การเปลี่ยนแปลงในชีวิต วารสารกัลยาณมิตร ปี 2530 ฉบับที่ 8 หน้า 70
หน้าที่ 70 / 122

สรุปเนื้อหา

ข้าพเจ้าได้เปลี่ยนแปลงไปมาก จากคนที่ไม่ค่อย ยอมอดทนนัก กลับทนได้ทุกอย่างแม้แต่การที่ ทนต่อการถูกกระทบกระทั่ง ข้าพเจ้าเคยให้เพื่อนเขียนคำวิจารณ์เกี่ยว กับตัวข้าพเจ้า บางคนบอกว่าดีแล้วกล้า หาญดี บางคนบอกว่าไม่ดี บางคนบอก ว่า เฉย ๆ พอข้าพเจ้าถามไปว่า แล้ว ฉันควรจะทำตัวอย่างไร หรือหนูควรจะ ท่าตัวอย่างไรล่ะ ก็ไม่มีใครตอบได้ หรือตอบก็ตอบแบบไม่แจ่มแจ้ง สรุป ก็คือ ทำตัวธรรมดา ๆ เสียส่วนมาก จน ข้าพเจ้าไม่รู้ว่า ไอ้ธรรมดามันคืออะไร ก็สรุปเอาเองว่าถ้าเราไม่ไปทำความ เดือดร้อนให้ใคร และตัวเองไม่เดือดร้อน ก็พอแล้ว แต่ไม่ใช่มันมีมากกว่านั้นอีก ซึ่งข้าพเจ้าก็ตอบไม่ได้ว่ามันคืออะไร แต่คุณรู้ไหมไอ้ค่าตอบที่ข้าพเจ้าคิดว่า ทั้งชีวิตคงจะหาไม่พบ ซึ่งถ้าเป็นเช่นนั้น มันคงทำให้ชีวิตข้าพเจ้าไม่สมบูรณ์นัก แต่คุณรู้ไห

