หลักการปกครองวัด : หน้า 57/122

คือผู้ปกครองวัดมีหน้าที่ ได้เต็มที่ ๑. สนับสนุนคนดีให้ทำความดี ๒. แล้วมาป้องกันแก้ไขไม่ให้คน พาลอาละวาดคนดี ๓. แล้วก็ให้คนพาลกลับตัวกลับ ใจเป็นคนดีตามเขาไปให้ได้บ้าง เช่น ใน วัดมีพระอยู่ ๒๐ รูป เป็นพระเกเรอยู่ ๒-๓ รูปเท่านั้นแหละ นอกนั้นดี ๆ ตั้ง ๑๗-๑๘ รูป ถ้าเจ้าอาวาสวัดนั้นจัด การเป็นละก็ งานเบา คือ พระ ๑๗-๑๘ รูปที่ดี ๆ ไม่ต้องแตะต้องท่าน ให้ท่าน อยู่ไป ถ้าท่านต้องการหรือขาดแคลน อะไรก็จัดหามาให้ ท่านดีแล้วไม่ต้อง ไปปกครองท่านมาก แต่ว่าในเวลา เดียวกัน ต้องตามควบคุมเข้มงวดกับ พระเกเร ๒-๓ รูปนั่น ไปตามแก้ไขให้ถูก ที่แล้วงานจึงจะเบา แต่ว่าถ้าเจ้าอาวาส วัดไหนจัดการไม่เป็น ไปตามปกครอง พระดี ไปเข้มงวดกวดขันกับพระดี ส่วน พระภิกษุสามเณรเกเรก็ปล่อยเฉย เด็ก วัดเกเรก็ปล่อยเฉย ถ้าอย่างนี้ผิดพลาด แล้วนะครับ ถ้าเราอ่านในพระไตรปิฎก จะพบว่า ในสมัยพุทธกาลมีพระจำนวน เป็นแสน ๆ ล้าน ๆ แต่พระสัมมาสัม พุทธเจ้าไม่ทรงเดือดร้อนกับพระจำนวน แสน ๆ ล้าน ๆ เหล่านั้นเลย อำนวย ความสะดวกทุกอย่างให้เมื่อพระเหล่า นั้นปฏิบัติธรรมกัน ไม่ช้าก็เป็นพระ อรหันต์กันมากมาย แต่พระองค์ทรง เข้มงวดกวดขันพระโลฬุทายี พระฉัพ พัคคี และพระภิกษุสามเณรเกเรไม่กี่รูป | พระสัมมาสัมพุทธเจ้า หรอกครับ ส่วนพระภิกษุสามเณรดี ๆ ทรงสอนให้ใช้ธรรมะ ถึงจะเป็นพระเป็นเณรที่ยังไม่ได้เป็น พระอริยเจ้า ยังไม่บรรลุธรรม พระองค์ ข้อใดแก้ปัญหาความ ก็ไม่ทรงเข้มงวดกวดขันมาก แต่...ทรง ให้โอวาท สนับสนุนให้ท่านเหล่านั้น ปฏิบัติธรรมกันไป เดี๋ยวก็เป็นพระอรหันต์ กันหมด เราเองบวชเข้ามาก็ต้องยึดประเด็น นี้เหมือนกัน ว่าคนดี พระดี สามเณรดี เราจะสนับสนุน เราจะมาป้องกันแก้ไข สามเณรเกเร พระเกเร ตลอดจนอุบาสก อุบาสิกาเกเรที่มาอาศัยวัด แล้วภาย ในวัดเราจะเจริญ เพราะฉะนั้นต้องมาศึกษาว่า ใน การปกครองนั้นเราจะต้องนำธรรมข้อ ไหน หมวดไหนมาใช้กัน เราได้แยก ประเด็นแล้วว่า ถ้าพระภิกษุสามเณร หรือคนเราขาดแคลนอะไร เราก็ไปเติม ให้ท่าน สิ่งใดที่ท่านหวาดกลัวหวาด วิตก เราก็แก้ไขปกป้องให้ท่าน ถ้าทำ อย่างนั้นเราก็จะปกครองได้อย่างราบรื่น ขาดแคลนและความ หวาดกลัวหวาดผวา เรามาดูกันว่า พระสัมมาสัมพุทธ เจ้าทรงสั่งสอนให้เราใช้ธรรมะข้อใด ไป แก้ไขความขาดแคลน แก้ไขความหวาด กลัว ความหวาดวิตกกังวล ความเดือด เนื้อร้อนใจของพระภิกษุสามเณรที่อยู่ใต้ การบังคับบัญชาในวัดของเรา “ทาน” แก้ปัญหาความขาดแคลน ปัจจัย ๔ อุปกรณ์การศึกษา ครูอาจารย์ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสวิธีแก้ไขสั้น ๆ ว่า รักจะเป็นผู้นำ จะปกครองใครจะ ต้องรู้จัก “ทาน” การให้ ลองนึกอย่าง นี้ว่า ทำไมเราถึงได้เคารพพ่อแม่นักหนา ก็เพราะว่าตั้งแต่วันที่เราคลอดออกจาก ครรภ์มารดา พอหายเจ็บล่ะก็จะกินนม เชียว ถ้าแม่ไม่ให้กินพ่อไม่เลี้ยง เอาเรา ไปโยนทิ้งกองขยะแล้วมีใครรับเราไป เลี้ยงไว้จนโต พอโตแล้วถึงรู้ว่าใครเป็น พ่อเป็นแม่แท้จริง เราก็คงไม่รักไม่เคารพ เพราะท่านใจร้ายกับเราเหลือเกินทั้ง ๆ ที่เราไม่ได้ทำความผิดอะไรสักหน่อย ท่านไม่ให้ทานกับเรา เราก็หมดรักท่าน แต่ถ้าท่านตั้งใจเลี้ยงดูอุ้มชูเรามา ถึงจะ ยากจนแสนเข็ญอย่างไรก็หอบหิ้วไม่ทอด ทิ้ง อย่างนี้เราก็รักก็เคารพท่าน เหมือน กันครับ ใครเป็นเจ้าอาวาส ถ้าขี้เหนียวม กัลยาณมิตร/สิงหาคม ๒๕๓๐ Kalyanamitra.org ๕๕