดจะทำแต่ความดีเท่านั้น ความคิดเช่นนี้ท่านเรียกว่า “สัมมา สังกัปปะ" เป็นวิธีการอันดับที่สองที่จะ เข้าถึงพระนิพพาน -ไม่ใช้ภาษาบาลีได้ไหมจ๊ะ วีณา จ่ายากจัง” มยุรฉัตรถามด้วยความสนใจ แต่ยังรู้สึกว่าภาษาบาลีทำให้จำยาก “ไม่ใช้ก็ได้จ้ะ ข้อแรก หรือ เรียกว่ามรรคที่หนึ่ง ก็คือ เชื่อให้ถูก หรือเข้าใจถูก เมื่อเชื่อถูกแล้ว ก็จะคิดถูก เป็นมรรคที่สอง เมื่อคิดถูกแล้ว ก็จะมี คำพูดหรือ วาจาที่ถูก คือ สัมมาวาจา เธอรู้บาลีไว้หน่อยก็ดีนะจ๊ะ มยุรฉัตร ไม่ ยากหรอกจ้ะ “สัมมา” แปลว่า “ดีงาม” สัมมาวาจา ก็คือ คำพูดที่ถูกต้องดีงาม คือ การไม่พูดโกหก ไม่พูดส่อเสียด ไม่พูดคำหยาบ และไม่พูดเพ้อเจ้อ วีณาอธิบายอย่างช้า ๆ และชัดเจน "อ๋อ สัมมาวาจา ก็คือ ศีลข้อสี่ มุสาวาทา ใช่ไหมจ๊ะ วีณา” อุษาพยา ยามสรุป ตามความเข้าใจของตนเอง “ถูกแล้วจ้ะ สัมมาวาจา เป็นเรื่อง ของศีล" วีณาตอบพร้อมทั้งบรรยาย ต่อไปว่า มรรคข้อถัดไปก็คือ สัมมา กัมมันตะ หมายถึง การงานถูก คือ ไม่ฆ่าสัตว์ ไม่ลักทรัพย์ ไม่ประพฤติ ผิดในกาม หรือถ้าจะประพฤติพรหม จรรย์ด้วยก็ยิ่งดี “มรรคข้อนี้ก็คือ ศีลข้อหนึ่ง ข้อสอง ข้อสามรวมกันใช่ไหมจ๊ะ" พิมพา เริ่มมองเรื่องอย่างรู้แจ้งแทงตลอด “ถูกแล้วจ้ะ” วิณาตอบ 33 Kalyanamitra.org