หัวข้อประเด็น

- การเปลี่ยนแปลงในชีวิต

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ข้าพเจ้าได้เปลี่ยนแปลงไปมาก จากคนที่ไม่ค่อย ยอมอดทนนัก กลับทนได้ทุกอย่างแม้แต่การที่ ทนต่อการถูกกระทบกระทั่ง ข้าพเจ้าเคยให้เพื่อนเขียนคำวิจารณ์เกี่ยว กับตัวข้าพเจ้า บางคนบอกว่าดีแล้วกล้า หาญดี บางคนบอกว่าไม่ดี บางคนบอก ว่า เฉย ๆ พอข้าพเจ้าถามไปว่า แล้ว ฉันควรจะทำตัวอย่างไร หรือหนูควรจะ ท่าตัวอย่างไรล่ะ ก็ไม่มีใครตอบได้ หรือตอบก็ตอบแบบไม่แจ่มแจ้ง สรุป ก็คือ ทำตัวธรรมดา ๆ เสียส่วนมาก จน ข้าพเจ้าไม่รู้ว่า ไอ้ธรรมดามันคืออะไร ก็สรุปเอาเองว่าถ้าเราไม่ไปทำความ เดือดร้อนให้ใคร และตัวเองไม่เดือดร้อน ก็พอแล้ว แต่ไม่ใช่มันมีมากกว่านั้นอีก ซึ่งข้าพเจ้าก็ตอบไม่ได้ว่ามันคืออะไร แต่คุณรู้ไหมไอ้ค่าตอบที่ข้าพเจ้าคิดว่า ทั้งชีวิตคงจะหาไม่พบ ซึ่งถ้าเป็นเช่นนั้น มันคงทำให้ชีวิตข้าพเจ้าไม่สมบูรณ์นัก แต่คุณรู้ไหมว่าข้าพเจ้าได้คำตอบอย่างชัด เจนแจ่มแจ้ง ในสิ่งนี้ที่วัดแห่งหนึ่งที่ครั้ง หนึ่งข้าพเจ้าเคยแอนตี้ เคยคิดจะฉุด เพื่อนให้ออกจากวัดนี้เคยคิดว่า วัดนี้จะ ทำให้เพื่อนข้าพเจ้าเพี้ยน “วัดพระธรรมกาย" วัดนี้ก็คือ สิ่งที่ข้าพเจ้าได้รับจากที่นี่มีมาก มาย ทุกคำถามที่ข้าพเจ้าเคยค้นหาคำ ตอบ แต่ไม่ได้ ข้าพเจ้าก็ได้มารับจากที่นี่ และได้รับมากขึ้นจนข้าพเจ้าอยากจะ ตะโกนออกมาดัง ๆ ว่า ฉันพบแล้ว แสงสว่างของชีวิต ที่จะทำให้ข้าพเจ้า ๖๙ ก้าวไปอย่างถูกต้อง และมั่นคง ก็ ตอนที่ข้าพเจ้าได้ก้าวเข้ามาอบรม เป็นธรรมทายาทหญิง ในวันที่ ๑๖ เมษายน ๒๕๓๐ จนมาถึงวันนี้ ความ อดทนมาเป็นอันดับหนึ่ง สิ่งที่ทําให้ ข้าพเจ้าไม่มีความอดทนก็คือ ขาดความ เคารพ เมื่อก่อนข้าพเจ้าเคยคิดว่า ความเคารพ คือ พนมมือ แล้วพูดคำว่า สวัสดีค่ะ ขอโทษค่ะ ขอบคุณค่ะ แต่คำ ขอโทษไม่ค่อยจะมีนักสําหรับข้าพเจ้า แต่ข้าพเจ้าก็ได้รู้จากหลวงพ่อว่า สิ่งนั้น คือ "การเคารพ" ต่างหากไม่ใช่ "ความเคารพ" ความเคารพคือ การจับถูก หรือมองแต่ในสิ่งที่ดีของเขา แล้วนำมาปฏิบัติ ไม่จับผิดหรือมองสิ่ง ที่ผิดของเขา ข้าพเจ้าไม่ค่อยมีโดย เฉพาะ"การอ่อนน้อมถ่อมตน” ข้าพ เจ้าเป็นคนมี ทิฐิ หยิ่ง จองหอง ยโส อวดดี ทั้ง ๆ ที่ไม่มีดีจะอวดเขาหรอกนะ งๆ เปรียบเสมือนแก้วน้ำที่ว่างเปล่า อย่าง ที่หลวงพี่ฐานวุฑโฒท่านกรุณาสั่งสอน แต่ถ้าเราทำตัวเป็นแก้วน้ำที่ว่างเปล่า วางให้ต่ำกว่าแก้วที่มีน้ำ น้ำนั้นย่อม สามารถไหลลงสู่แก้วเปล่าได้มากกว่า แก้วที่วางอยู่สูงกว่า นอกจากนี้ข้าพเจ้า ยังรู้จักศีล ว่าศีล คือ มิเตอร์วัดความ เป็นคน คนจะเป็นคนได้เต็มตัวต้องประ กอบไปด้วยศีล ๕ เมื่อก่อนข้าพเจ้า ชอบมองแต่สิ่งไม่ดีของผู้อื่นเสียส่วนมาก มอง 1 พอพบก็หมดศรัทธา พอหมดศรัทธาก็ หมดความเคารพ ก็เลยเป็นคนมีทิฐิ คิด ว่า “ก็แค่นี้เองไม่เห็นมีอะไรเลย” ทั้ง ที่สิ่งที่ดีของเขายังมีเยอะแต่เราไม่ยอม นอกจากนี้ข้าพเจ้ายังได้รู้อีกว่า เราเกิดมาทําไม สิ่งที่ข้าพเจ้าได้รับ จากที่นี้ มีมากมายจนถ้าจะบรรยายกัน จริง ๆ ก็คงไม่พอทั้งเล่มก็ไม่พอแน่ ๆ แต่ข้าพเจ้าขอสรุปเฉพาะสิ่งที่สำคัญต่อ ชีวิตข้าพเจ้ามากที่สุดเพียง ๒-๓ ข้อนี้ ข้าพเจ้าได้ทราบอีกว่า บางสิ่งบางอย่าง เราจะตัดสินค่าว่าผิดกับถูกไม่ค่อยได้ แต่ทําไมถึงมีคนไม่ค่อยพอใจ โดยเฉพาะ ผู้ใหญ่ ก็เพราะเราไม่ได้คิดว่าสมควร หรือไม่สมควรต่างหาก การเปลี่ยนแปลงของข้าพเจ้าอันดับ แรก ข้าพเจ้าสามารถทนในสิ่งที่ข้าพเจ้า ไม่เคยทนได้ ใน ๗ วันแรกที่เข้ามา ฝึกอบรม ข้าพเจ้าจะได้รับค่าหักจาก เพื่อน ๆ พี่ ๆ ที่มาวัดวันอาทิตย์ว่า หน้า ใสขึ้นเยอะ เวลาที่มีใครมาล่วงเกินไม่ ว่าจะเป็นคำพูด การกระทำ หรือการ มอง ก็รู้สึกไม่ค่อยจะโกรธ โมโห เหมือน เมื่อก่อน หลังจากที่ข้าพเจ้าได้สมัคร ไปเป็นพี่เลี้ยงเด็กมัธยมสาธิตประสาน มิตร ตั้งแต่วันที่ ๔ พ.ค. - ๑๒ พ.ค. สิ่งที่ข้าพเจ้าได้รับ ข้าพเจ้าสามารถทำ กัลยาณมิตร สิงหาคม ๒๕๓๐ Kalyanamitra.org
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More